Door kleinzoon Morris op bezoek bij de FC Groningen Oldstars.

Geschreven door Johan Staal op . Geplaatst in Columns

Door het bezoek aan kleinzoon Morris, en zijn pappa en mamma uiteraard, in Haarlem moest ik mij voor de training van de SV Bedum Oldstars afmelden maar waar een training op de donderdag bij de FC Groningen Oldstars voor in de plaats kwam.
je profielfoto
Ik had de uitnodiging al een tijdje binnen om een keer bij de mannen van de FC Groningen Oldstars te komen trainen. Een uitnodiging die ik kreeg van Jaap Dekker die met regelmaat in Bedum op bezoek komt. Zo ging de reis donderdag naar Hoogezand waar de FC Groningen Oldstars bij de v.v. Hoogezand hun thuishaven hebben. Een warm welkom werd het met tal van bekenden maar voor mij ook onbekenden. Nadat er even wat aandachtspunten waren besproken, zoals het tijdelijk vinden van een nieuwe thuishaven omdat het kunstgrasveld in Hoogezand aan vervanging toe is, was het de hoogste tijd om te gaan kleden. Kleedkamer 4 was de ‘place to be’ en waar naast Jaap ook Kees en Sietse, die ik kende van de keren dat ik bij de Oldstars van GEO te gast was, en Henk Oosterwold zaten. Henk kennen we natuurlijk allemaal als de linkervleugelverdediger van eerst GVAV, later FC Groningen en daarna Veendam. Even later op het versleten kunstgrasmatje op het complex van Hoogezand werd het al snel duidelijk dat het voor iedereen een zwaar ‘avontuur’ ging worden. De combi van zomerse temperaturen en kunstgras is namelijk niet prettig. De oefeningen om de spiertjes wat in vorm te krijgen waren prima te doen want ik moet eerlijk zeggen dat de ‘terrible twentys’, de oefeningen zonder bal, van Nanno zwaarder te verteren zijn. Na de warming up was het de hoogste tijd voor een pass/trapvorm die ook prima te doen was ondanks de steeds hoger wordende temperaturen. Maar gelukkig had trainer Marcel Loer goed in de gaten dat voetballers ook graag willen voetballen zodat we na een prima positiespel aan het ‘serieuze’ werk, het mini-toernooitje begonnen. Ik moet zeggen dat ik het wel trof met mijn teamgenoten, en ik hoop zij ook met mij, want ik speelde samen met Nanno, Jaap, Willem en Harry. Nanno en Jaap ken ik vanuit  Bedum en waren dus niet vreemd . Maar met Willem en Harry speelde ik voor de eerste keer samen. Ik moet zeggen, ons team speelde prima ‘tikkie-takkie-voetbal’ en de eerste partij werd dan ook gewonnen. Ook de tweede werd gewonnen maar dat ging wat moeizamer. En dat was de ‘schuld’ van Harry. Want uit betrouwbare bron hoorde ik dat het vaker gebeurt dat de ‘ANA’ en een dag later sporten niet de juiste combi is voor de spits. In volkstermen heet dat, dan heb je letterlijk je kruit verschoten. Dat was bij Harry dus ook het geval want Harry kreeg de ballen werkelijk op een presenteerblaadje aangeboden en die hij er met een deel van zijn lichaam ,die op de ‘ANA’ heel belangrijk is, simpel in had kunnen leggen. Maar gelukkig waren Nanno en ondergetekende niet te beroerd om er voor te zorgen dat Harry niet  in een dip kwam zodat ook partij twee  werd gewonnen. Partij drie was een vreemde pot. Een voorsprong van 5-0 nog bijna weggeven slaat natuurlijk nergens op waarbij ik de derde tegengoal voor mijn rekening neem. Want nooit mag je als laatste man een aanvaller proberen uit te kappen is ons vroeger geleert. Maar gelukkig liep het met een sisser af en werd 5-4 de eindstand. Zo werden het drie overwinningen op het versleten kunstgras in Hoogezand voor een voetballer van de SV Bedum Oldstars die na afloop natuurlijk gevraagd werd wat hij van de training vond. Los van een werkelijk uitstekende ontvangst moet ik zeggen dat ik persoonlijk de versoepeling van de regels fijner vind. Ik denk namelijk dat je daardoor iets beter spel krijgt omdat je in een versnelde, maar geforceerde, wandelpass niet snel genoeg kunt bijsluiten maar ook niet kunt corrigeren. Dat betekent dus dat wat je als voetballer vroeger hebt geleert, en wat gewoon na ruim een halve eeuw in je genen zit, niet meer mag. En dat is voor het hoofd en lichaam niet altijd goed te ‘handelen’. Want persoonlijk denk ik dat wanneer over de hele linie de regels iets versoepeld worden het plezier nog groter wordt. Want natuurlijk heb ik het volgens de regels van de FC Groningen Oldstars gespeeld maar liep ik constant te denken van, ik mag niet rennen. En dat is bijna hetzelfde dan dat iemand tijdens de ‘ANA’ denkt van, ik moet wel uitkijken wat ik doe wil ik op de training van een dag later scherp zijn. Maar alle gekheid op een stokje, ik denk echt dat er, samen met de KNVB en de Ouderenbond, over te praten moet zijn om ervaringen uit te wisselen zonder dat ‘ Pietje of Sjakie’ zijn mening er door zit te drammen. Want laten we eerlijk zijn. Als 60+ voetballers zijn we allemaal op dezelfde wijze groot gebracht en waarom moeten we op latere leeftijd dan opeens anders gaan denken. Want wat is er nu mooier om als teamgenoot er voor te kunnen zorgen dat een teamgenoot die het versneld voortbewegen, want dat is het rennen op latere leeftijd, niet meer kan opbrengen toch ook nog lekker kan voetballen. Maar ondanks dat ik mij moest aanpassen, en wat hoort wanneer je gast bent, heb ik mij prima vermaakt bij de FC Groningen Oldstars die ik nogmaals wil bedanken voor hun gastvrijheid.