Scherven brengen geluk(bij het klaverjassen)

op . Geplaatst in Columns

Een mooie column vond ik op de clubsite van voetbalvereninging Zuidhorn, geschreven door Jan Blauw.

 

Prachtig zonnig januariweer op vrijdagmorgen (27/01) tijdens ons lijnenwerk op de voetbalvelden van het Joh.Smit-park. Multifunctioneel inzetbare Rinnert Draaisma vindt het halverwege zelfs tijd om zijn jas uit te trekken, hij krijgt het te kwaad met de zweetpareltjes…. Overigens hoeven we alleen maar te constateren dat de witte lijnen nog duidelijk herkenbaar op alle drie velden aanwezig zijn. Met één vrachtje witsel trekken we de achterlijnen van veld 1 en 3 recht, touwtje erbij langs. De doelgebieden voor alle zekerheid extra gewit en de molshopen aan de noordkant van het hoofdveld geteld. Er zijn verse bij, de naar hartenlust gangen gravende onderkruipers weten (voorlopig?) uit de handen van parttime-mollenvanger Roel Jongstra te blijven. Wellicht dat de veldverharding door de vorst hen een halt toeroept…. Ze worden steeds brutaler, komen nu echt het hoofdveld mollen… Op het befaamde klinkerpleintje bij de gezamenlijke ingang van veld 2 en 3 treffen we flesscherven aan.

Dat kan duiden op een ongeluk van iemand die als bier- en voetballiefhebber iets te diep in het bierglas heeft gekeken en daarna de weg nogal is kwijtgeraakt. Dan kan het gebeuren dat op de meest ongelukkige plek een flesje aan diggels valt, zit je met de scherven…. Opruimen is er in die kennelijke staat niet bij. (Het kan ook zijn dat iemand welbewust de scherven daar rondstrooide om de illegale fietsers een halt toe te roepen….) Scherven brengen echter geluk, daarover later!


Het mooie van het vrijwilligerswerk als veldenkalkers is de pauze in het clubhome. We treffen daar meestal op de vrijdagmorgen clubmanus-van-alles Klaas Huizenga en homebeheerders Jitse Jansen en Geert Wapenaar (soms ook Geert Spoelman, als de kaartavond wordt voorbereid). Roel Jongstra verleent hand- en spandiensten en verstrekt gevraagd en ongevraagd advies. (Jan Bats komt vaak belangstellend langs om ons een prettig weekend te wensen!) Voorbeelden van mensen waarop de club drijft, kostbare kurken! Als vereniging moet je daar zuinig op wezen! Het enthousiasme kent af en toe geen grenzen (Roel gaat dan even buiten een sigaretje roken…). Er wordt informatie gegeven, van gedachten gewisseld, afgereageerd en helaas is er niet altijd tijd om anderen uit te laten praten en is het geluidsvolume aan de forse kant. Dat is ook wel praktisch, voor mij zeker, het horen wordt er niet beter op. Deze vrijdagmorgen staan op de gespreksagenda: nieuwjaarsbijeenkomsten, eindejaarstoernooien, overschrijvingen, sleutelopbergkastjes etc. Op de een of andere manier heeft dat te maken met zaterdag- en zondagvoetbal… Op dat onderwerp studeer ik nog, daarover laat ik me een volgende keer uitgebreider uit. (Al vind ik wel dat binnen zo’n combiclub als de onze wat meer respect en waardering voor elkaar veel kwaad kan voorkomen, voordat het van kwaad tot erger gaat….)
’s Avonds geniet ik opnieuw gastvrijheid in het clubgebouw, als deelnemer aan het klaverjassen, voor mij de derde keer. Drie keer scheepsrecht? De nieuwe speelkaarten lachen mij toe,met name de plaatjes. Op de een of andere manier willen troefkaarten en azen graag in mijn gezelschap verkeren, in hun kielzog gevolgd door koningen en een portie geluk. Hoe het ook zij, aan het eind van de avond weet presentator Martin Postema mij als nummer vier bekend te maken, na erkende toppers als Richard Jager, mevr.Reiding en good-old Harko Bijma die de podiumplaatsen bezetten. Door de naam van de glorieuze winnaar  R.J. op zijn Engels (of was het Duits??) uit te spreken, krijgt deze clubactiviteit zelfs internationale allure! Zou het geluk, voor mij althans, dan toch ’s morgens in die bierflesscherven hebben gezeten? (JB)