Zomeroverpeinzingen

Geschreven door Bert Koster Middelstum op . Geplaatst in Columns

Een prachtige column van Bert Koster uit Middelstum die onder de kop, Zomeroverpeinzingen, al weer uitkijkt naar het komend voetbalseizoen.

naamloosDeze week was ik even bij het opstelhokje. Ik zie dat het eerste en het tweede binnenkort al weer beginnen te trainen. Eén van onze 3 kanjers van het jaar Maiko de Graaf is hier erg blij mee zo las ik op Middelstum-info want dan kunnen de bierdopjes weer van de flesjes geknald worden.

Zelf vind ik het nog erg vroeg. Nog geen 5 weken geleden genoten we van een prachtig Hutspottoernooi waarbij het publiek eindelijk weer eens op de banken (lees tafels) stond en nu worden de voorbereidingen voor het nieuwe seizoen al weer getroffen. Ik bedoel, het EK-trauma is nog maar nauwelijks verwerkt (ik moest nog stijf nadenken over wat de uitslag van de finale nu ook al weer was, het zal wel een verdringingseffect zijn), ons jongens zijn nog maar nauwelijks bekomen van hun tripjes naar Ibiza, Mallorca en andere tropische vakantie-oorden en de gekte begint alweer.

Het sportpark ligt er nu nog rustig en vredig bij. Het gras kort gemaaid, de doelnetten hangen omhoog, er is geen cornervlag te bekennen. Eigenlijk ligt ons sportpark er heel netjes bij en als je goed kijkt zie je dat zelfs de reclameborden er sprankelend uitzien. Waar een schoonmaakdag wel weer niet goed voor is. De gebroeders Bolhuizen, Abeltje en Keessie en ondergetekende zijn hier menig zweetdrupje aan verloren maar dan heb je ook wat….

Ik tuur nog even door de hekken naar ons prachtig hoofdveld en overzie het geheel eens. Wat heb ik hier een tijd doorgebracht op dit complex, al vanaf jongs af aan. In het verlengde van waar ik sta staat het doel. Ik waan mijzelf weer 30 jaar terug in de tijd en zie me nog mijn eerste 2 goals maken tegen Usquert. Deze wapenfeiten schreeuwde ik even later trots naar mijn ouders toe die als toeschouwer kwamen kijken. Momenten om nooit weer te vergeten.

Eigenlijk was ik de hele zaterdag op het voetbalveld te vinden. ’s Morgens zelf los en ’s middags altijd naar het eerste kijken. Bij thuiswedstrijden tussendoor ook altijd met een bal op het trainingsveld te vinden. Mooie herinneringen die ook het volgend seizoen weer door menig jeugdspelertje beleefd en opgeslagen wordt op hun harde schijf. Voor alle voetbalouders momenten die gedeeld moeten worden met hun kroost. Tussendoor even een bakkie doen bij de immer goedlachse Maiko en hem complimenteren met zijn prachtige haardracht en de zaterdagmorgen kan niet meer stuk dacht ik zo.

Voor mij zie ik kleedkamer 1. Ook al een oase van rust. Maar ook hier komen weer prachtige beelden naar boven. Zittend en omkledend voor de wedstrijd (vroeger kwam daar nog de nodige wedstrijdspanning bij), de een druk pratend en gebarend terwijl de ander rustig en teruggetrokken met uiterste inspanning en concentratie de veters strikt.

In de rust een heel verhaal over hoe het anders en beter kan. Of gewoon genieten van een prachtige wedstrijd die soeverein verloopt en waar het zoet van de overwinning al geproefd kan worden. En dan na die tijd natuurlijk de ontlading met het kratje bier als stralend middelpunt en de ontdopper (onvoorstelbaar eigenlijk als je bedenkt dat in elke kleedkamer standaard een flesjesontdopper tegen de muur aan gemonteerd is) die dankbaar werk verricht. Ik zeg soms niet voor niets dat het weekend eindelijk is begonnen.

Soms op de achtergrond stil luisterend naar Frans zijn geweldige voetbalfilosofieën, Be’s politiek correct geleuter over een bal die eigenlijk afgespeeld had moeten worden, Koopman’s  relativerende uitspraken over een overwinning die zoet smaakt of gewoon smakelijk etend van een stukje worst, bitterbal of kaas van onze AH-grootgrutter Boskamp of smakelijk lachend om weer een flauwe grap of woordspeling van die Tuitman. Als ik niet alles gegeven heb tijdens de volle 90 minuten (komt helaas vaak voor volgens mijn medespelers) probeer ik zelf ook nog een duit in het zakje der voetbalconversaties te stoppen.

En na die tijd rest ons natuurlijk nog de laatste gang naar de kantine. Even informeren naar de uitslagen van de overige elftallen, even kijken naar wat het eerste gedaan heeft, even om het hangtafeltje hangen of gewoon als collectief aan de tafel gaan zitten. En tussendoor natuurlijk even terugtrekken in ons prachtig rookhok waar tijdens de wedstrijden het bier uit plastic glazen gedronken moet worden. Met op de achtergrond door de boxen een rustige Hollandse klassieker en aan het eind van de middag een stampende en opzwepende discodreun.

‘And I am on my knees looking for the answers’…… Ik waan mij even terug op landgoed De Bont waar Feestdj Eling tot mijn grote blijdschap één van mijn favorieten inzet (Human van The Killers). Met het zoeken naar de antwoorden over de vragen naar de zin des levens en waarom de één door het leven getrapt wordt terwijl de ander alles wat hij aanraakt in goud ziet veranderen ben ik reeds enige jaren gestopt. Geluk zit in kleine dingen en die momenten moet je koesteren.

En dus kan ik genieten van het feit dat op het landgoed De Bont en ook op ons feest ter ere van 200 jaar Berkenlaan een kleine 200 man zich in prima harmonie uitstekend met elkaar kunnen vermaken. Naast heel veel familie en al dan niet vage bekenden ook veel mensen die ik wekelijks op en rond het voetbalveld tegenkom. En dan prijs ik mijzelf gelukkig dat ik een onderdeel mag uitmaken van de voetbalclub, de gezondheid heb om af en toe een balletje te trappen en plezier kan maken met heel veel mensen die mij dierbaar zijn……….

Tja, dat zijn dus zomerstopoverpeinzingen. En eigenlijk mag het wat mij betreft ook allemaal wel weer beginnen. Want ook het komend seizoen zal weer antwoord gaan geven op heel veel vragen. Kan het eerste zonder Leon Milkovic en kan het zich meten met de besten in de 3e klasse? Zal het tweede zich weten te revancheren van een tegenvallend seizoen? Zal het Medema en de zijnen lukken om eindelijk weer een kampioensfeestje te vieren? Zal het vierde weer net zo’n goed seizoen weten te draaien als het voorgaande of was dit een spaarzaam hoogtepuntje? Zal het Adriaan van der Weg effect bij de dames uitgewerkt zijn of wordt dit alleen maar groter? En zullen de junioren weer net zo veel kampioenen afleveren als het vorig seizoen?

Ik werp nog even een blik over het veld en denk aan volgend seizoen. Nieuwe herinneringen zullen gevormd worden, antwoorden op priemende voetbalvragen worden gegeven, gelukzalige voetbalmomenten kunnen met medespelers en toeschouwers gevierd worden…… Maar nu eerst nog even genieten van een welverdiende vakantie. Het gaat jullie allemaal goed in het seizoen 2012-2013!