Zaterdagmorgen Blues

Geschreven door Bert Koster op . Geplaatst in Columns

Een prachtige column van Bert Koster die ons meeneemt naar zomaar een zaterdagmorgen in Middelstum

1349792497N425433 3371960667988 586915748 n

 

 

 

 

 

Bert Koster

‘Woar bliev’n die columns jong?’ Het is donderdagavond, 21.30 uur. De training van de A-selectie is zo te horen afgelopen. Je hoort hem ook al binnenkomen. De noppen van zijn blitse voetbalschoentjes maken een eigenaardige klik op de kantinevloer. Zijn kleren maken de man en je moet je materiaal nooit de schuld kunnen geven als het even niet gaat zoals gepland. Wijze woorden die Alwin Zwerver eigenhandig schreef op Puurvoetbalonline.

Als altijd roept Bossie hem naar onze tafel. Wat volgt zijn enige snerende wederantwoorden over kleding, polletjes, Feyenoord, Hanos en de lopende band van de flessenvulmachine van de AH. Na deze referaten krijg ik het dus zwaar te verduren. Schurver zal zich wel groen en geel ergeren als hij zijn loonstrookje ziet en hoewel hij het niet zegt zie ik hem denken dat ik ook wel wat mag doen voor zijn zuurverdiende centen die rechtstreeks naar Vadertje staat gaan.

En daar heeft hij natuurlijk gelijk in. Een blik op de site leert mij dat de laatste column alweer uit juli stamt. Uit de zomerperiode dus en een striemend regenconcert leert mij dat de herfst zich in volle hevigheid openbaart. Een jaargetijde met vallende blaadjes, rijke kleurveranderingen maar ook bij tijd en wijle prachtige luchten. Een jaargetijde die ook vaak gepaard gaat met somberheid. Immers de zomer is weer achter de rug, de dagen worden korter, de nachten derhalve langer en het zonnige buitengebeuren neemt af.

Een mooie tijd dus voor de blues. Een ietwat sombere muzieksoort die ook een prachtig soort melancholie in zich bergt. Vandaar ook de titel zaterdagmorgenblues. Niet dat het gebeuren in de kantine op zaterdagmorgen tot somberheid stemt, integendeel zelfs. Wel bekruipt mij af en toe een vredig melancholisch gevoel als ik zittend aan de bar eens om mij heen kijk. Ik zie dan gezichten die ik mijn hele leven al op het voetbalveld zie. Maar tot mijn verrassing brengt het jeugdvoetbal soms ook mensen naar het voetbalveld die ik daar nooit (meer) verwacht had. Mensen die vroeger helemaal niets met voetbal hadden maar doordat zoon- of dochterlief besloot achter een voetbal aan te gaan rennen nu al dan niet noodgedwongen naar het voetbalveld aan de Coendersweg getrokken worden. Met soms hele verrassende gevolgen…..

Zoals gezegd, sommige koppen zijn onontbeerlijk in de kantine. Alvorens mij neer te laten ploffen op een willekeurige barkruk heb ik de eerste snedige opmerkingen van allround barman Maico de Graaff al weer te pakken. De man met de prachtige kale schedel zet ’s morgensvroeg iedereen op scherp. En dat is ook niet zo verwonderlijk want zijn wekkertje gaat vaak al voor 7 uur af dus hij is het wakkerst van allemaal. Vroeger werd hij altijd vergezeld door de man met zijn prachtig doorrookte Joe Cocker stem, Roelf van der Laan. Tegenwoordig krijgt hij hulp van iemand van de kantinecie.

Vaak richt Maico zijn pijlen (of andersom) op Frans de Bont. Deze jonge erelid, al voor zijn 50e verjaardag zeer terecht gehuldigd met deze prachtige eretitel, is al sinds mensenheugenis de motor achter het jeugdvoetbal van onze club. Daar hij op zijn 18e al jeugdleider werd moeten we dus tot de conclusie komen dat hij al 33 jaar actief is voor de jeugd. Een geweldige prestatie en hopelijk komen daar nog vele jaren in goede gezondheid bij. Frans is tegenwoordig naast jeugdbestuurslid ook begeleider van de B-junioren (of toch A-junioren) dus ook op een vroege zaterdagmorgen valt er veel te regelen.

Penningmeester Niemeijer is er ook al vroeg bij. Naast deze gewichtige bestuursfunctie is hij ook nog eens jeugdleider. Beide zoons zijn immers actief bij de Middelstumer jeugd. Wijnand maakte vroeger deel uit van de legendarische voorhoede van de A-junioren waar hij vergezeld werd door de razendsnelle Kraai (de helaas verhuisde Pieter de Ruiter) en Gerard Mulder. Laatstgenoemde heeft zich ontpopt tot voorzitter van het zwembadbestuur. Maar daar zijn bikkelharde broer Albert ook weer trainer geworden is van de meisjes kan hij ook mooi af en toe een blik werpen op zijn voetballende neefje en nichtjes. Albert, de stoere, bijna niet te passeren verdediger van vroeger, heeft door zijn enthousiaste trainingen maar liefst 15 meisjes om zich heen verzameld op de woensdagtrainingen, inclusief 2 dochters.

Ik merk al weer dat ik in al mijn enthousiasme afdwaal. Want Wijnand wordt geflankeerd door Guus Mulder. En ik heb mij vroeger wel eens laten vertellen dat Guus een fanatieke basketballer was die eigenlijk niets van het voetbal moest hebben. Tegenwoordig zie ik hem vaak met het hele gezin Mulder een heerlijke Klaas Adolfs gehaktbal weghappen als vroege lunch op de zaterdagmiddag. En dat allemaal omdat zoon Julian niet onverdienstelijk tegen een balletje aantrapt.

Dan komt een zware delegatie van de A-junioren binnenstappen. Michel de Graaf, Randy Bolhuis, Patrick Meijer en kersverse debutant Jeroen Boomsma zijn niet alleen in de kroeg onafscheidelijk maar leiden ook een geheel nieuwe stap- en voetbalgeneratie op. Geflankeerd door Marten van Dijken die vroeger ook niet gedacht had dat hij zijn Concordia hart zou inleveren voor een nieuwe liefde….

De B-junioren moeten zichzelf wel heel gelukkig prijzen. Want naast de eerder genoemde De Bont worden ze ook nog eens begeleid door aardappelboer Jan Bos (ook al zo’n gedreven verdediger uit lang vervlogen tijden maar tegenwoordig ook weer actief als 45+ voetballer) en onze voetbalprofessor Marcel Verkerk. Laatstgenoemde is naast tactisch brein en stylist ook nog eens actief als inschuivende verdediger van het 4e elftal hoewel allerlei pijntjes hem helaas steeds vaker dwarszitten.

En zo kom je gelukkig steeds meer oud strijders tegen op de zaterdagmorgen. Mensen die soms door blessures noodgedwongen de schoenen aan de wilgen gehangen hebben, worden door de oerroep van het jeugdvoetbal weer teruggeroepen. Roemruchte namen als Peter Goossen (vroeger een kopsterke verdediger die vaak belangrijke goals maakte),  Fred Oldenhof (goaltjesdief van het 4e met striemend schot), Wim Blanken (vaak onfortuinlijke verdediger van het 4e met allerlei onnavolgbare acties als 2 linkerschoenen, ingooien vanaf de verkeerde lijn en een open anus wond), Ronnie Medema (vaak als scheidsrechter actief, verdere introductie overbodig), ja zelfs oud-keepers als Eisse Spanjer en Timmy Timmer zijn toegetreden tot het jeugdgebeuren.

Ook brengt de jeugd allerlei mensen op de been die geen V.V. Middelstum verleden hebben. Gelukkig maar, want nieuwe inbreng brengt nieuwe verfrissende ideeën en inzichten. Namen als Arjen Ham, Olaf de Kam, Geert van der Ploeg, Carien Bakker, Frederik Nienhuis, Hijko Mekkes en Erik Vermeeren roepen allicht nog niet zo veel herkenning op maar allen zijn actief als jeugdleider c.q. trainer binnen de club. Relatieve nieuwkomer Jan Mark Hof heeft zich door verschillende bestuursfuncties al nadrukkelijk op de kaart gezet maar is daarnaast ook begeleider van de C-junioren.

Dit doet hij samen met Peter Anema. Dit is misschien wel een van de grootste verrassingen op de zaterdagmorgen van de laatste jaren. Ik had vroeger nooit gedacht dat deze wereldberoemde aardappelboer uit Oosterburen met zijn eeuwige, geheimzinnige grijns zich zou ontpoppen tot een van de fanatiekste jeugdleiders van de club. Heeft rondom zijn team een sfeertje gecreëerd waarbij zelfs de mindere voetbalgoden zich thuis voelen. Berucht en befaamd zijn de trainingssessies van 2 keer anderhalf uur in de week die een bijna 100% opkomst kennen. Dankzij zoon Xander zijn Peter en Sofie graag geziene gasten geworden op het Middelstumer sportpark.

En soms, heel soms, slaat mijn Valentijnshartje nog wel eens een slagje over als ik Miranda Pol in een Klimaatgroep Holland jeugdleidersjasje zie. Want wie had 2 jaar geleden kunnen bevroeden dat ik weer jeugdleider zou worden en dan nog wel van een meisjesteam?! Ik niet in elk geval maar mijn tegenwoordige bed-, huis- en tafelgenoot zorgde er ook voor dat ik weer binnengezogen werd in het dynamiek van het jeugdvoetbalgebeuren. Dit alles dankzij dochterlief Derian die opa Heerema’s Viboa voetbalgenen overgenomen heeft.

En deze dynamiek is nog groter geworden door het kaboutervoetbal. Mariska de Lange en Linda Spanjer coördineren dit swingend geheel waarbij een ruime 20-tal kabouters elke zaterdagmorgen al op jonge leeftijd training krijgen van onder andere Frank Konneman. En ook dit fenomeen leidt tot de terugkeer van illustere namen als Marcel van Dijken, Raymond van Houten, Bayram Turkman en Alfred Zuidhof…..

Morgenvroeg is het weer zover. En ik verheug mij er nu al weer op om onder het genot van Maico’s met zorg ingetapte bakje koffie weer te kunnen genieten van soms nog ongecompliceerd voetbalplezier. Want wat is er nu mooier om het kluitjesvoetbal om te toveren tot swingend tikkie-takkie voetbal (of in elk geval een aanzet daartoe)!

Bert Koster