Mijn weekendmoment: Samen ten ‘strijde’ trekken tegen de grotere voetbalbolwerken zit er niet in.

Geschreven door Johan Staal op . Geplaatst in Columns

Mijn weekendmoment: Samen ten ‘strijde’  trekken tegen de grotere voetbalbolwerken zit er niet in.

Ieder weekend gebeurt er rond het amateurvoetbal wel iets wat het schrijven van een artikel waard is. Iets met humor, speciaals of waar je met verbazing/afgrijzen, maar soms ook met veel bewondering en respect, naar kijkt of luistert.
je profielfoto
Het weekend dat achter ons ligt stond weer bol van ‘weekend-momenten’. Want wat beleef je toch veel in een weekend zonder dat je er bovenmatig voor in hoeft te spannen. Een mooi gesprek, even een bericht op je site plaatsen, bekenden langs de lijn bij Rood Zwart Baflo-VVSV’09 en wat ook gold voor een dag later in Eenrum waar ik voor de Ommelander Courant bij de Dutch Open Grasstrack aanwezig mocht zijn. In ‘Bavvelt’ en Eenrum waren er voldoende momenten die voor mijn weekendmoment in aanmerking kwamen maar ze verloren het allemaal van het bericht wat ik plaatste over de mogelijkheid die de SV Bedum aan jeugdige voetballers bood om daar een trainingsstage te volgen.

Enkele maanden geleden was ik voor de Ommelander Courant op bezoek in Bedum en kreeg ik inzicht in de plannen die men bij de tweede klasser heeft ten aanzien van zijn jeugdafdeling. Duidelijke plannen die mij wel aanspraken waar ik voor de OC een artikel over schreef. Als vervolg kwam er vrijdag een bericht over de aanstaande trainingsstage voor voetballers die misschien wel een stapje hogerop willen maken. Niks mis mee zou je denken maar er kwam wat rumoer omdat er waren die het bericht als spelers ‘pikken’ zagen. Spelers ‘pikken’ , in de huidige tijd doet bijna niemand anders meer waar de sociale media een machtig wapen in is. Wanneer er berichten over clubs of teams op Twitter of Facebook verschijnen dan zijn er die daar gevoelig voor en nieuwsgierig naar zijn. Er zijn namelijk genoeg spelers bij kleinere verenigingen die het daar niet naar hun zin hebben omdat ze de bezigheidstherapie ze de strot uitkomt. Dan is het niet lastig te bedenken dat een speler, of ouders, eens verder gaat kijken. Vroeger was dat ondenkbaar maar tegenwoordig is dat heel gewoon. Natuurlijk is dat vervelend voor een kleinere vereniging maar dat is niet meer te keren. De wereld wordt steeds kleiner en iedereen kijkt steeds verder.

Dat zorgt natuurlijk voor Calimero-geluiden wat ik steeds minder begrijp. Wanneer je als kleinere vereniging niet wil dat je spelers weglopen, moet je spelers, en ouders, wat te bieden hebben. Dan kom je er in de wintermaanden niet mee weg dat er geen trainingen zijn omdat het veld onbespeelbaar is of dat er geen trainer ‘voorradig’ is. Dat wordt door een gedreven iemand niet gepikt en als hij dan, en op wat voor manier dan ook, kontakten bij een andere vereniging heeft dan is een proeftraining zo geregeld. Samenwerken met je jeugdafdelingen. Velen roepen het maar er zijn maar weinig die het doen. In Warffum en Baflo zijn er plannen en chapeau daarvoor. Niet denken van, we redden het alleen wel maar denken van, samen zijn we sterker.

Daarom was ik best verbaasd over de commotie over een in mijn ogen normaal bericht. Maar wat is nog normaal wanneer je een Feyenoord getinte krant openslaat die van gekkigheid niet weet wat ze moeten schrijven. Dan weet je dat de ‘wereld’ kettergek, kleinzielig of hoe je het ook maar noemen wilt geworden is zonder dat men er bij de kleinere verenigingen er aan denkt om samen ten ‘strijde’ te trekken tegen de grotere voetbalbolwerken.