'Willem'

Geschreven door Johan Staal op . Geplaatst in Columns

 

 

Zoals iedereen wel weet wordt het wat de spoeling, wat de zondagclubs betreft, steeds dunner in noordelijk deel van de provincie Groningen. Hunsingo, Bedum, Warffum, Eenrum en Kloosterburen zijn de vijf verenigingen in het verspreidingsgebied van de Ommelander Courant die hun wedstrijden nog op de zondagen spelen.

Zoals iedereen wel weet wordt het wat de spoeling, wat de zondagclubs betreft, steeds dunner in noordelijk deel van de provincie Groningen. Hunsingo, Bedum, Warffum, Eenrum en Kloosterburen zijn de vijf verenigingen in het verspreidingsgebied van de Ommelander Courant die hun wedstrijden nog op de zondagen spelen.

 

 

willem

Een blijeWillem Pettinga loopt samen met de  even blije Eelco Korhorn van het veld na de 1-2 winst tegen Harkstede. Foto: Jan Gerdez

 

 

Maar zoals Johan Cruijff ooit zei heeft ieder nadeel zijn voordeel zodat je als verslaggever regelmatig bij een van deze vijf verenigingen langs de lijn staat ,wat trouwens bij Hunsingo helaas nog niet het geval  is geweest omdat het duel Hunsingo-FVV, waar ik een verslag van mocht maken, enkele weken geleden werd afgelast. Maar Kloosterburen heb ik dit seizoen als ik mij niet vergis al vijf keer zien spelen wat bepaald geen straf genoemd mag worden. De Kloosterbuursters presteren onder trainer Willem Pettinga prima en staan op een derde plaats met een achterstand van vijf punten op koploper VVK. Een achterstand die niet onoverbrugbaar is denk ik persoonlijk maar de tijd zal ons leren of het de trainer uit Mensingeweer lukt om zijn ploeg richting vierde klasse te loodsen. Een ambitie die spelers en trainer gezamenlijk uitspraken aan het begin van het seizoen en die nu eindelijk maar eens gestalte moet krijgen vinden ze in Kloosterburen. Hoewel ze in het Marnedorp niet over een jeugdafdeling beschikken waarin alle leeftijdscategorieën zijn vertegenwoordigd breekt er soms spontaan een jeugdig talent door die hun wedstrijden in het tweede of derde spelen en door blessureleed ,zoals vlak voor de vervroegd ingevallen winterstop met Sebastiaan Frik gebeurde, hun debuut maken in het eerste elftal. Ik sprak Willem daarover door de telefoon toen ik een belverslag mocht maken van een uitduel van Kloosterburen tegen, volgens mij, Engelbert. Willem vertelde dat als de winst te zien van zijn regelmatige aanwezigheid bij wedstrijden van het tweede team en hij regelmatig de jonge Sebastiaan aan het werk had gezien. ‘Ik zie die jongens uiteraard wel op de trainingen maar in wedstrijden is het toch vaak anders. Maar eerlijk is eerlijk soms moet je noodgedwongen de gok durven wagen door ze voor de leeuwen te gooien en als het dan goed uitpakt ben ik een blij mens.’

Vaak staan we samen te kijken naar dat soort wedstrijden omdat ik graag vroeg op het complex in Kloosterburen aanwezig ben, niet alleen daar trouwens want ik heb een hekel aan net op het nippertje binnen komen stappen, gezien het groot aantal bekenden die ik meestal tref. Maar samen met de Willem langs de lijn staan is elke keer weer een leuk begin van een vaak mooie voetbalmiddag omdat leeftijdsgenoten elkaar meestal wel begrijpen als het om het voetbalspelletje gaat wat in ons geval ook klopt. Zo roemde hij eens zijn rechtsback, Eelco Korhorn, die hij een van zijn zekerheidjes in het team noemde. Ik deelde zijn mening en besloot een column te schrijven met als titel ‘Sorry Eelco”  waarin ik probeerde aan te geven dat Eelco door velen ondergewaardeerd wordt maar precies datgene doet wat Willem van hem vraagt. ‘Geen gekke of rare fratsen en altijd spelend naar zijn mogelijkheden.’ noemde de trainer  dat. De week nadat ik de column had geschreven speelde de derby Kloosterburen-Eenrum zich af waar ik,  en dat blijven voor mij de krenten in de pap omdat ik voor beiden gespeeld heb, als verslaggever bij aanwezig was. Het eerste dat Willem zei toen ik hem trof op het achterste veld in Kloosterburen: ‘Bedankt voor die mooie column over Eelco want dat verdiend hij een keer om in de schijnwerpers te staan.”

Dat is Willem Pettinga ten voeten uit en  siert hem als persoon zodat ik dan ook niet echt verbaasd was toen ik via bestuurslid Ron Bolt het bericht ontving dat Willem ook in het seizoen 2011-2012 als hoofdtrainer voor de groep zou staan. Mooie berichten uit Kloosterburen want als ik sommige voetbaltrainers in het betaalde voetbal hoor praten ben ik blij dat ik in het amateurvoetbal actief ben waar de meeste trainers gelukkig hun eigen identiteit hebben behouden, waar Willem er zeker een van is, en zich niet beperken tot de ‘Prietpraat’ waar hun collega, s in het betaalde voetbal zich helaas te vaak tot beperken.