Clubiconen mogen geëerd worden..

Geschreven door Johan Staal op . Geplaatst in Columns

Bij mijn zoektochten naar iets wat ik nodig was voor een artikel kwam ik iets tegen waar ik van dacht, dat is iets uit de ‘voor Facebook-periode’. Het zal namelijk rond 2012 zijn geweest dat Puurvoetbalonline aan Twitter en Facebook werd gekoppeld. Dat zorgde voor een stijging van het aantal bezoekers waar ik van weet dat ze mij nog alle dagen tot tevredenheid stemmen. Maar toch was er iets waar ik van dacht, ook nu zou dit artikel nog prima de revue kunnen passeren op Twitter en Facebook. Geen herhaling van zetten omdat je even niets meer weet wat je moet schrijven maar gewoon omdat een artikel, of  de personen waar het om gaat, niet die aandacht hebben gekregen wat ze wel  verdienen of….. omdat het waar je toen over schreef ook nu nog actueel is.
je profielfoto
Het jaar 2010 behoort alweer een week tot het verleden maar er is al weer van alles gebeurd in de eerste zeven dagen van 2011. Zo was daar het overlijden van een van de grootste voetballers die Nederland heeft voortgebracht, Coen Moulijn. Het overlijden van ‘Coentje’  sloeg in voetbalminnend Nederland, en in Rotterdam in het bijzonder, in als een bom. Coentje, zoals hij door de Feyenoord-supporters liefkozend genoemd werd, was een speler van het volk die ook na zijn pensionering nog steeds mateloos populair was in Rotterdam. Zaterdagmiddag zag ik in het programma ‘Sport in Beeld” uit 1999, dat als herinnering aan de op dinsdag 4 januari 2011 overleden beste linksbuiten die Nederland ooit gehad werd herhaald. Ik zag oude beelden voorbij komen van het Europa Cup 1-finale tussen Feyenoord en Celtic dat door de Rotterdammers met 2-1 werd gewonnen door doelpunten van Rinus Israël en Ove Kindvall. In het nieuws waren ook de beelden te zien van de uitvaart van de drieënzeventig jaar oud geworden Moulijn die door velen zeer emotioneel werden beleefd. Enkele honderden kilometers hogerop in ons kleine Nederland, in Zoutkamp om precies te zijn, sloeg een verschrikkelijk bericht op de eerste dag van 2011 ook in als een bom. Op die dag kreeg VVSV’09 namelijk het verschrikkelijk nieuws te verwerken dat Francina Houwen, de zeer actieve webmaster van de jonge vereniging, op zesenveertig jarige leeftijd was overleden. Een klap die even hard aan kwam als in Rotterdam het verlies van Coen Moulijn. Want het wordt weleens vergeten dat het overlijden van mensen die bijvoorbeeld veel voor een voetbalvereniging betekend hebben een behoorlijke impact heeft. In impact waar we vaak onvoldoende bij stil staan. Daarom moest ik deze week opeens denken aan de woorden van Johnny Veenstra, onder andere oud-speler en trainer van Noordpool en nu nog als keeperstrainer actief bij Gronitas. Met Johnny had ik in de winter van 2009 een interview voor de Ommelander Courant waarin hij het op een gegeven moment kreeg over oud-bestuursleden en vrijwilligers die veel voor een vereniging hadden betekend maar waar na hun overlijden in kantine, s en bestuurskamers maar bijna geen foto’s meer zag hangen. Ik moest Johnny daar gelijk in geven want ik ben er na dat interview eens op gaan letten en inderdaad het is wel heel summier wat je tegenkomt in kantine, s en bestuurskamers wat de geschiedenis van clubs betreft. Ik heb ondertussen van Geert Timmer, voorzitter van de voetbalvereniging Kloosterburen, begrepen dat de kantine van de plaatselijke voetbalvereniging opgesierd is met foto, s uit de historie van Kloosterburen. Dat is mooi en wat een goede zaak genoemd mag worden. Ook in Eenrum zag ik een tijdje geleden dat twee iconen uit de geschiedenis van de v.v. Eenrum, Sicco Schut en Hendrik Nubé, een plaatsje aan de muur hadden gekregen wat mij als oud-Eenrumer goed deed omdat ik weet dat deze twee mannen ongelofelijk veel tijd in hun club hebben gestoken.

Maar het kan allemaal nog mooier zoals er enige tijd geleden in Marum is gebeurd. Daar overleed op zeventienjarige leeftijd, en dus veel te jong, Anne Eelze Bies die via een gedenkplaats in de kantine van de voetbalvereniging uit Marum voor altijd in de herinnering zal blijven voortbestaan. Ik was bij de onthulling van het, monument” aanwezig en kan iedereen verzekeren dat het voor allen die daar aanwezig waren een zeer emotioneel moment was. Emotionele momenten die zich deze week ook in Rotterdam, Zoutkamp en helaas ongetwijfeld ook in andere delen van Nederland zullen hebben afgespeeld bij het overlijden van personen die veel voor een club hebben betekend.

Daarom moest ik deze week ook terug denken aan de woorden van Rommie Dijkstra die in het interview dat ik voor Puurvoetbalonline met hem had het jammer vond dat er door de fusie van Zeester en UVV’70 een stuk historie verloren was gegaan. De oud-voorzitter van Zeester hoopte dan ook dat allen die veel voor beide verenigingen hadden betekend ooit nog eens geëerd zouden worden voor hun getoonde clubliefde. Een juist woord van Rommie want naar Coen Moulijn zal, als we burgemeester Ahmed Aboutaleb mogen geloven, een straat of zoals Michael van Praag, voorzitter KNVB, voorstelde het nieuwe stadion in Rotterdam genoemd worden. Iets wat voor bijvoorbeeld Sicco Schut, Hendrik Nubé, Albert Nauta, Remmelt Zuidersma, Francina Houwen en verder overleden clubmensen niet weggelegd zal zijn. Hun clubliefde was daar zeker toereikend genoeg voor geweest maar zo werkt het helaas niet in Nederland. Maar bij alle verenigingen moet het wel mogelijk zijn om al deze personen op gepaste wijze te eren. Want we mogen nooit vergeten, en zoals Johnny Veenstra ooit terecht zei, dat al deze overledenen clubmensen in hart en nieren waren die hun verenigingen gebracht hebben tot wat ze nu zijn.