Mijn weekendmoment: Verbaasd, verbazend, verbazen

Geschreven door Johan Staal op . Geplaatst in Columns

Ieder weekend gebeurt er rond een wedstrijd in het amateurvoetbal wel iets wat het schrijven van een artikel waard is. Iets waar je soms met bewondering, respect, ontroering, pret maar ook vaak met verbazing of afgrijzen naar kijkt

.Je profielfoto, Afbeelding kan het volgende bevatten: 1 persoon, staan, buiten en natuur

Het laatste weekend van september was een weekend waarin er eigenlijk maar weinig gebeurde wat voor mijn ‘weekendmoment’ in aanmerking kwam. Of het zouden  de foto’s zijn van mijn donderdag geboren kleindochter Noor met en zonder haar broertje Morris moeten zijn  die ik echter niet met de ‘rest van de wereld’ ga delen. Dus was het een rustig weekend met verder maar weinig momenten. Want om het nu over die ‘Sombrero’ te hebben, die deze zomer nog wilde plannen had om Roda JC te redden, maar nu  op vrijdagavond door supporters van de Koempel-club uit het stadion  werd gezet gaat mij te ver. Maar ik was wel verbaasd over het feit dat er waren die vonden dat het niet kon dat deze malafide ‘Sombrero’ even werd aangepakt. Het weekendmoment had ook kunnen gaan over een medewerker van de KNVB die op een sportpark was maar geen uitslag van wedstrijden mee had gekregen. Maar waarom je weekendmoment maken van iets, vergeetachtigheid, waar Piet Schrijvers helaas hinder van heeft. Iets wat je niemand gunt al zou het in het geval van de KNVB-meneer best kunnen zijn dat hij van zijn baas moet zeggen dat uitslagen niet belangrijk zijn. Want dat is iets waar ik mij niet over zou verbazen. Dat laatste denk ik dus eerder maar daarom is het nog geen weekendmoment. Ook geen weekendmoment is, en wat er wekelijks gebeurt, dat bijvoorbeeld een tweede elftal niet in actie komt waar het derde en vierde elftal ‘gewoon’ voetballen. Waarom dat het weekendmoment maken wanneer dat per seizoen meer gebeurt dan dat er klinkers in de Peperweg liggen. Maar toch blijf  ik mij wel verbazen over de lakse houding van vooral de besturen die dat binnen de eigen vereniging gewoon laten gebeuren. Ook de rode kaart die de speler van FC Groningen kreeg voor tijdrekken zou mijn weekendmoment nooit worden. Een rode kaart die voor de speler misschien niet terecht was maar die de ‘trots van het noorden’ wel verdiende. Want de actie van een te dikke doelman die op dit moment nog geen strandbal tegenhoudt was een actie waar je wel verbaasd over mocht zijn. Waar RKC-trainer Fred Grim zijn linksback naar de kant haalde omdat hij en zijn keeper het even niet met elkaar eens waren, had Danny Buys zijn niet afgetrainde ballenvanger ook moeten vervangen i.v.m. onsportief gedrag. Maar het verbaasde mij niet dat hij dat niet deed want Buijs kon even niet met Adrie’ ik heb wat in mijn oren’ Poldervaart overleggen. Wat dit seizoen ook geen weekendmoment gaat worden zijn de wedstrijden met stevige uitslagen. Wanneer we de KNVB mogen geloven wil men dat niet meer. Maar het zal niemand verbazen dat dit ieder weekend vaker gebeurt dan er coffeeshops in Nederland zijn Wat  wel een weekendmoment had kunnen worden maar wat het ook niet wordt is keepers en hun kleding in het amateurvoetbal. Dat sommige keepers aan de grappen en grollen van een sponsor of kledingcommissie zijn overgeleverd verbaasd mij iedere keer weer. Een keeper laat je zijn eigen tenue kiezen want dat moeten kleuren zijn waar hij/zij zich prettig bij voelt Zo kon ik mij bijvoorbeeld niet voorstellen dat de keeper van Nieuweschans zich zondagmiddag happy voelde in zijn tenue bestaande uit een geel shirt, rode broek en zwarte kousen met een witte boord. Een combinatie die er uitzag als de bekende vlag op een bepaald schip. Ik verbaasde mij over deze combinatie maar ik verbaasde mij ook over de doelman van Kloosterburen die tijdens de warming up in zijn wedstrijdtenue door de blubber gleed en daardoor in een kletsnat en vies tenue aan de wedstijd begon. Als trainer had ik daar absoluut wat van gezegd omdat het A niet netjes is richting de sponsor en B het nooit prettig kan zijn om vanuit de kleedkamer in een vies en nat wedstijdtenue aan het duel te beginnen. Daarom was het ook best verbazend dat de doelman, die voor de rust in het, dankzij zijn warming-up, donkerrood keepte voor de tweede helft in een groen, en droog, tenue naar buiten kwam. Zo werd het een weekend waar niet veel bijzonders gebeurde of het moeten al de vele millimeters aan regenwater zijn waarbij ik mij verbaasde dat de weerprofeten het nu wel bij het juiste eind hadden