De sporttas verdwijnt steeds meer uit beeld bij de jeugd.

Geschreven door Johan Staal op . Geplaatst in Columns

Ik rij tijdens het voetbalseizoen alle weekenden naar een wedstrijd ergens in de provincie maar dat gebeurde de achter ons liggende weken ook weleens op een avond omdat er zo links en rechts nog een ,beetje’ ingehaald moest worden.
johann
Het waren avonden dat er uiteraard ook getraind werd door de jeugdige voetballers van de diverse verenigingen. We kennen het wel van vroeger, voetbaltas achterop de fiets of een beetje stoerder, voor op het stuur en heerlijk trainen. Maar de tijden zijn veranderd want de voetbaltas gaat de strijd verliezen van een wereld waarin iedereen het op zijn of haar manier , vreselijk’ druk heeft. Zo reed ik enkele weken geleden vier voetballers en een trainer achterop die onderweg waren naar het trainingscomplex waar die avond getraind moest worden. De temperatuur was die avond eindelijk een beetje van het niveau waar je heel voorzichtig een beetje blij van werd maar ook niet meer. Alle vijf waren ze in de korte broek wat gezien het aantal graden dat de thermometer aangaf misschien ook wel kon. Ook de gekleurde voetbalschoentjes zaten bij alle vijf al om de voetjes dus wat betreft, de mannen waren er klaar voor. Maar ik miste iets bij de vijf fietsende voetballers en dat was de sporttas. Dat zal toch niet waar zijn dacht ik nog, dat er van dit vijftal niet een is die zich na afloop van een training op de club gaat douchen.

Ja dus, want dat komt op steeds grotere schaal bij sportverenigingen voor dat er na een training niet op de club gedoucht wordt maar men in zijn vieze en bezwete sportkleding huiswaarts fietst. Ik wist eerlijk gezegd niet wat ik zag maar een rondvraag leerde dat dit een steeds groter probleem wordt, het gezamenlijk douchen na afloop van een training. Een probleem dat verder gaat danwe denken want dat is een van de reden dat veel voetbalteams geen hecht team meer zijn. Ze delen namelijk niet alles meer waar je als teamspeler bij gebaat bent. Als er een tweetal spelers zich na afloop van een training niet op de club doucht kun je er donder op zeggen dat dit duo de ,lulletjes rozenwater’ van het team worden. Want zo werkt het in de gewone maatschappij en zo werkt het in voetballand wonderland, als je er niet bij bent wordt er over je geluld.

Gevolg is dat ouders hun zoon of dochter op een gegeven moment thuis zien komen met de mededeling, ik word geplaagd op de voetbalclub en daarom vind ik er niets meer aan. Geen onlogische opmerking maar wel een waar ouders en trainers mede schuldig aan zijn. Ik ben een groot aantal jaren als trainer actief geweest maar met de smoesjes, handdoek vergeten, heb geen shampoo mee of ik moet direct weg, hoefde niemand aan te komen. Ik had altijd een extra handdoek in mijn tas, had shampoo mee en de opmerking, ik moet direct weg hoorde ik nooit. Duidelijk zijn in wat je als regels hanteert geeft nooit problemen want ouders die hun kroost kwamen halen moesten wachten tot dat ze gedoucht naar buiten kwamen.

Het waren de momenten, voor en na een training en wedstrijden, die ik nog steeds koester want dat heb ik altijd als het mooie van het voetballen ervaren: de kleedkamer verhalen die je samen deelde. Kleedkamerhumor wie heeft er niet van genoten en allemaal zijn we wel een keer slachtoffer geweest van een kleedkamergrap. Dat moet ook want daar word je ,groot’ van wordt er gezegd, wat klopt als een bus. Uitdelen en incasseren hoort namelijk bij het leven wat ook zeker van toepassing is op de voetbalsport. Verlies en winst moeten samen gedeeld worden, al gaat het maar om een trainingspartijtje op een donderdagavond in april. Want ook daar zijn de momenten van een prachtige actie, een wereldredding van een keeper of een geweldig doelpunt van een speler die eigenlijk nooit scoort. Daar moet je als team samen onder de douche over napraten wat niet gaat lukken als iedereen in zijn bezwete trainingskleding direct na afloop op zijn of haar fiets springt of nog erger, op de achterbank van een auto mag gaan zitten omdat pappa en mamma dat beter vinden.

Daarom moet de sporttas weer terugkomen waar shampoo, handdoek, droge kleren en de voetbalschoenen in vervoerd worden en die na afloop van een training of wedstrijd in figuurlijke zin met mooie verhalen gevuld moet zijn.