Amateurvoetbal en amateur-voetbal

op . Geplaatst in Columns

De afgelopen maanden heb ik verschillende wedstrijden in Noord-Groningen bezocht, variërend van de eerste klasse tot de vijfde klasse. Regelmatig verbaas ik mij over wat ik op de velden zie. Uitstekend fluitende scheidsrechters komen zeker voor, maar er huppelen ook mindere varianten in het rond. Ik zie de mooiste doelpunten, reddingen en acties, maar ook de grootste blunders. Met de Topklasse in de hoogste regionen van het amateurvoetbal, is er een nieuw niveau gecreëerd. Het brengt de topamateurs dichter bij het betaalde voetbal, maar onder de Topklasse is het contrast gigantisch.

 

Bij de ploegen die in de eerste en tweede klasse spelen, zie je nog afgetrainde spelers. Ze zijn fysiek sterk en mentaal laten ze zich ook niet van de wijs brengen. Uiteraard doen ze het niet alleen, maar helpt de staf daar aan mee. Je ziet veelal jonge trainers langs de lijn staan, die zelf op redelijk niveau hebben gevoetbald en hun ervaringen delen met hun selectie. De spelers pikken de aanwijzingen op, en laten dat ook zien op het veld.

Hoe lager we gaan, hoe slechter het wordt. In de derde klasse wordt nog wel aardig leuk gevoetbald, en in de vierde klasse spelen ook enkele ploegen die leuk kunnen ballen. Toch is het merendeel niet best, om het maar zacht uit te drukken. Over het algemeen zijn de ploegen die lager spelen afkomstig uit kleine dorpen en moeten ze het met een beperkte selectie doen. ‘Beperkt’ slaat op twee zaken. De selecties zijn vaak niet breed en er zijn maar weinig jeugdelftallen, maar de spelers in de selectie hebben ook zo hun beperkingen.

Geen kopduel aangaan. Altijd terug kappen naar je goede been. De duels maar half ingaan. Ja-knikken bij aanwijzingen van de zijlijn, maar deze vervolgens niet opvolgen. Het is typerend voor de vijfde klasse. Al moet gezegd worden dat er ook trainers rondlopen, die puur gebruikt worden als figurant. Om over de scheidsrechters nog maar te zwijgen. De onkunde overstijgt de kunde, maar misschien is dat ook wel de charme van het voetbal voor de echte amateurs. Zaterdag een wedstrijd, en maandag al niet meer weten of je nou had gewonnen of verloren. Toch kan je na een middag vijfde klasse-voetbal niet zeggen dat je je hebt verveeld. PSV – Feyenoord uitslagen komen regelmatig voor, en met de vele doelpunten zijn scores als 6-4 en 5-5 gewoon geworden.

Zelf heb ik ook gevoetbald, en ook ik had mijn beperkingen. Dat is dan nog licht uitgedrukt. Een knieblessure zorgde voor een vroegtijdig einde van mijn ‘loopbaan’. Al betwijfel ik of ik met mijn kwaliteiten het eerste elftal had gehaald in de vijfde klasse. Het is maar beter zo. En wanneer er verloren wordt in de vijfde klasse, dan zorgden de spelers + staf er wel voor dat de derde helft voor hun is. En ik doe gezellig mee.