De Molenstraat : Een hoofd vol herinneringen.

Geschreven door Johan Staal op . Geplaatst in Columns

Voor de Ommelander Courant kom ik op tal van plaatsen in de provincie Groningen. Plaatsen waar ik soms nog nooit van mijn leven was geweest. De Ommelander Courant brengt mij echter ook geregeld in het dorp waar ik een speciale band mee heb, mijn geboortedorp Eenrum.

Voor de Ommelander Courant kom ik op tal van plaatsen in de provincie Groningen. Plaatsen waar ik soms nog nooit van mijn leven was geweest.  De Ommelander Courant brengt mij echter ook geregeld in het dorp waar ik een speciale band mee heb, mijn geboortedorp Eenrum.

Zo kreeg ik van Peter, die het weekend van 5 en 6 augustus dienst had op de redactie van de Ommelander Courant, het verzoek of ik een interview wilde maken met de jonge dressuuramazone Jorien Bakker uit Eenrum. Nadat ik het nummer belde bleek het adres Molenstraat 22 te zijn. Een mooie verrassing want dat is nu net de straat in Eenrum waar ik mijn jeugd doorgebracht. Vrijdag 4 augustus reed ik dan ook naar Eenrum waar ik normaliter bij binnenkomst vanaf Mensingeweer linksaf sla richting het sportcomplex. Nu ging de reis echter verder en kwam ik in de straat terecht die bol staat van de herinneringen aan mijn jeugdjaren. Een straat die toen ik er nog woonde voorzien was van klinkers. De Molenstraat wat is hij lang bedacht ik mij opeens terwijl ik hem binnenreed. Wat zal ik hier vaak gesprint hebben rond de klok van half vier. Komend uit school in draf naar ouderlijk huis, Molenstraat 33. Het laatste stuk moest wel sprintend afgelegd worden want de partij op het ‘Olle Veld” begon zodra er acht spelers aanwezig waren. Het glas ranja stond al klaar en het koekje lag er naast. Maar er moest snel gehandeld worden want je schoolkleren moesten uit en je voetbalplunje aan want als negende aankomen wilde je niet want dan was het wachten op nummer tien zodat het 5 tegen 5 werd.

Een race tegen de klok en oei wat was hij dan lang de Molenstraat. Wat zal ik hem vaak gelopen en gefietst hebben op weg naar het ‘Olle Veld” voor een partij voetbal of training. Mooie herinneringen die boven kwamen toen ik door de straat reed en ik wist mij nog veel oud-bewoners te herinneren, zoals Harry Wit, die door alles en iedereen in Eenrum, Beerke” wordt genoemd en nu een van de drijvende krachten achter de Motorclub Eenrum is. Geert Medendorp, waarvan vader Wob Medendorp het bord namaakte dat in Duitsland in Der Sporschau gebruikt werd en waar grote voetballers die te gast waren drie ballen hoog en drie laag mochten schieten. Veel gescoord werd er niet tijdens het programma wat ook gold voor ons trouwens, maar dat mocht de pret niet drukken. Reinder Meijer, de razendsnelle oud-spits van Eenrum woonde er met zijn gezin. En ook Koos Woltman woonde er in de periode dat hij in het eerste elftal van Eenrum speelde. Zijn broer Klaas, de vader van Martin en Niels Woltman, woonde er toen uiteraard ook en die herinneringen kwamen allemaal bovendrijven toen ik mijn auto in de Molenstraat parkeerde. Na het interview besloot ik even te kijken bij het huis waarin ik mijn jeugdjaren had doorgebracht. Er was niet veel veranderd in de Molenstraat alleen de bewoners waren ververst. Bij het zien van het huis van ‘Ome” Jaap en zijn vader Tjip Werkman moest ik denken aan de glorietijd van Ajax en de wedstrijden die daarvan op de televisie verschenen. Dan zat ik samen met ‘Ome” Jaap te genieten van het spel van de Amsterdammers en waren de superlatieven niet aan te slepen als we na afloop het spel van Ajax analyseerden.

Mooie herinneringen aan een straat waar ook mijn voetbalmaatje van die jaren, Jan Smit, woonde in een huis wat inmiddels afgebroken is. Jan, die mijn voetbaltas meenam als ik volgens mijn ouders door een blessure of ziekte niet kon spelen e waar ik duidelijk anders over dacht, verloor een paar maanden geleden zijn echtgenote Grietje die ongeneselijk ziek was. Ook daar dacht ik aan toen ik naar de plaats keek waar het gezin Smit had gewoond. Zo kwamen er steeds meer herinneringen bovendrijven. Herinneringen aan een straat die naarmate je ouder wordt steeds meer voor je gaan betekenen maar die ik mij nog goed wist te herinneren. Zo stond ik even later op exact dezelfde plaats als waar groenteboer Gerard Kamps mij op 15 juni 1971 mij vertelde dat de legendarische doelman van GVAV, Tonny van Leeuwen omgekomen was bij een verkeersongeluk. Dat kwam allemaal weer bovendrijven die vrijdag in de Molenstraat in Eenrum. Herinneringen, de een soms mooier dan een andere maar laten we eerlijk zijn, hoe ouder je wordt hoe mooier ze worden. De Molenstraat wat zal ik hem weleens vervloekt hebben als het rennen niet ging zoals ik wilde omdat een in de wedstrijd opgelopen dikke enkel mij meer last bezorgde dan ik wilde toegeven. De Molenstraat wat was hij dan lang als ik wist dat de eerste acht niet gehaald ging worden. Maar Molenstraat je hebt mij ook veel gegeven en dat is een hoofd vol mooie herinneringen aan een periode die ik nooit zal vergeten. Bedankt daarvoor!