Weer te gast bij de Walking Footballers van GEO Garmerwolde

Geschreven door Johan Staal op . Geplaatst in Columns

Ieder nadeel had ook maandagmorgen weer een voordeel. Want door het afraffelen van de competitie zijn we in noord-Groningen nu al klaar met het seizoen 2017-2018. Een nadeel wat voor mij als voordeel had dat ik maandagmorgen nog een keer als gastspeler bij de Walking Footballers van GEO Garmerwolde kon aansluiten.
je profielfoto
Op maandag 11 juni was de temperatuur aangenaam om een balletje te trappen. Dat zorgde dat ik rond 08.40 uur naar Garmerwolde vertrok voor een training met de GEO Oldstars. Aangekomen op het complex van de deze week zijn 70-jarige jubileum vierende voetbalclub was het rond 09. 10 uur nog rustig. De computergestuurde grasmaaier trok zijn baantjes op het hoofdveld en langs de kanten deed een door een persoon bestuurde grasmaaier dezelfde handelingen. Verderop liepen er twee bekenden want trainer Nanno Kranenborg en voorzitter Wim Benneker waren in een druk gesprek verwikkeld. Ik had even het vermoeden dat het ging over de vraag of GEO een bod op Cristiano Ronaldo moest uitbrengen maar dichterbij het gesprek komend hoorde ik dat het ging over hoeveel Walking Footballers er deze morgen zouden zijn. Wim kwam tot het aantal van twaalf maar dat aantal was te hoog gegrepen. Want zo waren er wat mannen door vakantieperikelen verhinderd en waren er ook wat blessures te melden. Zo kwam Nanno, door mijn aanwezigheid tot het aantal van elf spelers maar wat voor een beginnende groep Walking Footballers een prima groep genoemd mag worden. Na de koffie met cake was het de hoogste tijd voor het gereedmaken voor de training. Want de trainer had natuurlijk geen organisatie voor Jan met de ultrakorte achternaam uitgezet. Bij de warming-up was daar de touwladder die inbrekers voor andere doeleinden gebruiken maar die door Nanno werd gebruikt voor leuke coördinatieoefeningen. Oefeningen die met veel plezier werden uitgevoerd door een elftal Walking Footballers. Na de ‘spiertjeswarmmaakoefeningen’ was de tijd aangebroken voor de pass en trapvormen. Een oefenvorm die iedere voetballer leuk vind. Proberen op het goede been aanspelen en vervolgens op de juiste wijze doorspelen naar een van je medespelers. Op papier niet moeilijk maar wat  in het ‘eggie’ soms een ander verhaal is . Maar ook hier was het toch de P van plezier wat de boventoon voerde want daar gaat het namelijk allemaal om. Na een volgend positiespel in een volgens Nanno te kleine middencirkel, waarbij drie van het elf zich ‘kleurenblind mochten rennen om de bal te raken, was het na vijftig minuten intensief bezig zijn tijd voor de afsluitende partij vorm. Wim had Nanno zijn knie, die volgens een ‘politieagente’ op het Hann-toernooi niet getorpedeerd was, goedgekeurd zodat er een partij 6: 6 gespeeld kon worden. Waar oranje, met een beetje paars, al snel op voorsprong kwam bleek al vlot dat Oranje wat besmet was door het ‘grote’ Oranje. Kort gezegd het liep niet echt bij Oranje/Paars. De passes waren tekort, de omschakeling was onvoldoende en ook het afwerken was van het niveau FC Bal op dakje 20. Kortom na de 2- 0 werd er door ons team niet meer echt goed gespeeld zodat de in het geel spelende team een terechte zege wist te behalen. Na een verkwikkende douche was daar nog steeds de cake van Wim, gezien het aantal plakken had Wim op de gehele mannelijke bevolking van boven de zestig uit Garmerwolde gerekend, en werd er nog even nagepraat over het wel of niet rennen tijdens het Walking Football. Mijn mening is helder. Ik ben voorstander van de ‘Bedum-style’ maar respecteer het wanneer men het elders anders wil doen. In een column die ik vorige week nog op mijn website www.puurvoetbalonline.nl plaatste heb ik dat ook genoemd. Ik kom niet op toernooien waar ‘politieagenten’ mij al terugfluiten als ik mij ZONDER bal al versneld voortbeweeg. Voor mij staat de P van plezier voorop en niet de E van Ergeren aan personen die niet begrijpen hoe een voetballer denkt. Maar daar kunnen we het ‘jaren’ over hebben en komen we nooit uit. Waar we wel uitkomen is dat ik het twee keer prima naar mijn zin heb gehad bij de Walking Footballers in Garmerwolde en waarvoor dank.