Wat een 'kutveld'

Geschreven door Johan Staal op . Geplaatst in Columns

Wat een ‘kutveld’ hoorde ik vanmorgen bij een jeugdduel in Feerwerd een zoon tegen zijn vader zeggen. Een opmerking die past bij de jonge voetballers van tegenwoordig die steeds minder meekrijgen van de charme van het voetbal.
je profielfoto
In het kader van het socialiseren van Bietsj kwam ik vanochtend op het sportcomplex van de vv Ezinge terecht. In Feerwerd speelden om 09.30 uur de O- 13 teams van Ezinge en Haren tegen elkaar. Waar de een, Ezinge, het spelen op natuurgras gewend was gold dat duidelijk niet voor Haren. Duidelijk was te zien dat de ploeg moeite had met het natuurgras omdat de bal soms wat anders deed dan men op kunstgras gewend was. Daardoor werd het in de eerste helft een gelijk opgaande strijd tussen twee ploegen waarvan Haren zijn kansen wel ,en de thuisploeg zijn mogelijkheden niet wist te benutten. In de eerste helft stond ik met een vader van een zoon die aan de kant van Haren meespeelde te praten en beide kwamen we tot de conclusie dat het op gewoon gras spelen goed voor de ontwikkeling van jonge voetballers is. Conditioneel is het zwaarder, de bal doet dingen waar je anders op moet anticiperen en je krijgt ook meer strijd in een wedstrijd. Want op een door de ochtenddauw nat geworden grasmat is het een stuk gemakkelijker glijden dan op een met, zo weten we sinds deze week, afval bestrooid plasticveld. Want dat was wat we zagen, grondduels in een poging om de bal te veroveren. Maar voor de kunstgrasvoetballers bleef het moeizaam gaan en wat in de rust fraai verwoord werd door een van de spelers. ‘Wat een ‘kutveld’ was zijn opmerking en waar ik samen met zijn vader om moest lachen. Want zijn opmerking was zo voorspelbaar omdat steeds meer van de huidige generatie jeugdvoetballers het spelen op gewoon gras niet meer beheerst. Die lopen te trainen en te spelen op kunstgras waar de bal geen onverwachtste beweging maakt. Daarom durf ik ook wel te beweren dat onze functionele techniek vroeger beter was dan die van de jeugd van  tegenwoordig. Want zet tien kunstgrasvoetballers op een natuurgrasveld en het is bij negen alarmfase rood. Dan komen ze geheid in de problemen omdat het spelen op natuurgras alles en het spelen op kunstgras niets met voetballen te maken heeft. Want vreemd genoeg heb ik in een helft van een jeugdwedstrijd op natuurgras meer grondduels gezien dan in de drie tot nu toe geziene wedstrijden op kunstgras samen. Dat is niet alleen bizar maar ook een teken dat het veel spelen op kunstgras bij de jeugd niet voor een vermeerdering van de weerstand zorgt . Dat zorgt dat er steeds minder voetballer ‘geboren’ worden die er even stevig in kleunen. Voetballers die weten dat je met alleen' tikkie-takkie' geen wedstrijd wint maar dat er soms ook even ‘geschoffeld’ moet worden. En laat dat ‘schoffelen’ op kunstgras nou net niet verstandig zijn…