Veertig jaar geleden droegen we onze sporttas zelf.

Geschreven door Johan Staal op . Geplaatst in Columns

Ik zocht deze week iets en dat moest terug zijn te vinden in een van de ondertussen vijf plakboeken waarin alles wat ik geschreven heb bewaard wordt. Opeens viel mijn oog op het interview dat ik namens de Ommelander Courant in augustus 2010 mocht maken met de toen pas benoemde erelid van de voetbalvereniging Kloosterburen, Henk Korhorn.

johann

Henk zou symbool gestaan kunnen hebben voor, Goof Koedijk’ maar dat is echter niet zo. Henk is echter wel iemand die van het rechtstreeks communiceren, houdt en in het interview een werkelijk geweldige opmerking plaatste met, veertig jaar geleden droegen we onze sporttas zelf.”

Daar moest ik vanmorgen opeens aan denken toen ik op de radio hoorde dat de rechtbank vandaag zouden bepalen of vier verdachten van het doodschoppen van grensrechter Richard Nieuwenhuizen nog langer in voorarrest zouden blijven. Henk Korhorn gaf in het interview aan dat de jeugd veel mondiger is dan jaren geleden en daar heeft de al ruim veertig jaar als jeugdleider/trainer absoluut een punt mee.

Niet alleen mondiger maar ook de normen en waarden vervagen steeds meer gaf Henk aan en ook dat ben ik met hem eens. Normen maar vooral ergens waarde aan hechten neemt zienderogen af. Mobieltjes worden tegenwoordig sneller ingewisseld dan een ander van onderbroek verwisselt en een ouder iemand aanspreken met u wordt helemaal als bijzonder ervaren. Zo kom ik een paar keer per week langs het complex van de voetbalvereniging Ezinge langs en steeds verbaas ik mij over het aantal kledingstukken, dat daar over een van de reclameborden hangt. Dat vind ik heel bijzonder want, Ezinge’ staat daar vast niet alleen in. Bij alle clubs blijven jaarlijks de nodige voetbalschoenen en ook sportkleding achter wat nooit opgehaald wordt.

Dat vind ik vreemd en dat was vroeger wel anders want als er dan een onderdeel van je voetbaluitrusting ontbrak ging je terug. Je was namelijk zuinig op je voetbalspullen die niet door een sponsor verstrekt waren maar die jij of je ouders gekocht hadden. Dan was het Eenrum-shirt voor de wedstrijden en er niet voor om er tijdens de voetbalpartijtjes na schooltijd in rond te lopen. Op je voetbalschoenen lopen na schooltijd kwam helemaal niet beeld want als er iets vertroeteld werd dan waren het je voetbalschoenen wel.

Niets vervelender dan een paar harde opgedroogde voetbalschoenen om je voeten vond ik maar waar toen anderen ook al anders over dachten.

Daar moest ik opeens aan denken vanmorgen toen ik het nieuws hoorde over de verdachten in de zaak, Almere’. Vroeger hadden we dat niet dat een grensrechter op een dergelijke wijze werd, behandeld’ maar was er het respect voor de jeugdleider. Of die nu van jouw club was of van de tegenpartij maakte niet uit, er werd geluisterd. Dit weekend was ik in café Koning en ook daar waren de normen en waarden binnen de voetbalwereld onderwerp van gesprek. Het niet als verdediger willen spelen schijnt steeds regelmatiger een onderwerp van gesprek te zijn hoorde ik daar. Er moet gescoord worden want dan val je misschien wel op bij de heren scouts die iedere week de voetbalcomplexen bezoeken. Want allemaal, en dat deden wij vroeger ook, dromen de jeugdige voetballers van een carrière in het betaalde voetbal.

Voor een enkeling is dat weggelegd maar voor het grootste gros niet. Dat weet iedereen maar de realiteit is, om dat ene doel te bereiken vervagen normen en waarden in sommige gevallen als sneeuw voor de zon. Het niet willen spelen als verdediger en vaders die dat ook nog even op duidelijke toon aan de desbetreffende leider verteld, het moet niet gekker worden. De realiteit is het echter wel dat een meestal nog jonge jeugdleider naar de pijpen van ouders gaat dansen.

Normen en waarden in de voetballerij, ze vervagen steeds meer want binnenkort komen we de eerste overschrijvingen weer tegen op de diverse voetbalsites van voetballers die voor het geld overstappen naar een andere club. Als ik in de VI lees wat er zich bij een amateurclub als Spakenburg allemaal afspeelt dan denk ik, sommige clubs in de top van het amateurvoetbal zijn helemaal gek geworden. Spelers komen en spelers gaan en het aparte is, veel kleine verenigingen kopiëren dat gedrag. Die denken ook dat je de wereld kan veroveren met een bij elkaar gekocht team. Soms bestaat er zoiets als geluk maar vaker is het wat de lange termijn betreft tot mislukken gedoemd. Voorbeelden in ons eigen Groningen zijn daarbij DIO Groningen, Holwierde, Appingedam en verder in het verleden het roemruchte Oosterparkers.

Clubliefde gelukkig kom je het nog tegen hoewel dat ook in de juiste proporties neergezet moet worden. Want vaak krijgt een jeugdspeler en zijn ouders een kar met stront over zich heen als er aangegeven wordt dat de jeugdspeler het op een hoger niveau wil proberen. Dat gaf FC Groningen-coördinator Edwin Bolt aan in het interview wat ik enkele weken met hem had. Edwin nam zelf ook ooit de stap om het op een hoger niveau te proberen en ik kan mij nog goed herinneren dat hem dat door sommige personen niet in dank werd afgenomen in Eenrum.

Zo blijft het ons bezig houden de normen en waarden binnen de voetbalwereld die steeds verder vervagen. Daar hoef je de nieuwe VI maar voor open te slaan en je weet het weer. We gaan gewoon op de oude voet verder want de foto’s van PSV-PEC Zwolle liegen namelijk niet want de normen en waarden binnen de voetbalwereld zijn ook na 3 december 2012 nog steeds ver te zoeken.