Training SV Bedum Oldstars in teken spectaculaire transfer

Geschreven door Johan Staal op . Geplaatst in Columns

De training op de laatste woensdag in april stond niet alleen in het teken van zomerse omstandigheden maar ook van een op handen zijnde spectaculaire transfer..
Je profielfoto, Afbeelding kan het volgende bevatten: 1 persoon, close-up en buiten
Het was op woensdag 24 april geen lastige opgave om een sporttas in te pakken. Het windjack en trainingsbroek hoefden deze ochtend namelijk niet in actie te komen. Het verblijf tijdens de paasdagen op camping ‘PW7’ had er namelijk voor gezorgd dat de zon ons een beetje meer kleur had gegeven zodat het trainen in de korte broek geoorloofd was. Nadat het in de kantine even over het verwachtte weer voor Koningsdag ging, het schijnt dat Alex, Max en kroost het niet droog gaan houden, was daar  opeens het nieuws van een aanstaande transfer. Opeens was daar de mededeling van Wim Brondijk dat hij de overstap naar Vitesse ’63 ging maken. De voetbalvereniging uit Koekange had n.a.v. de beelden die er tijdens het toernooi op 12 april waren gemaakt contact met Wim gezocht. Voor het Walking Football-team zocht men namelijk nog een doelgerichte linkerspits. Tussen de 25 linkerspitsen die er op die bewuste vrijdag in Koekange rondliepen was Wim degene die er met kop en schouders, de overige 24 waren inwoners van Madurodam, bovenuit stak. Zoals gebruikelijk in voetballand/verwonderland worden de contacten gelegd door een tussenpersoon. In het geval van Wim was dat Sjaak Swart die als krasse tachtiger nog steeds als voetbalmakelaar voor het kantoor van Guido Alberts actief is. Sjaak was altijd close met Soren Lerby maar doordat Lerby vond dat Sjaak zich als Walking Footballer een beetje meer als een ambassadeur en een beetje minder als een ‘dorpsgek’ moest gedragen, werkt Sjaak niet meer voor Lerby. Maar Sjaak was de man die Wim dus in contact bracht met Vitesse’63. Het contract wat er voor de talentvolle Bedumer uit het vuur werd gesleept vond ik met 30 euro per activiteit wat aan de magere kant. Een keer trainen en een keer spelen leverde Wim maar zestig euro op. Al snel leefde het idee dat als Wim toch ging verkassen hij daar wel beter van moest worden. Maar gelukkig waren de hulptroepen, het duo Theo Hiddema en Dion Graus, dicht bij. Precies zoals beide politici het nodige aan extra reiskosten declareerden, hoewel ze ‘om de hoek’ van de Tweede Kamer wonen, moesten we deze oplossing ook voor Wim uit het vuur slepen. Een oplossing die snel gevonden werd  omdat de hoofdsponsor van Vitesse’63, slijterij ‘met drank buiten de fles heb je meer succes’ wel mee wilde denken. Het bleek dat de slijter ook nog wat pandjes in het vijf huisjes tellende Koekange had en die hij aan de straatstenen niet kwijt kon. In een van die pandjes mocht de veel scorende linkerspits wel wonen en zijn hond mocht ook mee. Zo werd het contract van Wim binnen de kortste keren opgewaardeerd want precies eender als die rare Theo Hiddema en Dion Graus, en de velen die nog volgen, gaat ook Wim zijn kilometers Bedum-Koekange v.v. gewoon declareren terwijl hij stiekem in het pittoreske Koekange gaat wonen. Gelukkig gaat het contract van Wim pas in augustus in en was hij woensdagmorgen nog gewoon aanwezig. Wie ook even in de kantine stond was Massoud Djabani. Ik zeg met nadruk stond want Massoud was woensdagmorgen voor even Lucky Luke. Want sneller dan zijn schaduw was hij ook weer verdwenen. Dat zorgde na de verplichte oefeningen zonder bal voor een lichte paniek bij Nanno die toch echt 24 ‘stars’ had geteld. Dat klopte ook maar Lucky -Massoud-Luke was  met heel andere dingen bezig en wat met een invasie in september te maken heeft. Na wat oefeningen met de bal waarbij soms handjes en soms een hesje vastgehouden moest worden was het de hoogste tijd voor de drie partijtjes die Nanno graag wilde spelen. Op papier was ik ingedeeld bij een prima ploeg. Maar als snel bleek, toen ik in een figuurlijke spiegel van IKEA keek, dat ik een absolute offday had. Of het kwam door het warme weer, de winst van Ajax en AZ op dinsdagavond of de wetenschap dat ik op tijd stond i.v.m. een afspraak maar mijn inbreng was ver onder welk peil dan ook. Omdat Peter Rolf aan het WK-straatje leggen had meegedaan en daardoor aangaf dat we van hem ook geen wonderen mochten verwachten en Bram helaas qua gezondheid  wat aan het sukkelen was werd het voor ‘De Kuit’ , Tiemen en Bertus een bijna onmogelijke opdracht om er nog wat van te maken. De eerste twee partijtjes werden we dan ook ‘kleurenblind’ getikt maar iets zei ons dat de laatste partij gewonnen moest worden. Lang was het in de laatste partij 0-0 tot dat er een bal goed voor werd gegeven en ik nu wel op de juiste plek stond. Ik moet eerlijk bekennen, wanneer er een VAR aanwezig zou zijn geweest dan was scheidsrechter Hans Drenth naar de monitor geroepen. Want eerlijk is eerlijk, het was wel een klein beetje een ‘huntelaartje’ die ik uitdeelde voordat ik de enige treffer in de laatste partij in het doe tikte. Niet veel later was onze lijdensweg gelukkig voorbij en was daar een snelle douche +mars+cola en richting een afspraak. Maar lopend door de stad Groningen had ik opeens het idee dat de offday door Wim kwam. We moeten met Wim in gesprek want Wim moet niet zo worden als die Hiddema en Graus. Gewoon eerlijk blijven en lekker bij de SV Bedum Oldstars blijven voetballen. En Sjaak …  laat Sjaak maar bij een andere club spelers gaan ronselen om via zijn makelaar fee zijn bankrekening nog wat op te poetsen.