Drieëntwintig keer rood, basketbalsysteem en arbiters

Geschreven door Johan Staal op . Geplaatst in Columns

Drieëntwintig keer rood in een weekend wat betreft district is niet weinig. Sterker nog dat zijn er misschien wel drieëntwintig teveel.
je profielfoto
Gisteren las ik het volgende artikel https://sportnieuws.nl/voetbal/binnenland/knvb-moet-zwarte-lijst-maken-voetballers-zich-misdragen/ . Een artikel waar je bijna van de Martinitoren rolt van het lachen. Want natuurlijk werkt een zwarte lijst van spelers die zich op de velden niet weten te gedragen niet. In de diepste spelonken van het amateurvoetbal worden er bijvoorbeeld even veel foto’s gecontroleerd dan er mensen op een onbewoond eiland wonen. In de diepste spelonken van het amateurvoetbal komen er bijna geen gegeven kaarten op papier omdat een gehaktbal en een potje bier prima omkoopmiddelen zijn. Daarom kan ik ook niet begrijpen dat er ieder jaar door de COVS een fairplay-prijs wordt uitgereikt voor de sportiefste vereniging. Want wanneer er iets een wassen neus is dan is dat het wel want er is bijna geen vereniging waar alle kaarten geregistreerd worden. Een wijsheid die ik overigens niet alleen van mijzelf heb maar ook van de scheidsrechters die in het standaardvoetbal fluiten maar soms hun ogen en oren niet geloven wat er overal gebeurt. Sinds enkele weken hebben we het nieuwe systeem van het controleren van de foto’s. Een systeem wat nog niet door iedereen is ontdekt. Want een wedstrijdformulier doorsturen naar de schrijvende pers is eenvoudig maar helaas nog niet tot iedere bestuurskamer doorgedrongen.
Basketbalsysteem
Wat verder een bron van ergernis voor velen is dat de foto’s bij standaardteams op de velden of in de kleedkamers bekeken moeten worden. Een bron van ergernis omdat een wedstrijd die op tijd begint even zeldzaam is dan een  pinda’s doppende pinguïn op een van onze Noordzeestranden. Daarom ben ik direct voor het invoeren van het basketbalsysteem. Daar krijgt men zoveel tijd voor de warming-up en dan is het klaar. Iets wat ze direct mogen invoeren. Een kwartier voor het duel begint ga je naar binnen, scheidsrechter bij de deur om de ‘koppies’ te kijken en beginnen. Want vaak is er ook een pupil van de ‘woche’ wat de nodige minuten vergt. Mijn vader heeft mij altijd geleert als je niet vijf minuten voordat je een afspraak hebt aanwezig bent dan ben je te laat. Dat geeft ook direct aan waarom ik een ‘schurfthekel’ heb aan duels die te laat beginnen. Iets waar soms de ploegen maar ook de arbiters debet aan zijn. In mijn beleving kan de laatste groep soms ook wel even wat eerder uit de bestuurskamer vertrekken zodat een duel op tijd kan beginnen en geen soms meer dan tien minuten te laat.
Arbiters
Dat te laat beginnen heeft dus meerdere oorzaken zoals het feit dat er arbiters zijn die zich te laat gereed maken voor een wedstrijd ondanks dat ze de warming-up maar even overslagen. Iets wat ik vreemd vind en waardoor je in mijn beleving al onvoldoende scherp aan een duel begint. Want als ondertussen 60-jarige weet ik dat mijn eerste meters van het voetballen met de ‘Old Stars’ van SV Bedum of tijdens mijn rondjes joggen niet mijn beste meters zijn. Dan moeten de spieren even warm worden. Ik denk dat zoiets ook voor arbiters geldt want een prima warming-up zorgt voor het juiste gevoel hoe men aan een wedstrijd begint. Want ik denk eerlijk gezegd dat er van de 23 rode kaarten er absoluut een groot aantal zijn gegeven die een fitte arbiter mondeling had opgelost.