Helaas geen droom maar de rauwe werkelijkheid

Geschreven door Johan Staal op . Geplaatst in Columns

Dit weekend wordt er op grote schaal gevoetbald. De velden liggen er namelijk heerlijk groen bij en de lijnen zijn mooi getrokken dus het wordt een prachtig weekend.

johann

Ik kan mij er nu al op verheugen want zaterdag en zondag staan we weer langs de lijn want het ziet er qua weersomstandigheden fantastisch uit. Een graadje of 15 op de zaterdag en zondag, en een heerlijk voorjaarszonnetje, zijn in aantocht en in de nacht van vrijdag naar zaterdag zal een stevige bries de velden nog wat verder laten opdrogen.

Dat wordt dus genieten maar zorgt ook voor een extra rit naar Groningen want de jas die de laatste weken bitterhard nodig was is nu duidelijk overbodig. Een winddichte jas bij +15 graden of meer is niet handig maar wat maakt het uit, we gaan weer los en dat mag wat centjes kosten. Dat wordt de binnenstad van Groningen onveilig maken want er is niets wat mijn stralend humeur kapot kan krijgen.

Er wordt weer gevoetbald en vergeten zijn we de ergernis of er nu wel of niet een algehele afgelasting kwam vanuit Heerenveen. Alle ellende is achter de rug en ook de jeugdleiders/trainers stoppen met zeuren want nog twee zaterdagen wachten en dan mogen ook zij weer de wei in met hun pupillen. Het wordt dit weekend dus een prachtig feest want niemand hoeft te, stressen’ over het wel of niet doorgaan van zijn of haar wedstrijden.

De regioconsuls hoeven voor het eerst sinds weken hun verantwoording niet te nemen want werkelijk er is geen vuiltje aan de lucht. Het ijs is uit de sloten, de laatste sneeuwresten zijn verdwenen, de biervoorraad is aangevuld en de kroketten zijn met dozen vol ingeslagen want dat zijn de producten waar het volgens Dig Istha(wethouder gemeente Groningen) toch alleen maar omdraait in een kantine van een voetbalclub.

Kortom de vlaggen kunnen weer opgehangen worden, de CD met het nummer Koning Voetbal wordt afgestoft want we gaan weer los op de velden die door duizenden voetballers en voetbalsters overspoeld zullen worden. Ik heb mijn programma al gemaakt want ik wil vanaf 9.00 ergens in de provincie op een veld staan. Minimaal vijf wedstrijden heb ik mij beloofd want dit weekend ben ik een spons die alles in zich op wil nemen, want het wordt weer fijn langs de lijn!!

Niets laat ik aan het toeval over want naast een nieuwe jas, een nieuw schrijfblok en twee nieuwe balpennen lees ik alles wat er maar te lezen valt over de wedstrijden waar ik een verslag van wil maken. Een goede  voorbereiding is namelijk het halve werk richting een weekend waarin er eindelijk een keer niets wordt afgelast.

Eindelijk is het afgelopen met dat, gezeik’ over competitievervalsing, een poule van 14 of 12 clubs, doordeweeks inhalen of afgebroken competities die niet uitgevoetbald zijn. Opeens hebben we allemaal begrip voor Marina Konijn die als hoofd wedstrijdzaken van de KNVB district Noord het beste met haar leden voor heeft. We snappen volkomen dat zij de laatste weken aangaf dat er geen algehele afgelasting kwam. Dat maakt nu namelijk niet meer uit want we zijn allemaal opeens heel blij. De ellende van de laatste weken ligt opeens ver achter ons en degene die Marina steeds de wind van voren gaven vinden haar opeens een lekker ding. Want om weer de velden op te mogen gooien we met veel plezier onze principes en meningen overboord want de roep van de groene mat overwint alles.

Maar opeens schrok ik wakker en was het vrijdag 15 februari en werd mijn droom om 5.45 uur abrupt afgebroken door het alarm op mijn telefoon en wat mij deed beseffen dat een drom betekende dat alles waarschijnlijk gebleven was zo als het was.

 En inderdaad want ik las vanmorgen, we doen een belronde, overleggen dan met de regioconsuls en nemen vervolgens een beslissing." Dat was de boodschap die Marina voor de derde achtereenvolgende week vertelde aan de redactie van www.tweenul.nl. Een mededeling waarvan ik denk, als ik dat twee keer gehoord heb dan geloof ik Marina verder wel.

Dus gaan we morgen en zondag het, gezeur' over afgelaste wedstrijden, gezeik over scheefgroei in de competitie,  geouwehoer over doordeweekse wedstrijden, het geneuzel over het feit dat de competitie uit teveel ploegen bestaat en het onbegrip richting de KNVB weer beleven.

Allemaal punten waar al genoeg over gezegd en geschreven is maar, althans zo voelt het wel volgens velen wel, de KNVB in de persoon van Marina Konijn weigert om daar eens serieus mee om te gaan. En dat laatste is helaas geen droom maar de rauwe werkelijkheid!!!