De week van Dirk, Kurt en het wonder wat geen wonder was.

Geschreven door Johan Staal op . Geplaatst in Columns

Een bijzondere week mochten we de eerste volle week van maart wel noemen. Een qua weer rustige week maar op voetbalgebied een week vol met depressies, regenwolken, mistflarden en een wel of geen  wonder.
je profielfoto
Zo wil het maar niet stoppen met het gedoe rond een rubberkorreltje op de kunstgrasvelden. Is dat nu wel of niet veilig. Er zijn propagandamakers die vinden van wel terwijl er binnen hun eigen vereniging door de jongere jeugd niet op kunstgras gespeeld wordt. Propagandamaker voor iets wat binnen je eigen vereniging niet als helemaal veilig wordt gezien wat bijzonder. Vreemd denk je dan maar ook weer niet want willen we niet allemaal een beetje wat te zeuren hebben. In de  periode dat de natuurgrasvelden niet egaal vlak zijn je opponent er van ‘beschuldigen’ dat ze de lange bal spelen is ook wel een ‘dingetje’ maar ook dat hoort er allemaal bij. Een beetje zeuren wat hoofdklasser  Genemuiden ook opeens deed. Want na afloop van het met 2-1verloren bekerduel tegen  tweedeklasser Pelikaan S kwamen ze er bij Genemuiden opeens achter dat de ‘Messi van Oostwold’ had meegespeeld. Na afloop kwam Genemuiden erachter dat trainer Kurt Elshot als speler binnen de lijnen had gestaan.  De nu 39-jarige Kurt Elshot speelde tussen 1995/96 en 2009/10 in totaal 331 duels voor eerst FC Groningen en later NAC Breda. Na die tijd voetbalde Kurt niet echt meer op niveau maar maakte hij vorige week in het duel met Leeuwarder Zwaluwen zijn rentree bij de club waar hij nu trainer is, Pelikaan S uit Oostwold. Een rentree wat er voor zorgde dat hij ook in het bekerduel tegen Genemuiden meespeelde. Een duel waarin de spelers  van  de hoofdklasser volgens trainer Jan van Raalte speelden als een stelletje natte kranten. Maar na afloop zag het begeleidingsteam van Genemuiden opeens het licht toen het de naam van Elshot zag staan. Via de media, en niet veel later via de sociale media, ging dit natuurlijk weer een eigen leven leiden in voetballand verwonderland en zal het muisje nog wel een staartje krijgen. Iets waar weer velen op hopen die opeens sympathie hebben voor een club waar ze bij wijze van spreken drie dagen geleden het bestaan nog niet van wisten. Voetballand wonderland was ook van toepassing op het duel Barcelona-PSG. In een, volgens velen, het wonder van Camp Nou werd PSG het stadion uitgeblazen. De Parijzenaren hadden thuis met 4-0 gewonnen en waren daardoor dicht bij de kwartfinales. Maar in Spanje werd het 6-1 voor het trio MSN en de rest en het wonder was geschied, althans wanneer ik de kranten mocht geloven. Het AD op de donderdag, wat als proefabonnement nog drie weken op de mat valt waarna we weer op een andere overschakelen, had bijna een extra bijlage nodig om alle kenners met superlatieven aan het woord te laten. Als bijna niet meer naar voetbal op Tv-kijker besloot ik mijn principes even aan de kant te zetten en wat beelden van het ‘wonder van Nou Camp’ op te zoeken. Als snel kwam er een duikeling van onze bijtende vriend uit Uruguay voorbij en was het klaar beelden en keek ik even richting mijn boekenkast waar de twee delen van Voetbal&Maffia stonden.
Zo viel dat wonder dus wel een beetje mee en bleek dat ik voor mijzelf die woensdagavond de juiste keuze had gemaakt door te kiezen voor het verder lezen in het boek over de vroeg overleden Robert Enke. Robert Enke was de Duitse doelman die vroegtijdig een einde maakte aan zijn leven doordat zijn psychische problemen hem steeds meer in een wurggreep kregen. Dat boek lezend leert mij steeds meer dat de druk op al die topvoetballers op papier alleen maar groter wordt maar of dat in werkelijkheid ook zo is? Dat kan bijna niet zo je denken en helemaal wanneer je ‘Dominee’ Kuyt hoort praten. Voor zijn voetbalcarrière heb ik veel respect maar als ik hem hoor praten vind ik het een mafkees. Zeikend over de straf van Tonny Vilhena haalde Kuyt zelfs de dood van Vilhena zijn moeder er bij om de straf naar beneden te krijgen. Ik snap niet waar die ‘dominee’ zich druk om maakt want kampioen worden ze echt wel. Want dat wil FOX graag. FOX houdt het tot het laatste toe graag spannend en dan met driehonderd camera’s en de rest van de crew naar de Coolsingel. Dus Dirk, geen paniek.
Waar ook geen paniek heerst, is in de onderbouw binnen het jeugdvoetbal. Alles loopt prima en via de ‘tweets van Ab’ blijven we prima op de hoogte van de vorderingen van de plannen om het jeugdvoetbal leuker te maken. De ‘tweets van Ab’ zorgen echter niet bij iedereen voor enthousiaste geluiden want ik kan verklappen dat ik al een ‘proefdruk’ van een gastcolumn heb gelezen die ik maandag of dinsdag kan plaatsen. Henk Doppenberg is namelijk weer in de pen geklommen om zijn visie te geven over de plannen vanuit slot Zeist om het jeugdvoetbal bij de kleinere vereniging om zeep te helpen.
Zo gebeurde er weer voldoende in voetballand verwonderland waar ik vanmorgen aan dacht en ondertussen denkend aan de kelder van het amateurvoetbal waar ik vandaag en morgen weer met heel veel plezier langs de lijn sta terwijl ik mij steeds meer verbaas over alles wat zich afspeelt in voetballand wonderland..