Training Oldstars SV Bedum in teken van toernooi maar geen #metoo-gedoe

Geschreven door Johan Staal op . Geplaatst in Columns

De training op woensdagmorgen stond in het teken van het toernooi op 8 november waar de nodige gerenommeerde teams voor naar Bedum zullen komen om samen met de door trainer Nanno Kranenborg geselecteerde spelers van de thuisploeg aan een groot toernooi deel te nemen.
je profielfoto 
In aanloop naar het toernooi van acht november had trainer Kranenborg de training wat aangepast. Er moest op acht november namelijk gespeeld volgens de regels die ooit ergens waren opgesteld maar waar men in Bedum een eigen draai aan had gegeven. Maar vanuit het oogpunt, er is al genoeg ellende op onze aarde dus laten we leuk houden, werd er besloten om weer terug te keren naar het tegen de natuur van een voetballer in voetballen. Maar eerst waren daar de oefeningen die voor velen als een ontdekkingsreis langs hun spierstelsel gezien wordt maar die wel belangrijk zijn richting het op temperatuur brengen van het lichaam. Na dit onderdeel werd er vervolgens wat pass-trapvormen gedaan in aanloop naar het toernooi van een week later. Maar duidelijk was dat onze trainer had begrepen dat de partijtjes een week eerder wat aan de korte kant waren geweest. Want al snel gingen we richting de partijtjes 3:3 in de kleine ruime. Altijd weer een leuk onderdeel van een training die op deze eerste dag van november onder prima weersomstandigheden plaats vond. Waar er door mijn team in de eerste partij niet gescoord werd was dat in het tweede partijtje anders. Want in ons team speelde Geert Brands, de vader van Luuk die in zondag 1 speelt. Ik heb Luuk al een groot aantal keren zien spelen maar ik weet het nu helemaal zeker. ‘Lukie’ mag de veters van zijn vader als voetballer nog niet strikken. Wanneer je namelijk via een hakbal een panna aflevert die een teamgenoot vrij voor het doel zet dan ben je een voetballer waar de huidige generatie, waaronder ook Luuk, nog het nodige van kan leren. Want echt het was een weergaloze actie van pa Brands die ik zijn zoon in alle duels die ik hem heb zien spelen nog nooit heb zien maken. Na de 3:3 partijtjes werd het vervolgens tijd voor de wat grotere partijen waarbij er volgens de regels van het niet mogen rennen gespeeld moest worden. Ik moet eerlijk zeggen, mijn ding is het niet. Niet even via een sprintje een bal mogen binnen houden of een sprintje mogen trekken om vrij te lopen komt bij mij, en meerdere, niet echt in het ‘systeem’. Want laten we eerlijk zijn, niemand is als voetballer ‘opgevoed met dat hij, of zij, een bal moet laten lopen die met een klein sprintje wel haalbaar zou zijn geweest. Maar zei Johan Cruijff niet dat ieder nadeel een voordeel heeft en laat dat nu ook deze keer weer uitkomen. Want op 8 november wordt mijn Rots in de branding om 09.15 uur in het UMCG verwacht om eens goed naar haar knieproblemen te laten kijken. Dat zorgt er voor dat ik dus niet bij het toernooi aanwezig kan zijn maar wat ik na mijn kennismaking met het ‘echte ‘ Walking Football totaal niet erg vind. Want op de vraag van, wat vond je er van om via deze regels te voetballen, kon ik maar een antwoord geven. Ik vond het helemaal niks. Want voetballen is voor mij ook op deze leeftijd iets meer dan alleen maar achter een bal aanwandelen die je op die manier in geen ‘honderd jaar’ kunt halen. Maar ondanks dat was het weer een leuke training omdat de cake van Bert, omdat zijn vrouw 50 jaar getrouwd was, heerlijk was en het woensdagmorgen gelukkig niet over dat #metoo-gedoe ging.