Mijn weekendmoment: Een mooie zaterdag maar ook weer niet.

Geschreven door Johan Staal op . Geplaatst in Columns

Ieder weekend gebeurt er rond het amateurvoetbal wel iets wat het schrijven van een artikel waard is. Iets waar je soms met bewondering, respect maar ook vaak met verbazing of afgrijzen naar kijkt of luistert. 
je profielfoto
Zaterdag was het al vroeg dag op de PW7. Want naast dat onze jonge Mechelse Herder Bietsj al vroeg om aandacht vroeg was ik ook ingedeeld om tussen 7.30 en 11.30 uur als vrijwilliger actief te zijn als kantinemedewerker bij SV Bedum. Dat zorgde er vervolgens voor dat ik om 7.15 uur op een nog verlaten sportcomplex stond. Maar dat duurde niet lang want even later gingen de deuren open en kon er met de werkzaamheden begonnen worden. Een morgen waarop ook Marjan en Regina als vrijwilliger actief waren. Een drietal, dat je op een zaterdagmorgen met 9 thuisduels wel nodig bent. Of het door het weer kwam of dat er ploegen van ver moesten, maar echt super druk was het niet met het aantal koffiedrinkende ouders of andere belangstellenden. Maar gezellig was het wel en dat is wat het werken in een sportkantine leuk maakt. Want opeens raak je in gesprek met voetballiefhebbers uit Urk en hoor je van de visie van Amicitia VMC. Een visie om de jeugdafdeling te verbeteren en waar men bij Amicitia prima mee onderweg is. Ondertussen zag ik een mooie aanval van de F 1 van SV Bedum in het duel tegen HSC uit Hoogezand en die de Bedumers een doelpunt opleverde. Een van de zeven goals van de Bedumers die er zes meer scoorden dan hun tegenstander. Rond half twaalf zat mijn dagdeel in de kantine erop en kwam deel twee in beeld. Want door de redactie was ik gevraagd of ik naar het duel tussen Zeester-Rood Zwart Baflo wilde. Een duel waarin direct al het nodige op het spel stond. Zeester wilde graag een vervolg geven aan de zege tegen Holwerd en de Bafloërs moesten winnen omdat het duel van een week eerder tegen Ezinge geen punten had opgeleverd. In Zoutkamp was het een ontmoeting met veel bekenden en wat een bezoek aan een sportevenement altijd een extra dimensie geeft. Want ga je iedere keer op pad met het idee dat voetbal, of een andere sport, van topniveau voorgeschoteld krijgt dan denk je fout. Maar dat maakt niet uit want het groot aantal bekenden maakt het waar dan ook altijd weer fijn langs de lijn. Waar ik ook kom, wanneer er lootjes verkocht worden dan worden er een paar gekocht die meestal niet bekeken in mijn jas of broekzak blijven zitten. Maar heel zelden wil ik weleens kijken of ik bij de gelukkigen ben maar wat bijna nooit zo is. Dat was zaterdag echter anders want de tweede prijs in de verloting ging mee naar Ezinge waar de vriezer de gewonnen prijs met open armen ontving. Het winnen van de tweede prijs was ook direct het leukste aan het duel in Zoutkamp want we kregen weer randzaken voorgeschoteld die niet op een voetbalveld thuishoren. In komen glijden op een keeper terwijl je weet dat je kansloos bent om de bal te bemachtigen. Een speler die voor Mike Tyson speelt en een vuistslag uitdeelt en een speler die er geil van wordt wanneer hij met het K-woord zijn tegenstanders op kan naaien doen je beseffen dat het met de normen en waarden maar matig tot slecht gesteld is. En vandaar dat een zaterdag die in Bedum nog prachtig en zonnig begon in Zoutkamp eindigde onder een donkergrijs wolkendek. Een kleur wat symbolisch was voor een duel wat maar weinig met voetbal te maken had.