Mijn weekend: ‘Hollende’ Walking Footballers, een afgelaste kampioenswedstijd, een ‘dorpsgek’ uit Augustinusga en zeedampen in Kloosterburen.

Geschreven door Johan Staal op . Geplaatst in Columns

Ieder weekend gebeurt er rond een wedstrijd in het amateurvoetbal wel iets wat het schrijven van een artikel waard is. Iets waar je soms met bewondering, respect, ontroering, maar ook vaak met verbazing of afgrijzen naar kijkt of luistert en wat ook dit seizoen niet anders zal zijn.

Je profielfoto, Afbeelding kan het volgende bevatten: 1 persoon, close-up en buiten
Het ‘voetbalweekend’ begon voor mij al op vrijdag toen ik ruim 200 Walking Footballers, onder het toeziend oog van de talloze gediplomeerde spelleiders van o.a. FC Groningen en de KNVB, over de velden van Kardinge zag ‘vliegen’. Want er werd bijna alleen maar gedribbeld en versneld voorbewogen door de spelers want sprinten mogen we dat op onze leeftijd niet  meer noemen. Later op de vrijdag hoorde ik dat mijn teamgenoten van SV Bedum drie van de vier partijtjes hadden gewonnen. Een prima resultaat waarmee ze echter buiten de prijzen vielen. De eerste prijs was namelijk voor nieuwkomer Emmen dat volgens de ‘jury’ zich het beste aan de regels had gehouden. Een lachertje van de bovenste plank want ook de Emmenaren dribbelden er vrolijk op los en deden ook mee aan het onderdeel ‘versneld voortbewegen  voor zestigplussers’. Maar laten we het er maar op houden dat de eerste prijs van Emmen er voor moet zorgen dat er ook in die contreien meer oud-spelers naar het Walking Football komen. Omdat je natuurlijk altijd een beetje verslaggever blijft, en geen journalist want dat is een ander plakje cake, schreef ik een verslag van wat ik zag op Kardinge. Waren er in het verleden nog wel medewerkers van de KNVB, of een verdwaalde spelleider van FC Groningen en de KNVB, die in de pen klommen als ik weer eens de waarheid sprak over het Walking Football, die reacties bleven nu uit. Dat stemde mij tot grote vreugde want is er niet de spreuk, wie zwijgt stemt toe. Iets wat eigenlijk ook niet anders kon want ook de ‘jury’ en verdere belanghebbenden zagen met eigen ogen wat ik ook heb gezien. Was de vrijdag een voetbaldag, dat gold ook voor de zaterdag waarop weer van alles gebeurde. Zo was daar al vroeg in de ochtend het berichtje: ‘Hoi Johan, het kampioensduel van onze JO15-1G gaat niet door. De tegenstander kan niet voldoende spelers vinden om een team te formeren.” Wanneer je een dergelijk bericht leest en je weet waar de tegenstander vandaan moet komen dan weet je dat het nog lichtjaren gaat duren voordat de KNVB, in samenwerking met de clubs, de B-categorie weer gezond gaat krijgen. Sterker nog, dat gaat niet meer gebeuren. Een JO15-team wat niet voldoende bemand kan worden zorgt dat een kampioenswedstrijd niet gespeeld kan worden. Dat is eigenlijk diep triest. Want laten we eens rond om heen kijken, hoe vaak wordt een speler of speelster kampioen en helemaal wanneer je voor een kleine vereniging speelt. Dat overkomt je geen vijf keer in je carrière en is dat wel het geval dan is dat alleen maar mooi. Maar een JO15-team betekent ook dat de boys en girls nog maar veertien jaar zijn en dus nog niet werken. Dus is de vraag gerechtvaardigd hoe het komt  dat een team in het weekend dat Willem niet jarig is, er geen vakanties op het programma staan, Pasen al is geweest en Pinksteren nog moet komen, niet compleet is. Zijn er dan geen ouders/verzorgers die hun kids even vertellen dat ze niet alleen rechten maar ook plichten hebben. Of nog een stapje verder, mogen de ouders ook weleens een beetje meedenken met een club door wat minder weekendjesweg.nl in een seizoen te plannen. Na een fietstocht met kleindochter Maud was het in de middag tijd voor het duel Corenos-WVV. Een duel waar Amsterdammer John Panhuijsen niet blij van zou zijn geworden. De Amsterdammer die alle amateurclubs in Nederland een keer wil bezoeken wil altijd doelpunten zien. Maar die kwamen er niet in Roodeschool zodat het daar 0-0 bleef in een wedstijd die Corenos, gezien het aantal kansen, ruim had moeten winnen. Na een avond van mijn verslagen in de steigers zetten was het rond 20.00 uur tijd voor de Staantribune. Nee, niet in de Euroborg bij FC Groningen-Vitesse maar voor een prachtig blad wat ik had gekocht als vervanger van het boek over Robben waar ik na honderd bladzijden al helemaal klaar mee was. Een dramatisch slecht boek wat ik gelukkig van de ‘Bieb’ had geleend en niet zelf had gekocht. Op zondagmorgen kreeg ik het bericht mee dat een ‘idioot’ zich bij het duel FC LEO- ASC 75 schandelijk had gedragen door de donkere keeper van FC LEO uit te schelden voor iets wat ik hier weiger te herhalen. Een actie waar natuurlijk maar een straf op van toepassing is en dat is dat deze ‘meneer’ nooit meer op een voetbalveld mag komen. Maar gezien de acties van sommige verenigingen wanneer er een scheidsrechter door een van hun spelers wordt aangevallen zal het ook in Friesland vast zo’n vaart niet lopen. Na een, onder prachtige weersomstandigheden,  rondje versneld voortbewegen en het afmaken van mijn zaterdagverslagen was het  tijd voor Kloosterburen-Warffum. Was het in Ezinge 23 graden, bij aankomst in Kloosterburen was het nog maar 15 graden. De beroemde, of beruchte, zeedampen hadden Kloosterburen gevonden en dat zorgde dat de korte broek door sommige voetballiefhebbers thuis was gelaten. De wedstrijd in Kloosterburen was nooit een wedstrijd al had de wereld er heel anders uit kunnen zien wanneer Niels Bolt in de tweede minuut wel raak had geschoten. Maar mag je dat een jonge spits kwalijk nemen. Een jonge spits die vervroegd naar de senioren is overgeheveld om samen met zijn ook nog jonge teamgenoten te zorgen dat Kloosterburen over een aantal jaren weer een leuk eerste elftal heeft. En dat kan want tussen het ‘Klooster’ van voor en na de winterstop zit  een wereld van verschil en waar de trainer en spelersgroep alle credits voor verdienen. Zo kwam er een paar uur later, toen het zondagverslag rond 20.00 op de redactie was, een einde aan een weer bijzonder weekend met ‘hollende Walking Footballers, een afgelaste kampioenswedstijd, een ‘dorpsgek’ uit Augustinusga en zeedampen in Kloosterburen.