Sorry Eelco!

Geschreven door Johan Staal op . Geplaatst in Columns

Ik zie een groot aantal amateurvoetbalwedstrijden per seizoen. Jeugdwedstrijden op de zaterdagmorgen worden steevast gevolgd door de wedstrijden die ik s, middags bezoek voor de Ommelander Courant. Zondagsmiddags komt er geregeld nog een duel bij voor de OC of zoals in het weekend van 18/19 september voor de Oostermoer waar ik het duel ZFC Zuidlaren- FC Assen voor bezocht.

Ik zie een groot aantal amateurvoetbalwedstrijden per seizoen. Jeugdwedstrijden op de zaterdagmorgen worden gevolgd door de wedstrijden die ik s, middags bezoek voor de Ommelander Courant. Zondagsmiddags komt er geregeld nog een duel bij voor de OC of zoals in het weekend van 18/19 september voor de Oostermoer waar ik het duel ZFC Zuidlaren- FC Assen voor bezocht

 eelco

 Eelco Korhorn ( nummer 2) in actie tegen Blauw Geel'15      foto: Jan Gerdez

Bij al die duels lopen ze rond, de zogenaamde anonieme voetballers. Ik vind dat geen fantastische term en zie dat ook als een denigrerende opmerking naar de desbetreffende speler toe. Een anonieme voetballer bestaat namelijk in mijn beleving niet want bij een teamsport, wat het voetballen is, heeft iedereen zijn specifieke taak. Je mag wél spreken van een speler die niet opvalt maar zijn taak uitstekend invult wat al een geheel ander beeld van een voetballer geeft. Bij de voetbalvereniging Kloosterburen loopt  een speler rond die aan dat criteria meer dan voldoet namelijk de rechtsback van het eerste elftal, Eelco Korhorn. Ik ken Eelco, en zijn beide broers, de tweeling Bart en Wouter, al vanaf hun geboorte. Ook kwam ik ze alle drie tegen in mijn periode als jeugdcoördinator bij de v.v. Kloosterburen  en eerlijk is eerlijk, als het puur op talent aankwam dan waren Bart en Wouter hun oudere broer de baas. Eelco was verder ook de rustigste van het drietal wat volgens mij nog zo is en voetbalde in het team waarin hij was ingedeeld zijn partijtje mee zonder een hoogvlieger te zijn. Toen ik twee jaar geleden echter namens de Ommelander Courant bij het bekerduel tussen Kloosterburen en Eenrum aanwezig was zag ik tot mijn verbazing de naam Eelco Korhorn op het wedstrijdformulier staan. Navraag leerde dat Eelco zich in de basiself van trainer Willem Pettinga had weten te spelen. In het duel tegen de Eenrumers speelde hij een degelijke partij en dat was steeds het geval als ik een duel van de withemden bezocht. Voorafgaande aan die duels  praat ik altijd even bij met trainer Willem Pettinga. Tijdens een van die gesprekken kregen we het over Eelco. Voor Willem betekent Eelco een ‘zekerheidje”, dat wil zeggen dat de sympathieke oefenmeester uit Mensingeweer de naam van zijn rechtsback standaard op het wedstrijdformulier laat invullen door elftalleider Hans Bolt.

‘Eelco is een speler die goed weet wat hij wel en niet beheerst en doet dan ook niet gauw rare dingen in het veld en haalt altijd een voldoende. ”Mooie woorden van de trainer over zijn rechtsback die ik alleen maar kan bevestigen. Want ik heb ondertussen zeker een tiental duels van het eerste elftal van Kloosterburen gezien en inderdaad de altijd met rugnummer 2 spelende rechtsback speelt iedere wedstrijd naar zijn mogelijkheden en doet geen rare dingen in het veld. Ik heb al eerder verteld dat de Ommelander Couranten voor mij van onschatbare waarde zijn en allemaal bewaard worden. Een mooi ‘ archief” waar ik even in dook en iets bijzonders opmerkte . In alle verslagen over een duel van Kloosterburen kwam de naam Eelco Korhorn alleen maar in de opstelling voor!

Dat betekende dat hij nooit iets opvallends had gedaan in een wedstrijd en daardoor nooit in een verslag genoemd werd, wat nu eenmaal het lot van een sobere verdediger is. Je tegenstander uitschakelen wordt als je taak gezien en als je opbouwend niet sterk bent dan wordt er  verwacht dat je zo snel mogelijk de bal bij een medespeler inlevert die veel meer technische bagage in huis heeft. Op die manier krijg je echter nooit de kans om uit te blinken zodat ook jou naam eens een keer in een verslag genoemd wordt. Dat lot is ook Eelco beschoren en is iets, althans dat is mijn mening, dat hij  niet verdiend. Als er namelijk een speler is waarvan niemand ooit had verwacht dat hij  het eerste elftal van Kloosterburen zou halen dan is dat de ondertussen zevenentwintig jarige rechtsback . Iedere keer als ik hem zie spelen geniet ik in stilte weer van hem omdat ik veel waardering kan opbrengen voor voetballers die heel goed weten wat ze wel en niet kunnen. Die niet aan rushes langs de lijn beginnen omdat die al bij de start gedoemd zijn tot mislukken. Ze laten zich niet verleiden tot aanvallende aspiraties  waarbij ze hun verdedigende taken  verwaarlozen. Kortom een type voetballer die alles op zijn manier uit zijn carriere haalt. Voor een trainer zijn het  fantastische voetballers om mee te werken maar zoals gezegd, je komt ze bijna in geen verslag tegen. Maar toch wil  ik een keer mijn waardering naar Eelco uitspreken  omdat het talent hem niet is komen aanwaaien en hij puur op karakter het eerste elftal van Kloosterburen heeft bereikt. Daarom is hij deze week dan ook de hoofdpersoon in de column die als titel 'Sorry Eelco" heeft gekregen. Een sorry voor het niet noemen van zijn naam in de verslagen die ik schreef voor de Ommelander Courant wat nu eenmaal vaak het lot van de ideale teamspeler is .....