Mijn weekend-moment: Bijgeloof, achterstevorendoelpunt en geen gazon'

Geschreven door Johan Staal op . Geplaatst in Columns

Bijna bij ieder duel waar ik voor de Ommelander Courant aanwezig ben gebeurt wel iets wat het schrijven van een artikel waard is. Iets met humor, iets speciaals of waar ik met veel bewondering en respect naar kijk.

je profielfoto
In het weekend van 25 en 26 februari stonden grote delen van Nederland in het teken van het carnaval. Iets wat niet gold voor Zoutkamp waar het duel tussen Zeester en Ezinge op het programma stond. Een streekduel op een lastig te bespelen veld was het beeld wat je kreeg wanneer je over het hoofdveld van de Zoutkampers liep. Een duel ook waar ik voor aanvang al van dacht, dit gaan de Ezingers niet winnen. Op het wedstrijdformulier ontbrak namelijk een nummer waar ik mij niets bij kon voorstellen. Het rugnummer 13 ontbrak aan de kant van de Ezingers. Dit omdat, zo werd er in de bestuurskamer van de Zoutkampers verteld, trainer Anthonie Argus, uit bijgeloof niets met dit nummer had. Dat zorgde dat de twee wissels van Ezinge de nummers 12 en 14 droegen. Rugnummers, ze zorgen steeds weer voor verhalen. Want het rugnummer 77 wat Jarchinio Antonia bij de Go Ahead Eagles draagt zal ook wel met iets speciaals te maken hebben. Zo had ik als voetballer iets met hoge nummers maar bleef ik af van nummer 14. Dat nummer behoorde toe aan een legende en bleef je af. Maar daar mag een ander natuurlijk anders over denken waardoor we soms een rechtsback of voorstopper met het rugnummer 14 over de velden zien denderen. Maar het nummer 13 was zaterdagmiddag bij Ezinge dus taboe waar ik, als ik dan toch bijgelovig was, voor het niet gebruiken van het nummer van Johan Cruijff had gekozen in een wedstrijd waar langs de lijn weer de mooiste dingen gebeurden. Want opeens kreeg een omhaal een andere benaming toen een vrouwelijke supporter van Zeester de goal van Jasper Dijkstra de benaming ‘achterstevorendoelpunt’ meegaf. Iets wat voor de nodige hilariteit zorgde en waar ik mij samen met Mans Romijn en Geert Timmer, beide jarenlang nauw bij Zeester betrokken, kostelijk mee vermaakte. Maar ook de uitspraak van consul Jenne Mollema voorafgaand aan het duel tussen Zeester en Ezinge was briljant. Het hoofdveld was zwaar te bespelen en de vraag was even of het duel wel gespeeld kon worden. Maar de opmerking van de consul was helder, het is een voetbalveld en geen gazon waardoor scheidsrechter Jaap Drost ook direct begreep dat er in Zoutkamp wel wat mogelijk was. Een jonge arbiter die vroeg of ik wist wat het reservetenue van Ezinge was. Met mijn antwoord dat Ezinge in het volledig rood zou spelen was hij duidelijk blij want nu kon hij zijn favoriet tenue aan. Dat vond ik mooi, een scheidsrechter die in alles liet zien dat hij zijn hobby serieus nam. Dit alles zorgde weer voor een mooie middag in de ‘kelder’ van het amateurvoetbal waar Ezinge zaterdagmiddag misschien wat minder in het ‘bijgeloof’ van zijn trainer mee had moeten gaan.