“De loze voetbalkreet”

Geschreven door Jos Klip op . Geplaatst in Columns

Ook deze week mag ik de bezoekers van Puurvoetbalonline weer verblijden met een werkelijk fantastische bijdrage van, Jos Klip de vaste columnist van Puurvoetbalonline. Onder de titel, Een loze voetbalkreet’ neemt Jos ons namelijk mee in zijn frustratie over iets wat hem ,enorm’ bezighoudt, en wat voor iedereen herkenbaar is..

1362766036NjosDe ene helft van de voetballers bezigt hem en de andere helft ergert zich er stierlijk aan. Ik hoor bij categorie 2 zoals op te maken is uit de titel. Of het nou is door teamgenoten, tegenstanders of publiek, op mijn tanden bijten moet ik. Elke keer wil ik reageren maar daar ben ik van afgestapt, je blijft immers bezig. Is het zeggen om het zeggen, een gebrek aan verstand of een misplaatst ritueel?

Iedereen kent het wel, een vrije trap in ons voordeel. Mooi plekje, kansrijk, meter of 18 iets schuin van de goal. Perfect voor je enige linkspoot. Bij FIFA 13 had ie sowieso gezeten denk je nog. De keeper stelt zijn muur op, de scheidsrechter stuurt de heren nog 2m achteruit en het moment suprême is aangebroken. Je medespeler legt aan, je houd je adem in, priiieet! En hij krult hem zo schitterend de ballenvanger in. Geërgerd draai je je om met de gedachte om de volgende zelf dan maar te nemen en daar is ie hoor. Niet verwacht toch gekomen.. “Honderd van zulksen (!)” De gebruiker van deze mondvol bullshit kijkt om zich heen alsof hij de relativiteitstheorie heeft verbeterd en verwacht zowaar ook nog schouderklopjes.

Ondertussen zoek ik mijn dwangbuis weer op. Mijn nummer 10 weet het ook, als hij het hoort in het veld zoekt hij mijn blik en begint al te gniffelen. To the point, mijn ergernis daargelaten. Ook de verbastering van het aanwijzend voornaamwoord zulk, zulks negerend vraag ik mij af wat het nut van deze loze voetbalkreet is. Niets leid tot motivatie van het team, het in diskrediet brengen van het andere team, innerlijke beweging of andere verandering van het spelbeeld.

Nog een sprekend voorbeeld van het nutteloze is het roepen van; “Kom op jongens!”. Natuurlijk, ik kwam al met een kater en had geen zin, sta op de verkeerde positie en uniehockey is meer mijn hobby maar omdat jij het zegt zal ik mijn best eens gaan doen. En deze valt te herhalen bij elk dood spelmoment. 50x dus, elk effect teniet gedaan. Dodelijk voor mijn yin en yang verhouding.

Zelfs tijdens het schrijven van dit stuk begin ik me te ergeren, je zou haast denken dat het probleem bij mijzelf lag. Misschien ben ik in de jeugd al verpest door een trainer die na het fluitsignaal voor het begin van de 2e helft begon te roepen dat het nog 5 minuten te spelen was. En dat consequent deed gedurende de gehele 2e helft. (Zucht)Maar mocht je als bevoordeelde lezer van dit stuk je herkennen in categorie 1 van de inleiding en je op dit moment niet bevinden in een psychiatrische inrichting denk dan in het weekend eens aan mij, als je weer eens een van je loze voetbalkreten uit…

Tot slot wil ik steevast eindigen met een suggestie van mijn kant aangaande een film, boek of nummer geassocieerd met onze sport. Afgezaagd, onbekend, niet te harden, klassieker of geweldig, iemand heeft het ooit bedacht en ik wil het je niet onthouden. Deze keer een boek, namelijk Casuals van Phil Thornton. Ondertitel Football, Fighting and Fashion. That says it all. Een handleiding wat betreft kledingkeuze.