Mijn weekmoment : 'Trappen is misschien 'leuk' maar kijken leuker.”

Geschreven door Johan Staal op . Geplaatst in Columns

s waar je soms met bewondering, respect, ontroering, pret maar ook vaak met verbazing, afgrijzen, teleurstelling in combinatie met boosheid naar kijkt.

ikke
Vanmorgen kwam alweer de vierde column van Henk Doppenberg in mijn mailbox. Een column over een onderwerp wat deze week tijdens een van mijn interviews voor de Ommelander Courant ter sprake kwam. Op deze zaterdag was het prima weer en dat nodigde uit tot een rondje versneld voortbewegen waarbij ook het pittoreske Feerwerd werd aangedaan. Rond 09.30 uur was het daar nog stil op het sportcomplex maar dat zou met het nog vroege uur te maken kunnen hebben. Na een fijne douche, onze krakkemikkige woning heeft nog wel iets goeds , was het mijn ' beurt' om voor de boodschappen te zorgen zodat ik naar het nabijgelegen Winsum moest waar een 'Appie Heintje' gevestigd is. Rond half elf was er nog steeds geen beweging op het sportcomplex in Feerwerd en dat verbaasde mij. Doordat je tegenwoordig ook via het Geert Reinders Park naar de AH kunt rijden besloot ik dat eens te doen om zo te kijken hoe het met de activiteiten binnen de jeugdafdeling van de vv Winsum stond. Wat ik zag verbaasde mij niet echt. In Winsum werd er op drie velden door de jeugd gevoetbald. Dat was dus precies wat Henk Doppenberg in zijn column bedoelde en wat deze week tijdens een interview ter sprake kwam. Ook als, en met alle respect, kleine vereniging moet je je leden wat bieden. Gevoelsmatig denk ik dat er vandaag op meerdere complexen richting de jeugdleden niets of te weinig is gebeurt. Iets wat jammer is omdat het er vroeg of laat voor kan zorgen dat spelers, zie de column van Henk, naar elders vertrekken. Iets wat steeds meer gebeurt omdat de wereld de laatste jaren alleen maar kleiner is geworden. De jeugd communiceert nu anders met elkaar dan wij vroeger deden en daarom is het tegenwoordig ook veel vaker dat een speler of speelster voor een stapje hoger kiest. Daarom begreep ik Henk zijn column, die gebaseerd zijn op waargebeurde voorbeelden uit het amateurvoetbal, ook goed waarbij ik in gedachten terugging naar bijna 20 jaar geleden. Een periode dat Saskia nog voetbalde en ik voor haar team, E-junioren, als trainer ,en Joep en Ietsje als prima leiders, alle zaterdagen een activiteit had. Dat was naast de twee trainingen per week gewoon standaard waarbij er niemand van het team verzaakte. Dit was ook wat Henk in zijn column bedoelde richting de kleine vereniging. Een kleine club moet niet tegen de 'grotere broer' aan lopen trappen maar moet misschien de grote broer als voorbeeld nemen. Nu weet ook ik dat de financiële middelen bij een kleine club vaak beperkt zijn maar wil men wat met zijn jeugdafdeling zal er toch geïnvesteerd moeten worden. Doet een kleine club dat namelijk niet dan weet je bijna zeker dat het einde van de club op niet al te lange tijd nabij is. Dan valt er een vergrijzing in en zie je op een gegeven spelers die ruim 15 jaar geleden al afscheid hebben genomen van het eerste elftal een 'comeback' maken. Niet omdat ze dat willen maar alleen maar omdat er dan nog maar een team is overgebleven. Wat dat betreft hoop ik dat velen van de kleinere verenigingen de column van Henk lezen en ….daar een les uitrekken. Een les van, trappen naar je 'broer' mag misschien 'leuk' zijn maar in de keuken kijken bij dezelfde broer is denk ik beter.