Mijn weekendmoment: Als voetballiefhebber hoop ik deze onzin nooit weer mee te maken.

Geschreven door Johan Staal op . Geplaatst in Columns

Ieder weekend gebeurt er rond het amateurvoetbal wel iets wat het schrijven van een artikel waard is. Iets waar je soms met bewondering, respect maar ook vaak met verbazing of afgrijzen naar kijkt of luistert.
je profielfoto
Dit weekend gingen we weer los om het  ‘eggie’ en wat zorgde dat de gezonde spanning weer aanwezig was. Want vanaf dit weekend gaat het weer om de punten en laten we de beker/oefenduels even voor wat het is. Zoals ook in het vorig seizoen zullen er ook dit seizoen met regelmaat ‘weekendmomenten’ voorbij komen die het schrijven van een artikel waard zijn. Maar ook zullen er weekendmomenten voorbij komen die dat eigenlijk niet zijn maar waar je nooit voor moet wegdraaien. Zaterdag was ik aanwezig bij het duel Noordpool-VVT. Een duel uit de vijfde klasse van het zaterdagvoetbal. Een duel dat voor de thuisploeg voortvarend begon. Na elf minuten stond er namelijk al een 2-0 stand op het scorebord. Een stand die er voor zorgde dat er aan de kant van de Friezen een paar spelers waren die de botte bijl er in gooiden. Opeens werd er geschopt op alles wat bewoog waarbij de ene speler van de thuisploeg zich beter wist te beheersen dan de ander. Het schoppen ging vervolgens verder en opeens was het  ‘oorlog’ binnen de lijnen omdat een speler van Noordpool het woord in de mond had genomen wat je nergens wil horen omdat er nog alle dagen teveel aan deze zo gevreesde ziekte overlijden. Dat zorgde uiteraard voor een klopjacht want aan de kant van VVT waren bij een aantal spelers de stoppen behoorlijk doorgeslagen. Spelers overigens die een paar minuten eerder nog de intentie hadden om een tegenstander buiten de lijnen te trappen. Acties die absoluut rijp waren voor een donkerrode kaart. Een kaart die echter niet kwam en daardoor misschien wel de bron van alle ellende was. Want ellende werd het natuurlijk want opeens wilde VVT niet verder omdat er binnen de ploeg vier spelers waren die direct of indirect met de zo gevreesde ziekte te maken hadden. Laat duidelijk zijn dat ik overal respect voor heb maar niet voor het je steeds verschuilen achter de zo gevreesde ziekte. Want iedereen heeft er namelijk mee te maken. Ook de mafkezen die het woord in de stadions lopen te brullen. Iedereen heeft er, of krijgt, er ooit mee te maken. En mocht dat niet zo zijn dan moet je snel een staatslot kopen want dan loopt het geluk je met straaltjes je kont uit. Dus de reden dat VVT van het veld wilde stappen was dus bullshit. Dat Noordpool zo verstandig was om hun recalcitrant te vervangen was verstandig maar dat had ook VVT direct moeten doen. Want ook daar liepen een paar rond die zaterdagmiddag niet op een voetbalveld thuishoorden. Zo ging het op een mooie zonnige zaterdagmiddag opeens over iets wat je niet moet willen. Opeens ging het niet over een prachtig doelpunt of een leuke aanval maar over zaken die op een voetbalveld niet thuis horen. Want natuurlijk hoort het niet dat het woord Kanker valt. Maar het hoort ook niet dat je je daar achter verschuilt om dan maar van het veld te stappen terwijl er in de minuten daarvoor nog aardig ‘geschoffeld’ werd. Dit alles zorgt echter  dat mijn seizoensouverture het predicaat drie keer niks krijgt want als voetballiefhebber hoop ik deze onzin nooit weer mee te maken.