Verloedering in het amateurvoetbal? Nog erger dan ik dacht

Geschreven door Johan Staal op . Geplaatst in Columns

Het artikel wat ik schreef over de verloedering in het amateurvoetbal zorgde natuurlijk voor reacties. Een van die reacties was deze: ‘Het is vele malen erger dan men denkt. inderdaad veel wedstrijden in overleg gespeeld op papier. niet alleen bij de jeugd ook bij senioren. sta met open mond te kijken. ouders die uitstapjes e.d. belangrijker vinden dan datgene waar voor men zich heeft aangemeld bij een vereniging. ....namelijk teamsport’
Je profielfoto, Afbeelding kan het volgende bevatten: 1 persoon, close-up en buiten
Inderdaad ik had het nog een beetje netjes gehouden want het is dus inderdaad  vele malen erger dan men denkt in het amateurvoetbal. Bestuursleden die tegen een geschorste speler zeggen dat hij  in het begeleidingsteam wat kan doen maar  die vervolgens niet komt opdraven, spelers die een terugkeer belooft hebben maar in geen velden of wegen te vinden zijn, trainers die drie wedstrijden voor het einde van een seizoen de laan uitgestuurd worden, bestuursleden die verbaasd zijn dat voetballers naar een andere club overstappen omdat ze het plezier in het voetballen compleet kwijt zijn geraakt zijn, zijn  nog maar een paar voorbeelden. Maar het is velen inderdaad ook een doorn in het oog dat wedstrijden steeds vaker op papier worden afgewerkt omdat een weekendje weg of andere ongein een competitiewedstrijd in de weg zit. Het bovenste is echt bizar net als datgene waar ik mij nog steeds over op kan winden. Ik heb het al vaker gezien en gehoord dat een geschorste speler zijn straf behoort uit te zitten maar gewoon in actie komt. Ooit hoorde ik het verhaal dat de geschorste ‘Joppie doppie’ onder de naam van een speler die ziek was vrolijk een aantal keren wist te scoren. ‘Joppie doppie’ was trots, zijn teamgenoten blij en het bestuur keek de andere kant op. Maar dat gebeurt vaker dat een geschorste speler vrolijk in een lager team huppelt en dan ben je verbaasd over je de reactie op Facebook. Nu was Facebook vanaf gisteravond sowieso iets waar je je over verbaasde maar dat is een ander verhaal. Maandag waren er namelijk supporters die heel erg blij waren met de overwinning van ‘hun’ team. Supporters die hadden kunnen weten dat er in ‘hun’ team een geschorste speler rondhuppelde en wat niet hoort. Een geschorste speler hoort namelijk bestraft te worden voor datgene wat hij heeft gedaan. Maar nee er zijn die het met de regels niet zo nauw nemen en ‘gewoon’ alles en iedereen belazeren. En dat is ook een stukje verloedering want hoe is het mogelijk dat een  fout handelende  bestuurslid de eigen leden op hun rechten maar ook op  plichten wijst. Dat geldt vreemd genoeg ook steeds vaker voor trainers die in de voor hun team beslissende weken opeens minder gaan trainen en daar gewoon mee weg komen. In een belangrijke fase van het seizoen maar een keer per week trainen, het lijkt Walking Football waar, en heel eerlijk helaas, maar een keer per week getraind wordt. Het amateurvoetbal holt qua niveau achteruit hoor je steeds vaker om je heen. Dat is ook zo omdat de bereidheid om er alles voor over te hebben steeds meer afneemt. Na de bovenstaande reacties ben ik eens op twitter gaan scrollen wat er aan jeugdduels wordt afgelast. Echt je schrikt je te pletter’ wanneer je ziet wat er nu voor het aanstaand weekend alweer ‘afgelast’ is. Dat is de doodsteek voor het amateurvoetbal want bij de jeugdelftallen gaat het al fout. Daar leren kids al dat het afzeggen van het voetballen de gewoonste zaak van de wereld is. Voor velen onbegrijpelijk maar zolang er nog bestuursleden zijn die geschorste spelers gewoon laten voetballen en ook trainers hun gang laten gaan stopt  we de verloedering nooit.