Mijn 'weekend'-moment:deel 2:Teveel arbiters hebben geen liefde voor de voetbalsport

Geschreven door Johan Staal op . Geplaatst in Columns

Mijn weekend moment ‘De KNVB neemt de nacompetitie in het amateurvoetbal niet serieus’ kreeg zondagmorgen een vervolg. Want uit betrouwbare bron hoorde ik dat niet alleen de KNVB daar schuldig aan is  aan maar ook de heren en dames scheidsrechters zelf. 
je profielfoto
Uit betrouwbare bron kwam er vanmorgen een opmerking over het hoe en waarom er bij duels in de lagere regionen van het standaardvoetbal niet met neutrale trio’s wordt  gewerkt. De reden is dat de heren en dames referees kunnen melden wanneer ze genegen zijn om als ‘; vlaggenier’ onderdeel te zijn van het arbitrale trio bij een duel in de nacompetitie. En dat is nu net waar de schoen wringt bij de heren en damesscheidsrechters. Er kwamen onvoldoende aanmeldingen binnen uit de scheidsrechterswereld om ook de wedstrijden tussen vierde en vijfdeklassers of vijfdeklassers onderling te ‘bemannen. Als je daar eens goed over gaat nadenken denk je echt van, wat is dat slecht. Dat is slecht omdat je je dan ernstig moet afvragen hoe het dan bij de onpartijdigen  met de liefde voor de voetbalsport gesteld is. Die is dan niet heel erg groot te noemen. Ze willen dus wel met het fluitje spelen maar het vlaggetje zwaaien willen ze alleen gebruiken als Willie en Max op visite komen.
Ik maak er nu een geintje over maar als je er serieus over nadenkt, is het schandalig. Van de arbiters die ook in de lagere regionen van het amateurvoetbal voor en na een wedstrijd hun natje en droogje krijgen zijn er talloze niet genegen om  in de nacompetitie als ‘vlaggenier’ dienst te doen. Dat merkte ik vorig seizoen al een paar keer toen er wel met neutrale trio’s werd gewerkt. De kift onderling was  namelijk vaak groter dan het idee om er samen wat moois van te maken. ‘Arbiters zijn ijdel’ vertelde Bas Nijhuis enkele maanden geleden nog op een sponsoravond in Uithuizermeeden. Dat mag ijdel zijn maar wanneer dat doorslaat naar je ergens te groot voor voelen is dat een ander verhaal. Dan neigt het naar arrogant zijn 
Want het is toch niet verboden om iets terug te doen voor clubs waar je wekelijks koffie, een frisje, een balletje gehakt of een portie bitterballetjes van krijgt. Door je diensten als ‘vlaggenier’ aan te bieden geef je namelijk een signaal af dat je het niveau waar je als scheidsrechter op acteert serieus neemt. Dan laat je namelijk zien dat het je niet gaat om voor ruim twintig euro en de vergoeding van 26 cent per kilometer met een fluitje te mogen spelen maar dat je ook  liefde voor de voetbalsport hebt maar  wat ik gezien het geringe aantal aanmeldingen ernstig in twijfel trek.