Heimwee naar de echte zwarte voetbalschoen

Geschreven door Johan Staal op . Geplaatst in Columns

Volgende maand is het precies veertig jaar geleden dat ik als jong ‘broekie” als vakantiehulp bij Sporthuis Sjoerd van der Baan in Groningen begon. Het werd een periode van ruim vijf jaar werd het uiteindelijk en waar ik nog steeds met veel plezier op terugkijk.

puma-king-exec-i-tp 2205815277268154457b

Een wereld waarin de voetbalschoen centraal stond want, en dat moet gezegd worden, op het gebied van het assortiment aan voetbalschoenen kon er in Groningen niemand tegen ons aan. Voetballers als Hugo Hovenkamp, Jaap Bos, Azing Griever, Bjarne Jensen en de veel te vroeg overleden Jan Schipper en Ab Gritter kwamen er over de vloer naast de toen nog piepjonge Ronald en Erwin Koeman. Spelers die via contract, of zoals bij Ronald en Erwin aan de hand van vader Martin Koeman, hun schoenen kwamen halen of kopen. Er kon gekozen worden uit een ruim assortiment schoenen waarbij kwaliteit prioriteit nummer één was. Voetbalschoenen gemaakt van leer die een speciale behandeling nodig hadden. Een behandeling die bestond uit schoonmaken, drogen en invetten met ledervet. Honderden busjes ledervet heb ik samen met een paar nieuwe ‘kicksen” in een plastictas met de bedrijfsnaam erop laten glijden vaak vergezeld van een schoenenspanner om de voetbalschoen mooi in model te houden. Zwarte schoenen waren het die soms als kleine frivoliteit, in plaats van een wit, een gekleurd streepje hadden. Wat in het echt een sierlijke streep van Puma, twee blokstrepen voor Quick en de drie strepen van Adidas betekende.

Meer soorten waren er niet waar later het Franse merk Patrick nog bijkwam wat echter nooit dat is geworden wat de toenmalige vertegenwoordiger verwachtte. Die grapjas dacht dat Patrick de wereld van de voetbalschoen ging veroveren wat met de twee merken Puma en Adidas als concurrent evenveel kans van slagen had dan dat Excelsior dit jaar landskampioen wordt. Zwart was de kleur wat voor mij dan ook nog steeds de kleur van een voetbalschoen moet zijn. Gisteren heb ik weer een aantal wedstrijden gezien en eerlijk is eerlijk, het ziet er niet meer uit. De meest idiote kleurencombinaties kwam ik weer tegen en als liefhebber van de zwarte voetbalschoen liepen de rillingen mij over de rug. Schoenen kleurtje ‘Kermit”, Oranje Grijs onder rode voetbalkousen, witte bij een keeper, echt het ziet er niet uit.

Enkele maanden geleden was ik ergens in een sportzaak en bij de afdeling voetbalschoenen besloot ik ze eens aan een nadere inspectie te onderwerpen, de gekleurde voetbalschoen. Mijn onderzoek was gerechtvaardigd want ik ben namelijk opgeleid tot voetbalschoenenverkoper. Een titel die bij velen de wenkbrauwen zal doen fronsen maar in mijn periode bij Sporthuis Sjoerd van der Baan werd geacht dat je niet uit je nek stond te lullen als je een artikel verkocht aan een klant.

Toen ik een schoen van zijn stander pakte kwam er direct een medewerker naar mij toe met de vraag of ik wat zocht. Ik vertelde dat ik de voetbalschoenen even wilde bekijken. Dat mocht en hij vertelde mij dat ik dezelfde schoen in mijn handen had als waar Messi op voetbalde. Dat is mooi zei ik tegen hem en vertelde er direct bij dat hij onzin verkocht. Ik weet het is een directe benadering maar uit zijn opmerking bleek dat hij totaal niet in de wereld van de voetbalschoen bekend was. Want, in tegenstelling tot vroeger, loopt er niemand op identieke voetbalschoenen rond te springen als zijn of haar grote voorbeeld. De toppers van tegenwoordig krijgen hun schoenen namelijk aangemeten en ‘verbruiken” er meer in een seizoen dan meniging denkt. Als man van het detail let ik daar op en als ik Ajax-speler Miralem Sulejmani dit seizoen drie keer op dezelfde kleur schoen heb zien lopen is het veel. Ik zie nog Roy Beerends zijn ‘balletschoenen” aan flarden scheuren in een wedstrijd van AZ en er twee exact dezelfde ‘kicksen” aangerukt werden. Kapotte weggooien nieuwe aan en hoppa, daar ging Roy weer. Ik was daar niet verbaasd over toen ik de voetbalschoen eens bevoelde, wat een bagger was het.

Vederlicht, dat wel maar om er eens lekker mee door de Groninger klei heen te ploegen leken ze mij iets minder geschikt. Toch zie ik ze met grote regelmaat verschijnen de voetbalschoenen die de kleuren hebben die je ook in een doosje met smarties tegenkomt. Op dat moment bekruipt mij dan een gevoel van medelijden richting de gekleurde schoen die op enkele meters afstand voorbij komt. Dan denk ik met weemoed terug aan vroeger, toen alles niet beter was maar sommige dingen wel mooier. Want wat werden ze vertroeteld je mooie zwarte voetbalschoenen. Direct na de wedstrijd werden ze afgespoeld en afgedroogd met de handdoek die je bij het douchen had gebruikt. Bij thuiskomen ledervet van de plank en invetten. Dan was het een feest als je ze dinsdagavond van de plank afpakte, niet bij de kachel drogen want dan werden ze hard!, en ze heerlijk soepel aanvoelden. Na de training herhaalde hetzelfde ritueel zich en werden ze weer vertroeteld. Als je er een of meerdere treffers mee gescoord had dan trakteerde ze je door ze mee te nemen naar je slaapkamer waar ze dan een ereplaats naast je bed kregen. Een plaats die ze wel moesten verdienen want je krijgt niets cadeau in je leven wat ook geldt voor een voetbalschoen. Dat alles mist de voetballer van nu in een tijdperk dat we geen ledervet en schoenenspanners meer nodig zijn maar waar, althans dat is mijn idee, het er alleen maar om draait dat alles zo snel mogelijk naar de ‘kloten” gaat wat ook voor de voetbalschoen geldt zodat er weer snel een paar ‘originele” Messi’s verkocht kunnen worden.