Een moment

op . Geplaatst in Columns

Onderstaand artikel kwam ik tegen op de site van de voetbalvereniging Middelstum. Een geweldig mooi geschreven verhaal van Bert Koster die ons via zijn mooie pen meeneemt langs hoogte- en dieptepunten van beroemde en iets minder beroemde voetballers.

Onderstaand artikel kwam ik tegen op de site van de voetbalvereniging Middelstum. Een geweldig mooi geschreven verhaal van Bert Koster die ons via zijn mooie pen meeneemt langs hoogte- en dieptepunten van beroemde en iets minder beroemde voetballers

 

 bron: www.vvmiddelstum.nl                                                  door Bert Koster 

Hoe vaak hoor je het wel niet tijdens een wedstrijdverslag op radio of op tv. Dat het beslissende moment is aangebroken of dat de wedstrijd door een goal definitief beslist is. Fredje Tuitman en ondergetekende hebben het er ook wel eens over tijdens een training (komt helaas steeds minder voor maar dit terzijde) dat de kardinale fase van het partijtje is aangebroken. Partij A staat een kwartier voor tijd met 4 goals verschil voor en partij B zet nog eens aan voor een heftig slotoffensief. Dan is het dus zaak voor partij A om op te letten en er voor te zorgen dat er niet gescoord wordt.

Het moment kun je ook beleven bij een afstandsschot op doel. Meestal voel je al wel of je de bal lekker geraakt hebt. Dan wachten je een tweetal spannende seconden. Zal de bal op het houtwerk uiteenspatten, plukt de keeper met een prachtige save de bal uit de bovenhoek of word je vol ongeloof bedolven door je medespelers als de bal in het kruis verdwijnt????? Ik heb Jasper Gast (tja, idd, ongelooflijk als je het leest) eens een goal van 30 meter zien maken tegen ik meende Omlandia. Achteraf de beslissende 1-0 en als eerbetoon aan dit ziedende schot hing zijn shirt pontificaal in de kantine….

Dit kan eenieder overkomen natuurlijk. Ik herinner mij een afstandschot van Martijn Wilpstra (niet de meest begenadigde voetballer binnen de club) uit tegen Omlandia C2. Het was op dat moment 1-13 toen Martijn een afgeslagen corner buiten de zestien vol op zijn pantoffel nam. De bal zeilde heerlijk in de bovenhoek en Martijn vierde zijn eerste treffer (de 1-14 dus) uit zijn carrière zeer uitbundig met zijn ploeggenoten. Later bleek deze goal ook nog eens het kampioenschap opgeleverd te hebben. Een historisch moment dus voor Wilpie die hij nooit meer heeft kunnen evenaren.

Ik heb zelf in de E-junioren ook eens zo’n moment beleefd. In de kampioenswedstrijd tegen Meister SV werd ik door een splijtende pass vanaf eigen helft gelanceerd door een medespeler. Na eerder in de wedstrijd al een uitgelezen kans gemist te hebben was er mij veel aan gelegen om deze bal te maken. En bij de stand 0-0 is de weg naar het doel een lange kan ik wel zeggen. Gelukkig ging deze bal er wel in en werd ik bedolven door uitzinnige medespelers en was het kampioenschap een feit. Peter Postma bedankte mij voor de treffer want nu kon hij straks patat eten in Vita Nova. Prachtig dat deze herinneringen 30 jaar na dato nog door je hoofd heen spelen…..

Het zal ongeveer 13 jaar geleden zijn dat ik Arjen Robben voor het eerst heb zien spelen. Dit was tijdens een wedstrijd van de C-junioren tegen Bedum. Zijn naam werd toen al langs het veld genoemd en hierbij werd opgemerkt dat het een groot talent was…. Twee jaar later speelde hij op 15/16-jarige leeftijd al bij de FC Groningen. En wat maakte hij een bliksemcarrière door zeg. Na Groningen volgde PSV en het duurde niet lang of het grote Chelsea kocht hem weg uit Nederland. Daarna volgde nog een jaar Real Madrid waarna Bayern München spekkoper werd. En zij kwamen er achter wat een Robben in vorm wel niet voor een wereldvoetballer is. Twee seizoenen geleden leidde hij Bayern met vele belangrijke treffers naar het kampioenschap en de finale van de Champions League. Onnavolgbaar op snelheid verdedigers passerend of dat ze er niet stonden, verwoestend uithalend van buiten de 16, alles wat hij aanraakte veranderde in goud….

Ik ben hem wel eens in het uigaanscircuit tegengekomen. Robben was bevriend met de ook bij Middelstumers zeer wel bekende gebroeders Kuik. Toen ik hem in Fame tegenkwam besloot ik om een praatje met hem te maken. Hij was toen net getransfereerd naar PSV en ik was wel eens benieuwd hoeveel hij nu ging verdienen. Toen ik net even de andere kant op keek was hij zo maar verdwenen. Hij was mijn gekwalm snel zat dus (niet voor te stellen  toch?).

Zuid Afrika  11 juli 2010…

Een zinderende zondag waarbij de spanning langzaam maar heel zeker bezit nam van Nederland. De weken er voor waren wij in de ban geraakt door het Oranje van bondscoach Bert van Marwijk. Vooral na de ongelooflijke wederopstanding tegen Brazilië (voor de rust weggespeeld maar toch op karakter een 2-1 overwinning uit het vuur gesleept) in de kwartfinale kwam het besef boven dat dit Nederlands elftal wel eens wereldkampioen zou kunnen worden. Uruguay werd met 3-2 verslagen en het ongelooflijke gebeurde. Wij stonden als klein kikkerlandje in de finale van het WK Voetbal. Nederland kleurde oranje, de straten waren uitgestorven, alle cafés zaten propvol.

Zo ook Vita Nova. Nagelbijtend werd deze bikkelharde wedstrijd gevolgd. Het was geen hoogstaande wedstrijd maar de spanning verhoogde veel zo niet alles. En dan breekt de 63e minuut aan. Wesley Sneijder verstuurt weer een van zijn fantastische ballen en de Spaanse verdediging wordt opengereten. HET MOMENT uit de carrière van Arjan Robben breekt aan. Met zijn snelheid is hij iedereen de baas en voor hem doemt de Spaanse doelverdediger op.
Wat zal er op dat moment door hem heen gegaan zijn??? Die 2 a 3 seconden die hem scheiden van eeuwige roem. Zal hij teruggedacht hebben aan 1988 toen Nederland Europees kampioen werd en heel het land door het dolle heen was. En dat was nog maar een EK wat zou er gebeuren nu het om een WK ging??? Of zat hij zich te bedenken hoe hij zou gaan juichen, zou hij net zo in extase geraken als Allessandro Altobelli in 1982 toen hij de beslissende goal maakte in de WK finale Italië – Duitsland (nooit meer iemand zo mooi zien juichen als hem). Of flitste al het blessureleed van de afgelopen jaren door hem heen waar nu definitief een streep door gezet zou kunnen worden???

We zullen het wel nooit weten. Waar iedereen verwachtte dat hij de keeper zou omspelen schoot hij de bal dwars door het midden. Keeper Iker Cassillas kreeg er per toeval zijn voet achter en de bal verdween naast het doel…..
De rest is bekend. Ver in de verlenging haalt Iniesta de trekker over en dompelt Nederland in rouw. Wat een teleurstelling golfde er door Vita Nova. De meesten vertrokken stilletjes naar huis, sommigen een traantje wegpinkend. Zo dichtbij een uniek moment in de geschiedenis van het Nederlandse voetbal en nu weer zover weg….

Arjen Robben had zich onsterfelijk kunnen maken. Een doodgewone jongen uit Bedum, 2 turven hoog slechts, had zich voor altijd in het geheugen van eenieder die het Nederlandse voetbal een warm hart toedicht, kunnen grieven. Helaas voor hem en ons besliste het lot anders. In plaats van een standbeeld blijft nu misschien het beeld overeind van ‘De man van glas’. Een ongelooflijke goede voetballer maar helaas ook heel blessuregevoelig. Misschien heeft hij na afloop van de wedstrijd wel tegen de kleedkamermuur geschopt en daarmee een gat in zijn hamstring gecreëerd, we zullen het nooit weten.

Wat gun ik deze jongen nog een herhaling van HET MOMENT uit zijn carrière. Dan moet het in 2014 maar gebeuren tijdens het WK in Brazilië. In gedachten zie ik hem weer alleen voor de keeper verschijnen, deze middels een schijntrap het bos insturend, om vervolgens de bal met een droge schuiver in het lege doel te plaatsen. Nederland ontploft, de toeschouwers van het Oranje Café Koning storten zich massaal en uitzinnig in het Boterdiep, de Bedummer Arjen Robben is voor even de belangrijkste man op aarde…..

Bert Koster