Het toewijzen van nacompetitieduels is pure willekeur

Geschreven door Johan Staal op . Geplaatst in Columns

Na vorig week donderdag had ik mij voorgenomen om mij niet meer te verbazen waar het ging over wie er als arbiter was aangesteld voor een duel in de nacompetitie of in het geval van donderdagavond een beslissingsduel.

je profielfoto


Ik had mij echt voorgenomen om mij niet meer te verbazen over de aanstellingen van de heren en dames arbiters richting de nacompetitie. Daar was vorig weekend ook geen reden voor want in het eerste weekend trof ik twee arbiters die prima voor de dag kwamen. Zowel op de zaterdag  als op de zondag floten beide mannen  prima en ook hun houding en gedrag  in de bestuurskamer waren uitstekend te noemen. Totaal geen ‘popie-jopie’ gedrag maar twee mannen die normaal deden. Maar toch was er een maar, en waar beide arbiters niets aan konden doen. Vanmorgen las ik het bericht dat Noordscheschut bezwaar maakte dat er voor het duel Pelikaan S-Noordscheschut een Groninger als arbiter was aangesteld. Los van het feit dat de Drenten deze arbiter eerder hadden getroffen, en wat niet helemaal vlekkeloos verliep, moet je dat als bond niet willen. Precies eender, en nogmaals ze floten uitstekend, dat je het als bond niet moet willen om voor het duel Kootstertille-De Heracliden een man uit Surhuisterveen aan te stellen en voor SV Bedum-SPW iemand uit Veendam. Dat kan namelijk niet alleen anders maar eigenlijk moet dat ook anders. Want nu ging het goed maar het kan ook anders gaan. Want tussen  een ploeg uit Friesland en Groningen ging het gisteren bijna fout omdat de onpartijdige op bijna’ kruipafstand’  van de plaats woont waar beide teams elkaar troffen. Een arbiter die ook nog eens de aandacht trok met ‘stoere’ verhalen na afloop over alcoholgebruik en verder een bekende van de thuisploeg was.

Daar ging mijn poging om mij niet meer te verbazen over het aanstellingsbeleid van arbiters richting de nacompetitie. Want als je dat soort verhalen uit betrouwbare bron hoort dan weet je dat we hier weer te maken hebben met iemand die misbruik maakt van het tekort aan arbiters en daar ook nog eens voor beloond wordt. Triest maar waar maar een arbiter die het niet zo nauw neemt met alcoholgebruik in het verkeer mag van een de bond van ‘zonder respect geen voetbal’ gewoon zijn gang gaan.

Daarnaast is het ook nog eens zo dat het ook prima zou kunnen dat arbiters niet in hun eigen provincie fluiten. Want laten we eerlijk zijn, qua kilometervergoeding heeft de KNVB nog nooit op de kleintjes gelet. In een seizoen maak ik zeker veertig arbiters mee. Daar zijn bij wat ik regelrechte toppers vind maar ook die denken dat ze minimaal zo goed zijn dan ons scheidsrechterskorps wat in het betaald voetbal acteert. Maar het vreemde is dat ik de prima acterende scheidsrechters maar sporadisch terugzie in de nacompetitie en de ‘droeffluiters’ vaak wel mogen komen opdraven. Daarom verbaas ik mij maar niet meer over het aanstellingsbeleid van de arbiters richting de nacompetitie. Want of je nu wel of niet met een beste scheet op uit een kantine rolt maakt de bond van ‘zonder respect geen voetbal niet uit. Dus is de conclusie, het toewijzen van nacompetitieduels is pure willekeur