De laatste training voor het zomerreces voor SV Bedum Oldstars.

Geschreven door Johan Staal op . Geplaatst in Columns

Eindelijk was daar het voor wat buitenstaanders het moment  dat ook de Walking Footballers van SV Bedum besloten om er qua trainingsactiviteiten voor dit seizoen een punt achter te zetten. Het was voor dit seizoen mooi geweest zodat de accu even weer kon worden opgeladen voor alles wat er ongetwijfeld weer komen gaat.
je profielfoto
Er waren weer wat vroege vakantiegangers teruggekeerd zoals Geert Brands, Jacob Venema, Henk van Oosten en Ronald Jansen. Dat samen met de bijna wekelijks overige aanwezigen zorgde dat assistent-trainer Johan Kuiters in totaal twintig spelers welkom mocht heten op deze laatste training die begon met een bakkie koffie in de massageruimte. In die ruimte moest ik deze keer even mijn gal spuien richting een interview wat de ouderenbond met Massoud had over de reis naar Iran. Een interview waar ik heel duidelijk in las dat men mijn verhaal wat ik voor de Ommelander Courant had geschreven even als ‘bindmiddel’ richting Massoud had gebruikt en waar ik van vond, en nog steeds van vindt, dat dit ook wel even anders had gekund en gemoeten. Even de bron noemen was wel zo netjes geweest. Maar je vangt weleens geluiden op en laten we het er maar op houden dat mijn columns over het Walking Football in Bedum, en het vriendjespolitiekgedrag van de verantwoordelijken binnen Walking Football Nederland en de ouderenbond in het bijzonder, door de heren en dames bobo’s niet leuk gevonden worden. Of het nu kwam door mijn irritatie of dat een tweede kop koffie op de vroege woensdagmorgen mij parten speelde, maar tijdens de oefeningen zonder bal had ik even wat last van mijn maag. Dat kun je soms zo hebben dat een verandering in je eet en drinkpatroon je even parten speelt. Maar het ‘medicijn’ de bal deed wonderen want zodra die ging rollen waren de ‘klachten ‘ weg. In onze eerste partij speelden we tegen de Iran-gangers waar Wim Brondijk ook opeens tussen liep. Even was daar de vraag of Wim ook tot het gezelschap behoorde dat eind augustus naar Iran vertrekt. Wim bromde wat over een ‘last-minute’ maar uiteindelijk bleek het toch geen op het laatste moment-actie was maar had  ‘Iran’ een mannetje te weinig voor 7:7. In de partij werd het 3-2 voor Iran en dat was logisch. De ‘reizigers’ waren in de weken daarvoor namelijk al een paar keer op een nederlaag getrakteerd. Dat zorgde dat wij even volgens het Jan Dirk van der Zee-principe speelden. Het principe van, je tegenstander laten winnen want dan heeft iedereen plezier. Na de eerste partij werd het even 3:3 voor ons en dat was pittig. Een kwartier volle bak in beweging zonder rustmoment zorgde dat we als zestal + Jacob Venema in de laatste partij niet vooruit te branden waren. Het leek helemaal nergens op wat we lieten zien en ik was blij dat de ‘chiefscout’ van de FC Groningen Oldstars nu niet langs lijn stond. Nu was het alleen maar Appie Niemeijer die de verrichtingen van zijn vader Tonnie kwam bekijken. En Appie had geluk want de Bomber van Bedum was weer los. Niks rare fratsen maar gewoon aannemen en scoren was weer het motto. Maar onze afsluitende partij zag er niet uit wat ik accentueerde door een werkelijk stupide breedtepass te geven waaruit de tegenpartij kon scoren. Niet veel later maakte arbiter Kuiters gelukkig een einde aan een voor ons  dramatische partij en wat dus de laatste in dit seizoen was. We gaan nu voor een paar weken op zomerreces en wat ergens heel erg jammer is. Want op donderdag 27 september staat er in Leeuwarden een multicultureel Oldstars toernooi op het programma. Een toernooi waar tweeëntwintig teams voor zijn uitgenodigd. Teams met spelers uit verschillende landen maar die nu in Nederland woonachtig zijn. Maar ook zal er een Nederlands team deelnemen en een team bestaande uit Groningse Oldstars. Dus dat wordt stevig doortrainen want ik neem toch aan dat er serieuze selectiewedstrijden volgen voor A, het Nederlands Team en B, het team uit Groningen. Want we mogen toch aannemen dat men binnen de KNVB en ouderenbond niet weer in zee gaat met Sjaak, ik neem mijn vriendjes mee’ Swart. Want dat was in Bristol geen reclame voor welke bond dan ook. Dus ga ik deze zomer keihard doortrainen want mochten er selectiewedstrijden komen dan wil ik afgetraind zijn. Want van vriendjespolitiek kun je niet winnen maar als je er niet alles aan gedaan hebt is dat de fout van jezelf. Daarom zit mijn eerste duurloop er na de laatste training op 11 juli er alweer op. Maar alle gekheid op een stokje, dat laatste doe ik minimaal drie en in een voetballoze periode vier keer puur en alleen voor mijzelf. Want ik wil op 15 augustus weer topfit op de eerste training verschijnen want de nederlagen tegen ‘Iran’ en het team ‘rest van Nederland ‘ zit mij niet lekker!

Fijne zomerreces allemaal en tot 15 augustus en voor de Iran-gangers, loopschoenen mee voor de coopertest en shuttlerun die jullie dan zal worden afgenomen.