'Laat lekker gaan joh'

Geschreven door Johan Staal op . Geplaatst in Columns

 Het is op het moment van schrijven negenentwintig december en we naderen de jaarwisseling met rasse stappen.

Het is op het moment van schrijven negenentwintig december en we naderen de jaarwisseling met rasse stappen.

 

 rene

 Rene van der Gijp

 

Deze periode van feestdagen is er altijd waar ik niet echt vrolijk van wordt. December mag dan wel de ‘feestmaand’ genoemd worden ik vind er niets aan. Ik vind het een maand van dat er overmatig veel geld uitgegeven wordt terwijl we door de recessie toch aardig in koopkracht er op achteruitgegaan zijn. Vijfenzestig miljoen aan vuurwerk en de pinrecords die weer zijn verbroken doen mij beseffen dat sommige delen van de nederlandse bevolking redelijk in de war zijn. Maar rond de jaarwisseling worden, naast talloze records die gebroken worden, ook de diverse goede voornemens weer van stal gehaald. Stoppen met roken, aardiger voor je partner zijn, gezonder eten, meer sporten, afvallen, en meer van dat soort ongein passeren in de media en op het werk uiteraard weer de revue. Een hype is het altijd rond de feestdagen en velen doen er aan mee. Natuurlijk deed ik er in het verleden ook wel eens aan mee zoals in 2000 toen ik tot mijn grote schrik zag dat ik 106 kilo woog. Een gewicht waar ik niet vrolijk van werd en ik mij voornam om daar wat aan te gaan doen. Met vallen en opstaan, soms letterlijk, lukte het mij om mijn gewicht naar benden te brengen waar echter heel wat kilometers sjokken door het Groninger land voor nodig waren om uiteindelijk op een gewicht van drieënnegentig kilo uit te komen. Verdere voornemens had ik de jaren daarop niet al kon ik mij wel eens ergeren dat ik mij aan sommige dingen ergerde. Daar kwam echter op woensdag zes oktober verandering in en wel op een heel bijzondere manier. Zoals iedereen die het door mij geschrevene regelmatig leest ben ik een grote fan van René van der Gijp, de man die samen met Johan Derksen en Wilfred Genee zorg draagt voor mijn favoriet TV-programma, Voetbal International. Op zes oktober kwam van der Gijp echter naar Marum en uiteraard was ik in de Kruisweg van de partij. Een avond die ik niet snel zal vergeten doordat wat de oud-voetballer vertelde veel stof tot nadenken gaf. René is namelijk een type die zijn eigen plan trekt en niet datgene doet wat velen wel doen namelijk ergeren aan anderen of aan dingen die je helaas toch niet kunt veranderen. Ik kan mij bijvoorbeeld wel druk gaan maken om het feit dat Martine rookt, gelukkig is dat niet zo dat ik mij daar aan erger, maar in van der Gijp zijn optiek moet degene dat even lekker zelf weten. ‘Laat lekker gaan joh’ is dan vaak de uitspraak die hij gebruikt wat hij ook in Marum geregeld deed. Bijna alles werd door hem gerelativeerd zoals het optreden in Marum. 'Ik kon redelijk voetballen en kan goed uit mijn woorden komen en meer is het niet.'

 Ook vertelde hij wat voor prachtig leven hij had en dat elke dag weer een feest is. Nu kan ik in veel dingen in ‘Gijppie’ meegaan maar alle dagen feest gaat mij even te ver. Want als ik even naar de bijna teneinde zijnde ‘feestmaand’ december kijk dan waren er dagen bij dat het door de diverse stakingen bij TNT geen pretje om in de centrale postkamer van het UMCG te werken. Dan was ik dubbel zo blij dat ik voor de Ommelander Courant op pad mocht want anders hadden de dagen en weken er wel erg dramatisch uitgezien en waren het zeker donkere dagen voor Kerst geworden die alleen maar in het teken van mijn werk zouden hebben gestaan wat mij betreft. Maar door het optreden van René ging ik toch tegen bepaalde zaken aankijken en ik besloot om me toch wat minder te gaan ergeren aan collega, s en, niet in de laatste plaats, aan mijzelf waar ik het na het interview die ik voor de Ommelander Courant maakte met Wietze Koop, de volleyballer van DIO Bedum, over kreeg. Ik vroeg hem of hij weleens een perfecte gymles had gegeven waarop zijn antwoord nee was. Ik vertelde hem dat dit ook voor mij gold en  de artikelen die ik schrijf in zowel de Ommelander Courant als voor Puurvoetbalonline bijna nooit teruglees als ze eenmaal geplaatst zijn. Dat is niet omdat ik het niet leuk vind maar ik zie altijd iets wat anders had gemoeten en dan baal ik van mijzelf. Martine moet daar vaak om lachen maar begrijpt dat wel. Die ziet mij dan zitten te zwoegen op een laatste zin in een interview zoals bij het verhaal over Gerald, Wilfred en Renate. Ik heb wel een week lopen ‘prutsen’ met de laatste zin voordat ik tevreden was maar toen was het ook klaar. Maar op dat moment krijg je bijna een hekel aan jezelf en ben je soms niet de aardige partner en vader die je behoort te zijn. Gelukkig kennen zowel Martine, Krista en Saskia mijn nukken op dat gebied die gelukkig redelijk meevallen waardoor ze mij wel lief vinden als ik ze mag geloven.. Maar toch heb ik een voornemen dat ik in 2011 en de rest van de jaren die mij gegund zijn ten uitvoer zal proberen te brengen. Ik zal dan vaak terugdenken aan datgene wat René van der Gijp in Marum zei: ‘Niet aan van alles en nog wat lopen te ergeren maar gewoon denken: ‘Laat lekker gaan joh’ wat trouwens niet geldt voor het geschrevene voor de Ommelander Courant en Puurvoetbalbalonline want daar zal ik mijn grootste criticus blijven fan van Rene van der Gijp of niet.