Training SV Bedum Oldstars anders dan anders

Geschreven door Johan Staal op . Geplaatst in Columns

Woensdag 20 juni was voor een paar Walking Footballers de ‘day after’. Waar een paar van de boys actief was als vrijwilliger bij de Omloop van Bedum was er ook een team afgevaardigd naar een toernooi van Amicitia VMC.
je profielfoto
Bij binnenkomst van de kantine was het nog wat stil. Geen Dineke achter de bar en ook geen koffie wat pruttelde. Dat zorgde wel even voor een deceptie. Want de voetbaltraining vooraf laten gaan door een kop koffie zit na een jaar eigenlijk wel een beetje in mijn systeem. Maar wat er niet is kun je ook niet drinken zodat het onder het genot van geen koffie bij wat praten met binnendruppelende teamgenoten bleef. Als snel waren de geluiden hoorbaar dat het toernooi bij Amicitia VMC geslaagd was. Prima wedstrijdjes waren er gespeeld door de mannen die met een tweede plaats huiswaarts keerden. Ook de mannen die bij de Omloop van Bedum actief waren geweest hadden zich prima weten te vermaken al moet ik eerlijk zeggen dat een stevige duurloop mij gemakkelijker afgaat dan een paar uur slenteren. Om even de woorden van inspecteur Baantjer te gebruiken, ik had wat moeie poten’. En door mijn tik dat mijn copy voor de redactie verstuurd moet zijn voordat mijn voetbalescapades beginnen was het ook nog eens een kort nachtje. Dus wat betreft was een bakkie koffie meer dan welkom geweest tijdens de voorpraat waar ook nog even een bijzonder duel ter sprake kwam. Opeens was daar de opmerking of het  geen goed idee was om de kritische volgers van het Walking Football SV Bedum-style , Johan Annema en zijn kompanen, eens uit te nodigen voor een wedstrijd. Niet dat ze als toeschouwer langs de kant staan maar dat ze het tegen ons opnemen. Dat werd geopperd en ik moet zeggen, ik ben er direct voor om in september dit duel van het jaar te spelen. Nu maar hopen dat de baas van de ouderenbond de ‘voetbalschoen’ oppakt en in september met een topteam naar Bedum komt. Zeventien Walking Footballers waren aanwezig en de rest was op vakantie behalve Wessel. Zijn vijf weken in het verre Canada waren alweer voorbij maar ‘de Bedumse Jaap Stam’  was nog niet wedstrijdfit. Logisch als je bovenin de skybox aan de Molenweg tijdens de Omloop van Bedum  iets anders drinkt dan koffie. Dan is het wedstrijdfit nog ver weg. Maar ‘Stammie’ is er eentje die op karakter volgende week weer over de bergen en dwars door muren gaat. Zeventien trainingslustigen waren er die onder leiding van Johan Kuiters, die op de papieren van Nanno tot tijdelijk hoofdtrainer is gebombardeerd, zich warm maakten voor de partijvorm die later die ochtend op het programma stond. Iedereen deed, of deed alsof, vreselijk zijn best bij de ‘terribele twentys die gelukkig iets korter duurden dan onder de hoofdtrainer. Na dit intermezzo zonder bal was het de hoogste tijd voor de partij die deze keer in een grote vorm8:8+1 werd gespeeld. Ik werd ingedeeld bij de ‘kanaries’ want wij kregen de hesjes aan van het  soort dat ik een dag eerder nog even als vrijwilliger bij de Omloop  moest dragen omdat de regelgeving dat nu eenmaal vraagt. Ik moet zeggen in de eerste partij waren wij niet goed. De ‘kanaries hadden teveel mensen voor de bal en dat was tegen een beter spelende opponent ‘killing’. We gingen dan ook met 5-1 de prullenbak in. In de drinkpauze werd besloten dat Jan ‘Laudrup’ van Woudenberg voor een zacht prijsje werd overgenomen zodat het nu 8+1 tegen 8 was. Omdat we ook even de tactiek wat fijn getuned hadden werd het nu een partij met alles erop en eraan. Wel of geen overreding, een te hoog geschoten bal en rennen met de bal, alles passeerde de revue. Dat zorgde soms even voor wat onduidelijkheid en waar ik van denk dat oplossing simpel is. Even iemand langs de lijn als fluitist die het mannetje met balletje in de gaten houdt en klaar is kees. Daar heb je namelijk geen afgestudeerde spelleider/politieagent voor nodig, al denken ze daar elders in den lande anders over. Na de training was daar vervolgens nog even het ‘WK-analiseermoment’ waar iedereen wat vreemd keek naar de poule van de Poetin-mannetjes die in de volksmond ook wel Russen worden genoemd. Russen die ver gaan komen in het toernooi want dat wil meneer Poetin graag. En wat die graag wil daar willen FIFA-baas Infantino en zijn trawanten wel aan meewerken. Ook na dit intermezzo was het nog steeds geen ‘licht’ in de kantine zodat het richting home werd om daar in alle rust enkele uren later weer een nederlaag om mijn oren te krijgen. Dit omdat er weer iemand bij het scrabble, luisterend naar de naam Martine, op bijna ‘Duitse’ wijze de overwinning binnen harkte.