De krenten in de pap maken ieder bezoek tot een feest

Geschreven door Johan Staal op . Geplaatst in Columns

Zaterdag 6 april was eindelijk een zaterdag dat je met goed fatsoen ook in de morgenuren weer op de velden kon vertoeven en daardoor vond ik mij s ’morgens op het Viboa-complex aan de Schouwerzijlsterweg terug.

johannDaar speelde deze zaterdag het F3-team van SJO Bedum wat het team is wat de komende periode gevolgd gaat worden door Puurvoetbalonline. Maar mijn bezoeken aan het complex aan de Schouwerzijlsterweg zorgt ook altijd voor een, feest der herkenning’ want een dertigtal bekenden wat ik daar tegenkom is weinig. Zo was daar een trotse vader van een dochter die als winnares van het veld stapte nadat ze met haar FC LEO-teamgenootjes hun leeftijdsgenootjes van Viboa had verslagen. Maar was daar ook een trainer die weer niet met een complete selectie op pad kon omdat hij dit seizoen al meer blessures had meegemaakt dan in alle voorgaande jaren van zijn imposante trainersloopbaan. De gebroeders Kees en Cor Pol liepen er uiteraard rond en was er de heerlijke koffie van gastheer Otto Mekel en zijn ook Elle Faber en Luit Raangs bijna altijd van de partij. Die laatste twee zijn mannen die ik regelmatig ergens op de velden tegenkom en wat iedere keer weer tot een prettig gesprek leidt. Verstand van het spelletje, een realistische kijk op wat goed of wat slecht is zorgen er altijd weer voor dat ik denk, ontmoetingen met voetballiefhebbers zoals Elle Faber en Luit Raangs zijn voor mij de krenten in de pap. Na mijn bezoek aan de Schouwerzijlsterweg ging ik s ‘middags naar Leens waar aan de J.S. van Weerdenstraat het complex van FC LEO al lag te wachten op de dingen die een klein uurtje later stonden te gebeuren. Dan stond het duel tussen FC LEO en Gronitas op het programma en ook dat duel zou een voor mij groot aantal bekenden trekken. Louwe van der Horn, Roelof Rozema, Peter Tuit, Carel Bloemhoff, Jan van der Klei en Geert Timmer zijn er nog maar een paar en ik zou er met gemak nog dertig op kunnen noemen. Een van die dertig zou dan Henk Visscher  zijn want samen met Henk bekeek ik het duel in Leens. Henk ken ik al jaren en ik vind de ook als amateurscheidsrechter actieve Leenster een fijne gesprekspartner. Geen blabla-figuur maar iemand die gewoon voor zijn mening uitkomt, kortom iemand waar ik graag naar luister.

Ook zaterdag ging het gesprek weer over dat wat ons in het spelletje wat voetbal heet zo aantrekt maar ook kwamen er andere onderwerpen voorbij. Uit een van zijn opmerkingen begreep ik dat onze gesprekjes op het complex van de J.S. van Weerden geen jaren meer gaan duren. Dat komt niet omdat een van ons gezondheidsproblemen heeft waardoor een bezoekje aan de velden er niet meer inzit maar dat komt omdat Henk en zijn vrouw plannen hebben om te verhuizen. Daar spraken wij over en onthulde ik aan Henk iets over de toekomst van mij samen met Martine. Dat toekomstplaatje is nog ver weg maar hoe ouder je wordt hoe sneller een week een maand en een maand een jaar wordt.

Daar moest ik opeens aan denken deze week, aan de krenten in de pap, die mijn bezoek aan de velden iedere keer weer tot een feest maken. Want een feest is het iedere keer weer, het ontmoeten van de vele bekenden die door hun kennis van het spelletje regelmatig als referentiekader voor mijn verslagen in de Ommelander Courant dienen.