Mijn 'weekend'-moment: Het K-woord mag nergens te horen zijn....

Geschreven door Johan Staal op . Geplaatst in Columns

Ieder weekend gebeurt er rond een wedstrijd in het amateurvoetbal wel iets wat het schrijven van een artikel waard is. Iets waar je soms met bewondering, respect, ontroering, pret maar ook vaak met verbazing of afgrijzen naar kijkt.
Je profielfoto, Afbeelding kan het volgende bevatten: 1 persoon, staan, buiten en natuur
Het weekend van 15 en 16 februari stond niet alleen in het teken van de storm met de naam Dennis maar ging het ook heel veel over het K-woord wat staat voor de zo nog steeds zo gevreesde ziekte. Donderdag was ik in Bedum op bezoek bij Klaes Hoekstra die met zijn team van vrijwilligers 150.000 had opgehaald voor onderzoeken in de strijd tegen Kanker. Een mooi bedrag dat bitterhard nodig is om die strijd aan te gaan en waar in principe miljoenen voor nodig zijn. Dus chapeau voor Klaes en zijn team. Twee dagen later, zaterdag 15 februari stond de dag voor mij in het teken van een voetbalwedstrijd, bellen met trainers en een volleybalduel. Bij de belacties kwam opeens het K-woord voorbij want de trainer vertelde dat dit woord bij de tegenstander veelvuldig werd gebruikt zonder dat er tegen werd opgetreden. Ik moet eerlijk zeggen dat ik de acties van de arbiter niet had afgewacht want ik was van het veld gestapt. Ik moet zeggen dat ik daar een andere beslissing niet veroordeel maar dat dit mijn persoonlijke mening is. Maar het kan nog erger zo liet het bericht van een dag later op de sociale media ons weten. Want in het bericht viel te lezen dat een arbiter rood gaf toen een speler het K-woord liet horen en vervolgens verbaasd was dat hij rood kreeg. Dit deed bij deze ‘patiënt’ de stoppen doorslaan en deed hem een duwfout richting de arbiter maken om vervolgens te weigeren om het veld te verlaten. Wat volgde waren heftige taferelen waarbij de als zeer aimabele bekend staande arbiter bijna voor eigen rechter wilde spelen. Gelukkig gebeurde dat niet want dan was de ramp niet te overzien geweest. Zo werd het een weekend waarin het K-woord helaas centraal stond maar wat de regering en de KNVB aan gaan pakken. Die pompen veertien miljoen in allerlei projecten die evenveel respons hebben dan met een vergiet water naar de zee dragen. Want duidelijk aan de reacties was gisteren te zien dat het een maatschappelijk probleem is dat het K-woord als een ‘gewoon ‘ scheldwoord door ons land raast. Dit is te gek voor woorden maar zolang er ook in de voetbalwereld niemand is die een daad durft te stellen zeggen die veertien miljoen mij niks. Ik heb het als verslaggever langs de lijn gelukkig nog nooit gehoord en ik hoop dat het zo blijft. Maar mocht het ooit anders zijn en er gebeurt verder niets, dan hoop ik dat iedereen met mij het duel waar het K-woord duidelijk te horen was zal verlaten.