Een zekere leeftijd

op . Geplaatst in Columns

Ik hoop dit jaar een zekere leeftijd te bereiken en dit gaat gepaard met de nodige gevoelens van nostalgie, melancholie en terugblikken.

In mijn plakboek zit een programmaboekje, het is van 12 juli 1989. Op een zomeravond ontvangt Appingedam Ajax. Een geweldige happening voor de Damsters in het jaar dat de club 70 jaar bestaat.

Eind jaren 80 is het elke zomer raak; mijn favoriete club Ajax slaat in de voorbereiding de tenten op in Drenthe en speelt de oefenwedstrijden in het noorden. In de krant staat het tijden van te voren aangekondigd; Ajax komt. Mijn vader sprak dan steevast; “ doar kinnen wie mooi noar tou, en din goan wie op fiets.” En zo geschiedde op die dag in juli. Vanuit Winsum, Onderdendam, Bedum, Ten Boer, Winneweer, Garrelsweer en Wirdum slingerden wij over binnendoorweggetjes door een zee van fluitenkruid. Met een mentos in de mond naar het amateurvoetbalbolwerk Appingedam.

Het programmaboekje telt nog slechts 3 bladzijdes. Over Ajax staat vermeld; seizoen 1989-1990; “de verwachtingen zijn hooggespannen, de Ajacieden willen weer een serieuze gooi naar de titel doen.” De bladzijdes met info over de hoofdklasser ontbreken. Uit mijn blote hoofd zie ik de regionale blonde Appingedam- cracks Paul Ronde en Henk Buikema voor me.

Het publiek staat rijendik langs de lijn. We hebben mazzel; bij het inspelen doet vlak voor onze neus hersteltrainer Bobby Haarms oefeningen met Jan Wouters, het gaat er fanatiek aan toe.

Ajax wint met 3-0. Ik heb er later bij geschreven; “slap Ajax, verdedigend Appingedam, met rode kaart voor van ’t Schip.” De wedstrijd valt wat tegen maar desalniettemin vernuveren wij ons prima. Mijn vader stopt me een paar gulden toe en ik koop de nieuwste spelersfoto’s om de collectie aan te vullen, en wij keren voldaan terug naar huis.

Twee dagen later, op ’t fietsje naar Baffelt. Naar de wedstrijd K.V. Kortrijk tegen Emmen. Bij het Belgische Kortrijk spelen de internationals Krüzen en Jansen. Emmen wint verrassend met 3-0.

Een week later weer een mooi voetbalaffiche. Viboa ontvangt de paarswitten van R.S.C. Anderlecht. Met de (latere) internationals Luc Nilis, Marc Degreyse en Oranje-international van Adri van Tiggelen. De week ervoor wordt het voetbalcomplex spic en span gemaakt voor het treffen met de legendarische Belgische club. Ik mag meehelpen met het verven van de paaltjes om het hoofdveld. Bij het programmaboekje heb ik later geschreven: “het is een nulletje of 16 geworden.., het is een leuk team, dat Anderlecht.”

Het plakboek is een bonte verzameling van wedstrijdverslagen, artikelen uit V.I. , persoonlijke aantekeningen, wetenswaardigheidjes, standen en ranglijsten, biografische gegevens van spelers, stickertjes, entreekaartjes, verlotingbonnetjes en af ten toe een hartje bij een speler. (Stefan Petterson en Aron Winter) . Het is overduidelijk een voetbalwereld gezien door een wichie van een zekere leeftijd. Het enige criterium om een plekje in het boek te krijgen is dat het hart er sneller van gaat kloppen. Helden uit het dorp of omliggende dorpen worden afgewisseld met wereldspelers.

Al bladerend kom je van alles tegen. Een foto van Danny Blind met ontbloot torso met in zijn armen stevig vastgehouden een baby; het is Daley. En portret van de Italiaanse topper Gianluca Vialli en een panini-plaatje van Paolo Maldini. Een interview met een piepjonge Alex Pastoor. René van der Grijp met een flinke bos haar en dito snor, een foto van een lachende Stan Valckx. FC Groningen met het sterke spitsenduo Hennie Meijer en René Eijkelkamp.

En dan de coryfeeën dichterbij. Op veel foto’s staat Gerald Gras, de stoere doelverdediger van CVVB, vaak samen met zijn maatje Wilfred Bronsema. De wedstrijdverslagen van de competitie met een vaak emotioneel seizoensslot; een lach en een traan wisselen elkaar af. De jaarlijkse strijd om de Noorderkrantbokaal, in die jaren een ware prestigestrijd, waarbij de v.v. Bedum vaak aan het langste eind trok. Het succesvolle Stedum met aanvoerder Menco Swieringa (met baard..) en de koppende Jack Suiveer. Te lezen is dat Stedum Appingedam uitschakelt in de beker met 1-0. Een kampioensfoto van Hunsingo, na de 4-0 overwinning op Groen Geel. (“1-0, doelpunt Bert Visser na leep balletje van Ard Torringa”). De gebroeders Uilhoorn (Jampie en Gezienus!) oet Spiek. Spits Harry Heersema van Omlandia, we troffen elkaar vaak in discotheek Fame. Het verslag van de beslissingswedstrijd in Ten Boer tussen Bedum en Neptunia voor een plekje in de eerste klasse zondag. (1-0 Neptunia). Een actiefoto van een duel tussen Ronnie Medema (Middelstum) en Frans de Jonge (Stedum). Opvallend: de kapsels van menig voetballer uit die tijd doen vermoeden dat zij rechtstreeks van de set van een videoclip van Guns ’n Roses kwamen.

Nog steeds maken wij tochten op de trappers. Ook de andere kant op. Zoutkamp is dit keer de eindbestemming. Bij elk dorp en elk voetbalveld zegt mijn vader iets. Bij Leens; “Hier speulde Jaap van der Ploeg, hai het ook nog ’n joar bie ons speult, hai kwam din op zien brommertje noar Winzum. En bij Eenrum aangekomen; “Kiek Ainrom. Waist ja wel, mit Joost Mulder, gain ain het zo’n haard schot.”

Elke periode kent zijn eigen namen en helden. En tja, men bereikt op een zeker moment een zekere leeftijd. Maar wanneer je blijft genieten, verandert er eigenlijk helemaal niets..

 

Ursula Sennema