Het Walking Football Hann-toernooi: Dribbelen en rennen was toegestaan

Geschreven door Johan Staal op . Geplaatst in Columns

Op vrijdag 17 mei stond het jaarlijkse HANN-toernooi op het programma. Een toernooi waar dit jaar 25 teams aan deelnamen die allemaal dat deden wat het Walking Football juist zo leuk maakt, het rennen zonder maar ook met de bal aan de voet.
Je profielfoto, Afbeelding kan het volgende bevatten: 1 persoon, close-up en buiten
Ik werd tussen 15. 15 en 15.30 uur bij zorgcentrum Mercator verwacht omdat Martine dan , na een dagje voor de oudjes te hebben gezorgd, wel graag naar huis wilde. Daarom  besloot ik wat eerder naar Groningen te gaan omdat er ook een team van SV Bedum Old Stars  aan het HANN-toernooi zou meedoen. Daarnaast was ik benieuwd hoe de deelnemers die het voetballen in de genen hebben zitten met het niet mogen rennen om zouden gaan. Daarom arriveerde ik rond 13.00 uur op het altijd ongezellige Kardinge waar op kunstgras wat die naam bijna niet meer mocht dragen de veldjes waren uitgezet. Veldjes voor een toernooi waar 26 teams zich voor hadden aangemeld maar waar de combi vv Winsum/SIOS zich voor had afgemeld. De combinatieploeg kon door blessureleed binnen de selectie geen team naar het prestigieuze toernooi afvaardigen zodat er met 25 teams werd gespeeld. Nadat Hans Nijland de mannen had toegesproken kon men eindelijk los met het toernooi dat, zo werd mij langs de lijn verteld, volgens de regels van de KNVB werd gespeeld. Maar al snel bleek dat de regels van de KNVB hanteren bij geen een van de 25 teams echt een thema was om je daar aan te houden. Want er werd gerend als het blind paard Rene van de Kerkhof  in zijn beste dagen en er werd met de bal aan de voet gedribbeld op een wijze waar ‘el Paco’ Sjaak Swart als dé ambassadeur van het Walking Football in Nederland in zijn jaren in het ‘gouden’ Ajax jaloers op zou zijn geweest. Dat alles zag ik met eigen ogen want mijn rechteroor mocht volgens de meting qua ontvang van geluiden wat minder zijn dan mijn linker, niet vreemd voor iemand die met links beter kan schrijven en een balletje trappen dan met rechts, met mijn ogen was niks mis . Want ik heb me vrijdagmiddag stevig verbaasd als toeschouwer bij het HANN-toernooi. Ik dacht echt, waarom stopt men nu niet per direct met het strak hanteren van regels die in dit geval met voeten worden getreden. Het vreemde is namelijk dat er  Walking Footballers waren  die nu niet meededen omdat de regels hun niet aanstonden  maar van die regels was  vrijdagmiddag niks  te zien. Natuurlijk waren er ‘strijders’ die het spelletje in een wandeltempo deden en waar respect voor op zijn plaats is. Maar die waren, om wat voor reden dan ook, niet meer in staat om in een iets hogere versnelling te voetballen. Maar zeker 90 procent van de deelnemers  dribbelde en rende er vrijdagmiddag vrolijk op los. Natuurlijk kwam de opmerking gisteravond dat ik volgend jaar dus een van de deelnemers zou zijn. Maar dat antwoord blijft nee omdat ik op afstand nog even een discussie volgde over het wel en niet rennen. Een discussie die ik totaal overbodig vond omdat ook op het HANN-toernooi de ware aard van de echte voetballer kwam bovendrijven. En dat is iets waar de KNVB, OUDERENBOND maar ook de heren en dames scheidsrechters met hun handen van af moeten blijven maar wat ik niet zie gebeuren en wat voor mij een reden is om  als voetballer ver van dat 'zielig ' gedoe weg te blijven . Maar ik ben blij dat ik op een verder prima georganiseerd  toernooi aanwezig was. Want zo heb ik met eigen ogen kunnen zien wat ik eigenlijk via filmpjes en foto’s al wist. Bij alle verenigingen wordt er Walking Football gespeeld op de ‘SV Bedum-style’ alleen durft men dat niet te erkennen.