Beleving, daar draait het om!

Geschreven door Johan Staal op . Geplaatst in Columns

Wegens weinig belangstelling tot nu toe is de donderdagtraining voorlopig afgelast was een berichtje dat ik tegenkwam op mijn speurtocht langs de clubsites in de provincie Groningen.

Wegens weinig belangstelling tot nu toe is de donderdagtraining voorlopig afgelast was een berichtje dat ik tegenkwam op mijn speurtocht langs de clubsites in de provincie Groningen.

Ik heb het twee keer gelezen en kon het nog niet geloven, wegens te weinig belangstelling is de donderdagtraining voorlopig afgelast. Ik ben bang dat de trainer van deze groep jeugdspelers dat voorlopig wel weg kan laten omdat de groep jeugdige voetballers een keer per week trainen wel genoeg vind. Als oud-voetballer begrijp ik daar helemaal niets van. Je mag er toch vanuit gaan dat als iemand lid van een voetbalclub wordt omdat voetballen toch zijn of haar hobby is. Het is niet zoiets als de zondagschool van vroeger, wat min of meer verplicht werd door je ouders terwijl enkele honderden meters verderop gevoetbald werd, wat veel interessanter was. Dan mag je in mijn beleving de zondagschool de zondagschool laten en moet je gewoon je hart volgen. Want de roep van de bal was in mijn leven sterker dan de vraag wie er rond de kerst geboren was.

Als ik dan lees dat er niet genoeg belangstelling is voor een training dan vrees ik dat de continuïteit van veel clubs in gevaar komt. Als jeugdspelers niet gemotiveerd zijn, gelukkig zijn er ook uitzonderingen, dan kan het niet anders of de vergrijzing slaat ook in het amateurvoetbal toe. Dan zullen de gemiddelde leeftijden van teams omhoog gaan en krijgen we straks een reguliere 35+ en 45+ competitie want de jongeren hebben er geen zin meer in! Triest verhaal voor een trainer die de woensdagavond zijn trainingen voorbereidt, en dan donderdag bijna niemand ziet komen. Ik had in mijn periode als jeugdtrainer de stelregel de helft plus 1 is op de training anders kom ik niet. De stelregel hoefde ik nooit te hanteren omdat bij de teams die ik getraind heb de marge ruimschoots gehaald werd. Dat wil niet zeggen dat ik een toptrainer was, maar ik zorgde er wel voor dat ik een prima opkomst op mijn trainingen had.

Daarmee wil ik niet zeggen dat de trainer in kwestie schuldig is, het tegendeel zelfs, maar het zou heel goed kunnen dat hij niet bij de groep past. Misschien wel als persoon maar niet als trainer want als oefenmeester moet je soms onderdeel van de groep zijn maar moet je soms ook even de, baas” zijn. Dat onderdeel wordt bij veel verenigingen onderschat, omdat ze eindelijk iemand hebben gevonden die de jeugd wil trainen. Daar gaat het vaak fout want trainen doe je niet, zo maar even”. Daar worden cursussen voor gegeven waar je geleerd wordt hoe je als jeugdtrainer met de verschillende leeftijdsgroepen om moet gaan. Je moet, metname bij de oudere jeugd wel een portie gezag hebben want we hoeven geen deskundige te zijn om te weten dat puberende jeugdspelers een aparte benadering nodig hebben.

Uit mijn eigen ervaringen weet ik dat want ook ik heb ze meegemaakt, de puberende voetballers en niet te vergeten voetbalsters. Maar dat betekent nog niet dat je als jeugdspeler, die dankzij het, geweldig sportbeleid” dat de scholen er dankzij de regering op na moeten houden al bijna niet meer in beweging komt geen twee keer kan komen trainen. Want dat heeft namelijk met eigen beleving te maken. In de maand augustus heb ik ongeveer dertig trainers gebeld voor de diverse voetbalbijlagen waar ik aan mee mocht werken en het woord beleving heb ik vaak gehoord. Daar staat en valt namelijk alles mee en helaas moeten we constateren dat bij metname de oudere jeugd, dat steeds minder wordt. Dat is een constatering die bij mij vreemd overkomt en waar wel wat aan te doen valt.

Ik weet dat Huub Stevens in zijn periode als trainer bij Roda zijn spelersgroep eens meenam richting de Limburgse mijnen om de mannen te laten zien wat echte mannen waren. Stevens liet de voetballers zien dat ze een geweldig leven hadden door alle dagen met hun hobby een aardige boterham te verdienen in tegenstelling tot de mijnwerkers die het met beduidend minder moesten doen. Het gaat natuurlijk te ver om uit Groningen naar de Limburgse mijnen te rijden maar de oplossing is dichterbij gelukkig. Iedere woensdagmiddag verzorgt UMCG-TV voor de zieke kinderen in het UMCG een programma samen met de Beatrix Kinderkliniek. Zieke kinderen, die in sommige gevallen nog enkele weken te leven hebben, krijgen dan een diversiteit aan gasten te zien wat iedere keer weer vermakelijke maar ook ontroerende taferelen oplevert. Daar zouden de jeugdspelers zonder beleving eens mee naar toe genomen moeten worden. Dan kunnen ze zien dat ze zeer bevoorrecht zijn met het feit dat ze twee keer per week mogen trainen! Dan zien ze kinderen die graag met ze willen ruilen en wel vijf keer per week willen trainen. Daarom is voor mij : Wegens weinig belangstelling tot nu toe is de donderdagtraining voorlopig afgelast dan ook niet te plaatsen!