Training SV Bedum Oldstars in het teken van de aardbeving en het herstel van Bram Bakker.

Geschreven door Johan Staal op . Geplaatst in Columns

De training van woensdag 22 mei 2019 stond voor de SV Bedum niet alleen in het teken van de zoveelste aardbeving die Groningen had getroffen maar vooral in het teken van het herstel van onze teamgenoot Bram Bakker.
Je profielfoto, Afbeelding kan het volgende bevatten: 1 persoon, close-up en buiten
Vanaf het moment dat Bram op maandag vanaf het Martini Ziekenhuis naar het UMCG was vervoerd om daar dinsdag te worden geopereerd werden we door Jan van Woudenberg keurig op de hoogte gehouden van het wel en wee van onze teamgenoot. Zo was daar op dinsdagmiddag het bericht dat de operatie goed was verlopen en op woensdagochtend voor de training was daar de mededeling van Jan dat Bram de nacht goed had doorstaan. En na de training kwam de mededeling dat Bram ondertussen de intensive care had verlaten om op een verpleegafdeling verder te herstellen van een toch wel zware operatie. Dat waren dus prima berichten over ons ondertussen nestor van de SV Bedum Oldstars die we hopelijk weer snel op het voetbalveld gaan zien. Dan mag Bram weer datgene doen wat woensdagmorgen ook nog even ter sprake kwam. Want natuurlijk kwam de vierde editie van het HANN-toernooi nog even langs maar niet te lang. Want zoals Cruyff ooit zei, een speler waar je niets mee hebt moet je niet teveel aandacht aan besteden en wat ook geldt voor dit toernooi. Een toernooi waar OOG-TV ook aanwezig was als een zender die ik totaal niet serieus neem wanneer je geen kritische volgers van het Walking Football aan het woord durft te laten. Gelukkig ging het onder de koffie, zonder koek want er was niemand jarig, al snel over FC Groningen dat in Arnhem weer een ‘weergaloze’ wedstrijd op de mat had gelegd. In het GelreDome was het namelijk weer niks met de ‘Trots van het Noorden’ die volgens de kenners onder de Walking Footballers van SV Bedum even ‘kleurenblind gespeeld werden door Martin Odegaard waar ik van hoop dat hij naar Ajax zal gaan. Nadat FC Groningen dus even door de gehaktmolen ging kwam oud-el presidente Martin Broekmans nog met een aantal foto’s uit Iran op de proppen. Waarom de foto’s er opeens waren was mij  niet duidelijk maar opeens dacht ik het toch te weten. Ik denk namelijk dat onze oud-el presidente ingaat op de uitnodiging vanuit Iran om daar de Iraanse Michael van Praag te worden. Want na de oefeningen zonder en een positiespel met bal, das logisch zou Cruijff hebben gezegd, werd Martin ingedeeld bij een team met een internationale voorhoede die bestond uit een Iranees een Irakees en een Syriër. Dat zorgde voor een gemêleerd gezelschap waar het voor de drie Nederlanders maar moeilijk ‘ijzervlechten’ mee was. Want het verschil in culturen zorgde voor Babylonische spraakverwarringen, soms onbegrip maar ook een kort lontje. Een kort lontje waar dan weer reacties op kwamen. Iets wat in de voetbalwereld niet ongewoon, maar wel vervelend, is en waar kort lontje toch even aan moet werken. Maar om even bij Martin te blijven, ik hoop dat de foto’s die onze oud-el presidente liet zien alleen maar waren om te bevestigen dat wij als achterblijvers vorig jaar september toch echt wat hadden gemist door niet mee te gaan naar Iran. Ik moet zeggen dat niet iedereen er zo over dacht dan Martin maar dat mag want we leven gelukkig nog steeds in een vrij land. Bij het uitlopen had ik, samen met Jacob Venema, nog even een gesprek met Wim Brondijk. Wim zat er woensdagmorgen niet lekker in. Mede door de aardbeving had hij zijn tas niet goed ingepakt want hij was zijn voetbalkousen vergeten. Dat is vervelend want een onvolledige sporttas voelt bijna precies eender dan een niet afgemaakte dolle duikavond. Dat is niet tof. Vooral in de partijtjes ondervond Wim hinder van zijn afwezige voetbalsokken. Want met een paar geleende sokken om zijn voeten rende Wim teveel met de bal aan de voet en werd daarom terecht teruggefloten en wat de spelleiders op het Hann-toernooi juist vergaten te doen. Spelleiders die dus nog wat kunnen leren van Johan Kuiters en Hans Spier die als spelleiders lieten zien dat ze de gedachtengang van een voetballer WEL kunnen lezen. Dat terugfluiten vond Wim vervelend en hij baalde dan ook oprecht dat zijn twintig sessies, meer zaten er niet in het basispakket van zijn zorgverzekeraar, bij een praatgroep nog steeds niet het gewenste resultaat had opgeleverd. Daarom hebben Jacob en mijn persoontje deze taak maar op ons genomen en komt er  een stille hint richting Nanno. ‘Brondijkje’ even met de juiste mensen samen laten spelen en we hebben hem snel weer op het niveau dat hij misschien volgend jaar met het ‘sterrenensemble’ mee mag dat  het 5e Hann-toernooi in 2020 met een bezoek gaat vereren. Want nu we weten wat er op Kardinge allemaal mag zal de bereidheid groot zijn om daar als SV Bedum ‘even’ de eerste prijs op  te gaan halen waarbij we wel moeten hopen dat men niet zo doet zoals bij het songfestival door de punten aan het verkeerde ploeg te geven.