Training SV Bedum Oldstars in teken van ‘operatie chaos’

Geschreven door Johan Staal op . Geplaatst in Columns

De training van de SV Bedum Oldstars stond deze keer in het teken van ‘operatie chaos’, de terugkeer van Wim Brondijk en de komst in september van een twaalftal Iranezen die graag wat voetballes willen.
Je profielfoto, Afbeelding kan het volgende bevatten: 1 persoon, close-up en buiten
Het was op de woensdagmorgen al druk in de bestuurskamer van de SV Bedum. Want de Irangangers hadden overleg want zo vertelde Massoud ruim een half uur later, in september komt de crème de la crème van de  Iraanse Walking Footballers voor een trainingsstage van twaalf dagen naar Bedum. En om dat allemaal in de juiste banen te leiden moet er natuurlijk wel wat geregeld worden. Maar gezien de kennis en ervaring binnen de groep die vorig jaar in Iran op bezoek is geweest gaat dat helemaal goed komen. Nadat Jan van Woudenberg ons het laatste nieuws over Bram had verteld, waar het gelukkig de goede kant mee opgaat, werd de selectie voor het HANN-toernooi bekend gemaakt. Bekend gemaakt is eigenlijk niet het juiste woord want gezien de animo had ik meer het idee dat er wat ‘slachtoffers’ zijn gevonden. Omdat ik toch wel wat nieuwsgierig ben naar dit ‘wereldberoemd’ toernooi denk ik dat ik vrijdagmiddag toch even op Kardinge ga kijken. Niet als deelnemer maar gewoon als toeschouwer die benieuwd  is naar het wel of niet rennen van de deelnemers. Gezien de reacties verwacht ik dat ik wat het rennen  betreft wel op mijn wenken bediend ga worden. Ondertussen was het bijna tien uur en was het de hoogste tijd om te gaan kleden. Het was weer wat voller in de kleedkamer der talenten want Wim Brondijk was terug. De overstap naar Vitesse ’63 was van de baan vertelde Wim. Er kwamen steeds weer belangrijke veranderingen in zijn contract, zo werd een half varken in de vriezer opeens een pakketje van vier slavinken, en ook moest hij zijn eigen kicksen kopen. Over kicksen gesproken, onze oud-‘el presidente’ Martin Broekmans was jarig geweest en had voor zijn verjaardag een paar nieuwe ‘Adidasjes’ gekregen. Gelukkig wel zwarte want die gekleurde rommel moeten ze verbieden. We hadden ze al zien staan, een achttal hekjes, die belangrijk zouden worden in de warming up. Aan het einde van de tweede wereldoorlog had je Operatie Market Garden. Dat was een geallieerd offensief in september 1944. Het was de grootste operatie op Nederlands grondgebied tijdens de Tweede Wereldoorlog. Maar woensdagmorgen hadden we in Bedum 'operatie chaos'. Want van een warming up met gespring over hekjes, wie hekjes als hulpmiddel in de voetbalsport heeft uitgevonden moeten ze direct op een boot naar een Tjoeka Tjoeka-land zetten, werd op deze zonnige woensdagmorgen niemand vrolijk van. Na ‘operatie chaos’ ging het gelukkig snel naar een positiespel waar je als voetballer een stuk blijer van wordt. Het liep volgens de trainer nog niet helemaal geweldig zodat daar volgende week op terug wordt gekomen. Dat zijn berichten waar je als voetballiefhebber blij van wordt, Want positie en partijspelletjes kunnen nameliijk niet lang genoeg duren. Na het positiespel was het de hoogste tijd voor de partijtjes want er moesten uiteraard wel drie gespeeld worden. Onze team zag er op papier goed uit en dat klopte vrij aardig. De eerste partij werd dankzij een goal van ‘verloren zoon’ Wim Brondijk met 1-0 gewonnen en partij nummer twee, met weer een goal van Wim, werd een 3-2 zege. Daarna kwam er een kink in de kabel want Wim was opeens van slag. Vreemd genoeg had de man die zijn kozijnen in het voorjaar door een winterschilder, scheelt in de prijs, weer paars laat verven niet meegekregen dat Jan van Dijk de eerste twee duels ook een van zijn teamgenoten was geweest. Of Wim daar van schrok weet ik niet maar ‘Brondijkje’ raakte geen pepernoot meer. Omdat we als zestal al tegen een zevental moesten spelen werd het daardoor bijna 7 tegen 5. Maar eigenlijk 4 tegen 7 want ook Jan van Dijk was nu van slag. Jan die zich drie slagen in de rondte liep was  door Wim nooit  gezien. Een slechte beurt van Wim die er daardoor schuldig aan was dat ik samen met Jacob, Henk van Oosten en Jabbar het moest opnemen tegen een zevental dat daardoor naar hartenlust kon combineren en scoren. Maar ondanks de hekjes en een verloren ‘potje’ was het weer een geslaagde morgen waar de cake van Martin, de koffie van Dineke en Aldrik en het traditionele marsje en het colaatje, nu de R uit de maand is, de krenten in de pap waren. .