Ronald Koeman

Geschreven door Bert Koster op . Geplaatst in Columns

Op www.bert-koster.nl las ik de column, Ronald Koeman, waarin Bert ons meeneemt naar zijn eerste wedstrijd in het Oosterpark-stadion, waar hij de carrière van Ronald Koeman in beschrijft. Maar hij laat ons vooral genieten van iets wat het lezen van deze column alleen al leukt maakt, de mooie herinneringen aan een nuchtere Groninger.

bert

Mijn eerste betaalde voetbalwedstrijd die ik in mijn leven live heb meegemaakt was FC Groningen-PSV. Ik moet toen 11 jaar oud geweest zijn, het was in 1983. Of dit jaartal klopt is maar de vraag, hetzelfde geldt voor de overige jaartallen en feiten die genoemd worden. Tegenwoordig kun je alles natuurlijk nagoogelen maar daar het mijn herinneringen zijn laat ik ze graag voor wat ze zijn zonder gestoord te worden door de harde werkelijkheid. 1983 dus en het was een koude maartse woensdagavond. Broer Wiebrand had dit geregeld voor mijn verjaardag. Samen met (en nu ga ik weer gokken) Ronnie, Wessel en Jacco Fraanje in een oude verrotte Opel naar de Zaagmuldersweg.

 Het was een bekerwedstrijd en het werd 2-0 voor de FC. Op de staantribune heb ik gefascineerd staan kijken naar deze wedstrijd. Bezeten van voetbal is het natuurlijk prachtig om in het echt naar je idolen te kijken. De gebroeders Koeman waren dwingend aanwezig en vooral de jongste, Ronald, was een van de uitblinkers van deze mistige avond. Een jongen uit de Stad, volgens mij geboren en getogen in Helpman, gevoetbald bij GRC naar ik meen en zo jong al zo sterk en wat een pegel had hij in de benen.

Mede door deze jeugdherinnering ben ik hem blijven volgen. Na FC Groningen ging hij naar mijn cluppie toe, te weten Ajax Amsterdam. Ik zie hem nog sierlijk als laatste man mee inschuiven en daarmee het gangbare 4-3-3- systeem ombuigend naar een revolutionaire 3-4-3. Dit alles natuurlijk onder de bezielende leiding van Johan Cruyff. Menig afstandsschot trof keihard doel. Zijn bijnaam ‘Sneeuwvlokje’ kreeg hij hier vast niet door, dit moet meer door zijn blonde lokken gekomen zijn.

Ik twijfel of hij ook nog bij PSV gevoetbald heeft (samen met Gullit) of dat ik hier de plank volledig missla. Feit is wel dat hij na zijn Nederlandse jaren geschiedenis schreef bij FC Barcelona. Ook hier was hij laatste man en stond hij bekend om zijn ziedend schot. Alle vrije trappen werden opgeëist.

Hij maakte zich in 1994 onsterfelijk bij alle Catalanen door op Wembley in de Europa Cup 1 finale in de verlening tegen Sampdoria een vrije trap snoeihard raak te schieten. Deze 1-0 overwinning betekende de eerste Europa Cup 1 zege van het naar deze prijs hunkerende Barcelona.

 Ik zie hem nog in trance over een reclamebord heen springen het veld weer in. Zijn handen voor de ogen, nauwelijks beseffend wat hij teweeg gebracht had. Een eenvoudige jongen uit Groningen beslissend in een van de belangrijkste wedstrijden van de wereld. Na zijn Spaanse periode keerde hij terug naar Nederland. Verrassend koos hij voor Feyenoord. Alle voetbalharten in Groningen gingen sneller kloppen toen het gerucht ging dat hij zou terugkeren naar zijn oude voetbalnest. Het is er nooit van gekomen. Helaas voor alle Feyenoordfans kon hij hun niet aan een kampioenschap helpen.

Na zijn actieve voetbalcarrière volgde het trainerschap. Eerst nog onwennig bij Vitesse, daarna met veel bombarie naar Ajax. Het was toen nog heel gewoon dat deze club landskampioen werd maar achteraf bleek deze prestatie groter dan verwacht want jarenlang moest gewacht worden op de 3e kampioensster op het shirt. Bijna had hij geschiedenis geschreven door Ajax naar de halve finale van de Champions League te leiden. Uit tegen AC Milaan volstond een 2-2 gelijkspel. Helaas gooide Tomasson in blessuretijd deze deur op slot.

Daarna werd hij nog kampioen met PSV. Achteraf gezien ook niet meer zo vanzelfsprekend als toen wel het geval was. Gemakkelijk ging het niet, na een ruime voorsprong verspeeld te hebben ging PSV als de nummer 3 de laatste competitiewedstrijd in. Op een knotsgekke zondagwedstrijd waar titelfavoriet AZ onderuit ging bij Excelsior werd middels een 5-1 overwinning op Vitesse toch nog met 1 doelpunt verschil de landstitel behaald.

Daarna stokte zijn carrière een beetje. PSV werd overhaast verruild (bepaalde treinen komen nu eenmaal maar 1 keer langs in je leven) voor Valencia waar hij door tegenvallende resultaten al snel werd ontslagen. Teruggekeerd in Nederland kon hij ook bij AZ al snel zijn koffers pakken. De kerst werd niet gehaald. Een lot als voetbalanalyticus werd zijn deel. Gezien de omvang van zijn buik had hij geen slecht leven maar toch het moet pijn gedaan hebben. Maar verrassend genoeg zien we hem terug bij Feyenoord. Hier krijgt hij zijn kans op sportief eerherstel. De eerste resultaten zijn bemoedigend. Met een piepjong team werd voortvarend aan het nieuwe voetbalseizoen begonnen. Het legioen hunkert natuurlijk weer naar prijzen maar zal ook realistisch zijn. De jonkies prijzen Koeman vooralsnog de hemel in. Met een duidelijk verhaal geeft hij hun het nodige zelfvertrouwen.

Zelf gun ik Ronald zijn kans op eerherstel. Al is alleen maar om het feit dat ik als klein jongetje zo van zijn spel genoten heb. Als ik hem zie denk ik terug aan mijn jonge levensjaren. Staande achter de ijzeren hekken op de tribune van stadion Oosterpark. Bewonderd kijkend naar prachtige lange ballen en snoeiharde afstandsschoten. Hoewel bekend in heel de wereld, een absolute held in Barcelona, is het toch gewoon een nuchtere Groninger gebleven of te wel, een van ons……