Een mooi paasweekend met dank aan Klaas, Wobbe, Jannie en Jur

Geschreven door Johan Staal op . Geplaatst in Columns

Ieder weekend gebeurt er rond het amateurvoetbal wel iets wat het schrijven van een artikel waard is. Iets met humor, speciaals waar je met verbazing/afgrijzen maar soms ook met veel bewondering en respect naar kijkt of luistert.
je profielfoto
Ik moet eerlijk bekennen dat het paasweekend wat achter ons ligt er niet eentje was waar ik met een lekker gevoel op terugkijk. Iets met bijholtes die er voor zorgden dat er redelijk wat pijnstillers gebruikt moesten worden om al het ongemak een beetje te beteugelen. Maar dat lukte redelijk zodat er toch weer de nodige mooie en bijzondere weekendmomenten voorbij kwamen. Zo was daar in Leens het moment van het handen schudden met Klaas van der Ploeg die na een aantal maanden van strijd leveren positief uit het ziekenhuis had gekregen dat hij het gevecht tegen de zo gevreesde ziekte had gewonnen. Geweldig nieuws voor de sympathieke Winsumer en zijn dierbaren om hem heen. Ook was in Leens een mooi moment, de ontmoeting met Wobbe de Vries. Ik tref de oud-trainer van o.a. Ezinge niet meer zo vaak maar wanneer dat gebeurd is dat iedere keer weer leuk. Samen met Wobbe naar een duel kijken verveelt nooit en helemaal wanneer er dan ook anekdotes naar voren komen die de persoon Wobbe in alles laat zien. Warm vertellend over zijn eerste stappen als trainer in Oldehove met nog een hele jonge Leenster als pupil en de nog steeds warme gevoelens die hij heeft bij de voetbalvereniging Feerwerd en de vrijwilligers die daar nog steeds actief zijn. Samen met Wobbe ging ik dan ook in de rust naar de ‘koffietafel’ in de kantine van de Leensters want het frisse weer van paaszaterdag nodigde wel uit voor een warm kopje koffie. Een kopje koffie die werd ‘opgevrolijkt met een koekje. Een gebaar van vrijwilligster Jannie Kloosterman die door iedereen zeer werd gewaardeerd. Als we toch vrijwilligsters noemen dan mogen we de zusjes Tineke en Sietie van der Laan niet vergeten. Ik weet niet beter dan dat Tineke en Sietie bij FC LEO de lootjes verkopen die ik, wanneer ik in Leens ben trouw in de rust in de prullenbak kan gooien omdat ik tot de ‘nieten’ behoor. In de tweede helft bleef het in Leens gezellig langs de lijn ondanks dat het gebodene niet echt super was. Wetende naar welk niveau je staat te kijken was daar echter ook na de rust snel de berusting. Want waarom zou je bepaalde hoogstandjes of tactische vondsten verwachten terwijl je weet dat voetballers in de vierde klasse die niet kunnen brengen.

Na het duel in Leens terug naar Ezinge waar het in de steigers zetten van het verslag en mijn informatie krijgen voor mijn belverslagen mooi op tijd gereed was. Iets waar ik blij mee was zodat ik het op de zondagmorgen met een niet topfit lijf even wat rustiger had richting het duel Warffum-Groen Geel. Een duel met een ook daar een opmerkelijk weekendmoment want in Warffum was er een scheidsrechter aangesteld die voor een niets meer om het lijf hebbende duel bij de KNVB 125 kilometer mocht declareren. Dat je voor een belangrijk duel een arbiter van een beetje kaliber naar een duel stuurt en er daardoor wat kilometers gereden moeten worden snap ik wel. Maar voor een duel waarin niets meer op het spel staat was er binnen een straal van 25 kilometer toch ook wel een onpartijdige geweest die dit duel had kunnen fluiten. Maar verder was het allemaal wel oké in Warffum waar het uittenue van Groen Geel mij wel kon bekoren, de chocoladepaaseitjes prima waren, de dropmintvoorraad van Jur Smit aardig geplunderd werd en de thuisploeg met 3-1 won en de arbiter een leuk bedrag aan zijn hobby overhield.