Een bijzondere vrijdagavond

Geschreven door Johan Staal op . Geplaatst in Columns

Vrijdag 14 december was een dag die begon zoals alle dagen maar waar op een wel heel bijzondere wijze een einde aan kwam.

1353222099NDSC08732

In de loop van de dag merkte ik al dat het, griepgevoel’ van een dag eerder nog een poging waagde om mij onder de dekens te krijgen en die poging lukte rond zes uur ’s avonds inderdaad. Met de mededeling, ik ben er klaar mee voor vandaag, besloot ik de slaapkamer op te zoeken waar het boek over het leven van Zlatan Ibrahimović lag te wachten. Al na het lezen van de eerste pagina’s kreeg ik in de gaten, dit is een bijzonder boek.

Rond 19.00 uur ging mijn telefoon en ik zag aan het nummer dat het Wobbe de Vries was. Wobbe was als trainer aan Rood Zwart Baflo verbonden en ik wist dat het niet lekker liep tussen een deel van zijn selectie en de ervaren trainer. Ik had eerder in de week iets opgevangen en had Wobbe daar via een sms naar gevraagd. Het antwoord volgde en we maakten samen een afspraak over dat onderwerp.

Daar ging het gesprek vrijdagavond over want Wobbe stopte, want dat was het nieuwtje wat ik hoorde, als trainer van Rood Zwart Baflo. Het verbaasde mij niet eerlijk gezegd, want het was een moeizaam verhaal voor de trainer uit Noordhorn met een deel van zijn selectie. Een totaal andere opvatting van hoe je het voetballen beleefd was de belangrijkste oorzaak van het opstappen van De Vries. Daar spraken we samen over en werd het een fijn gesprek, en wat symbool staat voor de band die ik met Wobbe heb. We kregen het over zijn toekomst als trainer en ik proefde dat er voor de 55 jarige trainer misschien wel een einde aan zijn carrière aan zat te komen. Ook dat begreep ik wel want je kunnen verplaatsen in de mentaliteit van de voetballer van tegenwoordig is voor steeds meer trainers een steeds lastiger wordend verhaal. We wensten elkaar vervolgens fijne feestdagen en toen de verbinding verbroken werd vond ik het jammer dat ik Wobbe na de winterstop niet meer aan de telefoon zou krijgen voor een belverslag of hem niet meer op het veld zou treffen. Even later, het gesprek met Wobbe hadden de griepverschijnselen naar de achtergrond verdrongen, kwam het persbericht van Rood Zwart Baflo binnen en, dat moest uiteraard geplaatst worden.

Naast het persbericht kwam er nog een andere mail binnen en die was van een oud-collega van het UMCG, Johan Paapst, waar ik nog regelmatig contact mee heb. Enkele weken geleden was ik bij het duel GVAV Rapiditas E1- Lycurgus E1 waar een voetballertje liep waar ik helemaal, ondersteboven’ van was en wat ik aan Johan, die ook regelmatig bij GVAV aanwezig is, vertelde. Alles had Jesper de Backer in mijn beleving in huis wat het alleen al de moeite waard maakt om eens naar een wedstrijd van de E1 van GVAV Rap te gaan. Ik kreeg een mail van Johan met als kop, Je hebt er kijk op… want Jesper zal volgend seizoen voor de D3 FC Groningen uitkomen….

Doordat ik nu toch bezig was direct even kijken of er via Facebook al weer enkele sportmomenten 2012 waren binnen gekomen. Opeens zag ik een column van Bert Koster, Het veld der engelen, de kersteditie’ staan. Bert zijn column zorgde, het telefoongesprek met Wobbe , de mail van Johan Paapst , en het verschrikkelijk nieuws uit Amerika , zorgden er vervolgens  voor dat op deze in alle opzichten  bijzondere avond de kreet, een man mag niet ….    even niet lukte…