Mijn weekend-moment: Na afloop van wedstrijd kantine/bestuurskamer 'verboden gebied'

Geschreven door Johan Staal op . Geplaatst in Columns

Ieder weekend gebeurt er rond het amateurvoetbal wel iets wat het schrijven van een artikel waard is. Iets met humor, iets speciaals waar je met veel bewondering, respect maar soms ook met verbazing/afgrijzen naar kijkt of luistert.

je profielfoto
Dit weekend was het weer raak. Weer kwam mijn afwezigheid na afloop van een wedstrijd in welke bestuurskamer of kantine dan ook ter sprake. Niet lang want steeds weer moeten zeggen dat dit jou ‘plakje cake ‘ niet is wordt ook eentonig. Tot nu toe twee keer heb ik mij laten verleiden tot een bezoek aan een bestuurskamer. Een keer op een donderdagavond, toen het verslag pas op maandag weggestuurd hoefde te worden en een keer omdat een kaartenregen er voor zorgde dat ik wel naar binnen moest omdat ik anders de kans liep dat de verkeerde mensen volgens de krant een gele kaart hadden gekregen. Twee keer een bezoek na afloop van een wedstrijd aan een bestuurskamer waren precies voldoende om te weten dat ik daar na afloop niet moet zijn. Iets wat zaterdag toevallig twee keer werd bevestigd. Twee keer hoorde ik verhalen over scheidsrechters die het wat minder nauw nemen met de regels van veilig verkeer Nederland. Scheidsrechters die alleen aankomen op het sportpark, hun wedstrijdje fluiten en vervolgens een aantal alcoholische versnaperingen naar binnen gooien. Niet een of twee maar duidelijk meer. In een tijdperk dat we naar rookvrije sportcomplexen willen, we ons druk maken om de korrels op kunstgras en we volgens Wilfred Genee gezonder moeten snacken in sportkantines doen we niets met deze poppenkast. Dat laat iedere voetbalclub gewoon gebeuren en wat ik een regelrechte schande vind. Hij zal maar iemand de vernieling of nog erger inrijden en wat iemand van je club is. Dan is de wereld te klein en weten ‘we’ allemaal de oorzaak. Natuurlijk is een vertegenwoordiger van de bond, zo mogen we een scheidsrechter noemen, zelf verantwoordelijk voor zijn gedrag. Maar dezelfde persoon moet een trainer of teamleider er op aanspreken wanneer hij/zij binnen de omheining staat te roken.

Hoe krom is het allemaal dat velen het wel weten maar niemand iets doet maar men wel hoopt dat de persoon aangehouden wordt. Ik noem dat schijnheilig want ik zou als bestuurslid iemand daar wel op aanspreken. Ze mogen namelijk honderd keer een vertegenwoordiger van de bond zijn maar wanneer ze alleen het sportcomplex op kwamen stappen kregen ze van mij geen bier. Want hoe je het ook went of keert, het is wel jouw sportcomplex waar de desbetreffende persoon vandaan komt wanneer hij een ongeval veroorzaakt. Daarom blijft voor mij na afloop van wedstrijd een bestuurskamer/kantine ‘verboden gebied’ omdat ik weet dat ik mij kapot zou ergeren aan gasten die denken dat de regel, met drank op niet achter het stuur niet op hun van toepassing is.