De ‘slapjanusgeneratie’ maakt ook het jeugdvoetbal kapot

Geschreven door Johan Staal op . Geplaatst in Columns

Fysiotherapeut Maurice van Veldhooven maakt zich zorgen over de ‘slapjanusgeneratie’ die Nederland steeds meer in zijn greep gaat krijgen. Een generatie die er, en in veel gevallen gestuurd door ouders of verzorgers, een zootje van maken.
Je profielfoto, Afbeelding kan het volgende bevatten: 1 persoon, staan, buiten en natuur
Het artikel in het AD klonk mij niet vreemd in de oren. Want voldoende horend en ook lezend denk ik dat Maurice helemaal gelijk heeft. Maar er zijn meer die het met de fysiotherapeut eens waren want zo las ik ook het volgend commentaar: ‘Hier ben ik het dus helemaal mee eens. Je mag als leraar, coach, begeleider een sporter niet meer achter de broek aan zitten. Dan krijg je ouders op je dak. Kinderen te vriend houden is het. Wat is er mis met ze hun grenzen te laten verleggen. Daar zal je dan wel iets voor dienen te doen. Veldhooven noemt het slapjanussen maar ik noem het in de watten gelegde kinderen die niet worden aangesproken op hun instelling. Een waarheid als een koe en waar het volgende verhaal naadloos op aansluit. Dit weekend hoorde ik het verhaal dat een team van dertien spelers een uitduel moest spelen. Het team moest om 07. 45 uur vertrekken en dat was dus vroeg plassen. Iets wat vier spelers van dit team echter niet deden want die kwamen niet opdagen. Vier spelers van een O- 13 die niet komen opdagen, betekent in mijn ogen, dat er wel iets mis is bij de ouders/verzorgers van dit viertal. De overige negen mochten  dus weer naar huis maar wat ik als teamleider dus niet had gedaan. Ik was wel met het negental gaan voetballen en dan maar een stevige nederlaag of hopen dat de tegenstander zo ‘lief’ wilde zijn om een speler af te staan en er een potje van tien tegen tien van te maken. Want een paar dagen eerder schreef de voorzitter van het amateurvoetbal in het AD dat het allemaal wat leuker moet en dat we moeten stoppen met het ‘selectiegeneuzel’. We moeten de jeugd ruimte geven om zelf teams samen te stellen want in de leedtijdsgroep tussen de 13 en 18 jaar loopt het ledenaantal van de KNVB wat terug. Wanneer je het artikel in het Ad van Maurice van Veldhooven leest dan weet je dat de voetbalbond op het verkeerde spoor zit. Binnen de KNVB is men doorgeslagen in het ‘pamperen’ en wat volgens Maurice ook geldt voor ouders/verzorgers. Zo noemde hij het met een dikke kont op een scooter zitten en een fiets met hulpmotor als voorbeelden. Maar wat ook naar voren kwam was, en wat ook hierboven in het commentaar te lezen viel is dat ‘we’ de jeugd geen pijn meer mogen doen. Hoe fijn kan het zijn om op sportief gebied je grenzen te verleggen of om zo lang mogelijk proberen een gesteld doel te halen. Daar is in mijn beleving niets mis mee al moet je bij dat laatste niet de realiteit uit het oog verliezen. Er komt namelijk een moment dat iets niet meer gaat maar wat niet voor de jeugd geldt. Die moeten juist gestimuleerd worden om, en op welk gebied ook, het beste uit zichzelf te halen. En dat hoeft niet op sportgebied te zijn maar kan ook prima in de muziek, toneel en uiteraard studie zijn. Maar om even bij de sport te blijven, het ‘selectiegeneuzel’ is toch prima. Want binnen een jeugdafdeling moet toch op die manier gewerkt worden. Een jeugdopleiding die er o.a. voor is om jeugdspelers klaar te stomen voor een eerste elftal. Maar als het aan de directeur van de KNVB ligt gaat dat veranderen. We gooien het hele ‘zootje’ in een pot en laten we het de jeugdleden zelf uitzoeken. Ik ben ondertussen 62 jaar en sta niet meer als ouder, en dus leider van, langs de lijn. Gelukkig niet zou je bijna zeggen want als een gedreven leider meedraaien in een ‘slapjanusgeneratie’ is in mijn ogen een kansloze zaak maar waar velen, en dankzij een ‘pamperbond’ helaas wel mee moeten leven