Dan alleen in de selectieklassen van jeugdvoetbal maar een kampioenschap

Geschreven door Johan Staal op . Geplaatst in Columns

Hiermee voor kom je mooi dat er eerlijker gevoetbald wordt door geen kampioenschappen. Wordt er ook niet meer bij de jeugd gesjoemeld met spelers om toch kampioen te worden. Vergroot dus wel het plezier bij de jeugd.

Het bovenstaande was een reactie op het artikel http://ap.lc/H6HSU wat ik gisteren schreef. Een artikel wat ik schreef naar aanleiding van een gesprek wat ik had met een opa. Een gesprek over het feit dat jeugdige pupillen tot tien jaar geen kampioen meer kunnen worden. Dit omdat ze anders het plezier in het voetballen verliezen. Daar kwam reactie op en het bovenstaande was daar een van. En ik moet zeggen, ik ben het helemaal met het commentaar eens mits er dan alleen in de selectieklassen van  jeugdvoetbal een kampioenschap te verdienen valt. Want het grootste probleem is dat clubs het juist vanaf tien jaar en ouder niet zo nauw nemen met het op leeftijd indelen van teams en de klasse waar ze in uitkomen. Je met een ‘dispensatieteam’ laag laten indelen is leuk maar niet echt. Een ‘dispensatieteam’ moet je uitdagen en niet in een competitie ‘proppen’ waar ze in 9 duels al ruim honderd keer hebben gescoord en de keeper even veel tegengoals heeft moeten incasseren dan er Lauwersoog naakt wordt gerecreëerd. Want dat is namelijk wat je hoort en ziet en wat juist bij de onderbouw minder gebeurt. Daar zijn vaak nog wel voldoende spelers om tot een O-8 of O- 10 te komen maar komen de problemen daarna. Hoe ouder de jeugd hoe moeilijker het voor clubs wordt om een team zonder dispensatiespelers te formeren. En wanneer er dan vervolgens trainers /clubs zijn die een kampioenschap belangrijker vinden dan het beter maken van hun jeugd is het hek van de dam. Dan komen er uitslagen van 22-0, 19-1 en meer van die onzin. Dus kort gezegd, de reden dat jonge voetballers tot tien jaar geen kampioen meer kunnen worden zou eerder iets zijn voor de bovenbouw. Want juist daar is het een rommeltje waar het gaat hoe men met dispensatiespelers omgaat. Ik heb gemakkelijk praten als geen partij binnen het amateurvoetbal. Ik ben alleen maar een buitenstaander met zijn oren en ogen open. Dit omdat het amateurvoetbal mijn interesse nu eenmaal heeft en ook zal houden. Ik sta nu eenmaal liever in welke ‘kelder’ langs de lijn dan dat ik via de bekende kanalen naar voorgeprogrammeerde competities kijk. Maar oren en ogen open betekent ook dat je voldoende signalen hoort vanuit verenigingen. Verenigingen waarbinnen velen de veranderingen maar niets vinden. Zo was daar ook een reactie van: ‘De bobo's in Zeist verpesten het plezier in het voetbalspelletje voor jeugd onder 10. Halen de spanning helemaal weg. 2:2, 4:4, en dan ook nog eens zonder keeper. Hoe bedenken ze het! Tijd voor veel verenigingen om samen een competitie te maken en de Groninger Voetbal Bond weer op te starten.( GVB) Wie neemt het initiatief!

Ik snap deze reactie wel want ook ik ben geen vriendschappelijk voetbal bezoeker. Er moet wel wat op het spel staan wil ik het leuk vinden wat ook geldt voor wanneer je ergens aan meedoet. Je gaat voor het hoogste en als er een ander beter is dan is dat prima. Spanning hoort bij een wedstrijd werd gisteravond duidelijk toen de politieke partijen vol spanning op de verkiezingsuitslag zaten te wachten. De politici hadden ‘wedstrijdspanning’ en dat moet ook en wat ze al op jonge leeftijd hebben geleert. En laat dat nu net datgene zijn wat onze jongste jeugd richting de, althans dat doen Hans van B en zijn discipelen ons geloven, bestorming van de wereldtop in 2026 moeten missen. .....