De grote sportmerken mogen zich zeven jaar later nog steeds diep schamen

Geschreven door Johan Staal op . Geplaatst in Columns

Bij mijn zoektochten naar iets wat ik nodig was voor een artikel kwam ik vandaag iets tegen waar ik van dacht, dat is iets uit de ‘voor Facebook-periode’. Althans die mening ben ik toegedaan. Het zal namelijk rond 2012 zijn geweest dat Puurvoetbalonline aan Twitter en Facebook werd gekoppeld. Dat zorgde voor een stijging van het aantal bezoekers waar ik van weet dat ze mij tot tevredenheid stemmen. Maar toch was er iets waar ik van dacht, ook nu zou dit artikel nog prima de revue kunnen passeren op Twitter en Facebook. Geen herhaling van zetten omdat je even niets meer weet wat je moet schrijven maar gewoon omdat een artikel, en de personen waar het om gaat, niet die aandacht hebben gekregen wat ze wel  verdienen of….. omdat het waar je toen over schreef ook nu nog actueel is.
je profielfoto
Dit weekend ging de eredivisie weer los. We waren enkele dagen eerder al ,,getrakteerd" op enkele boeiende inhaalduels in onze hoogste klasse van het betaalde voetbal maar in het weekend van 23/24 januari was er een volledig programma.  Martine is in het bezit van een abonnement wat Eredivisie Live betreft waardoor ik dus kon dus kiezen naar welk duel ik ging kijken. Mijn eerste keuze was niet moeilijk want dat werd uiteraard Ajax-AZ welk duel door de Amsterdammers met 1-0 werd gewonnen en waar Dick Advocaat duidelijk liet blijken het niet eens te zijn met arbiter Björn Kuipers. Daarna was het de beurt aan de Trots van Noorden, FC Groningen, die mocht proberen om FC Twente te laten struikelen in de strijd om het landskampioenschap. Dit lukte gedeeltelijk en de FC kreeg met een punt misschien wel te weinig in het duel met Twente. Ik had nu twee duels gezien, ondertussen even zappend langs de andere velden waar onder andere VVV tegen Feyenoord en Sparta en ADO Den Haag tegen elkaar speelden, en had me al weer redelijk verbaasd over het betaald voetbal in Nederland. Tijdens de begintune van Eredivisie Live zie je ze namelijk staan, tweeëntwintig hoofdrolspelers voor hun wedstrijd van die middag. Zeer geconcentreerd, en wat logisch is als je een volgepakt stadion binnenkomt. Beetje nerveus zijn ze wel want na en lange winterstop is het allemaal weer even wennen en je hebt je al heel lang op deze wedstrijd verheugd.

Het zijn echte bikkels want ondanks dat het in Nederland gewoon winter is, wat is het toch prachtig dat niemand enige grip op de natuur heeft, staan ze gewoon in een shirt met korte mouwen bij de uitgang van de spelerstunnel. Als de scheidsrechter van dienst en zijn assistenten gearriveerd zijn volgt het signaal dat het veld betreden mag worden. Ze worden door een van de duurbetaalde profs bij de hand gepakt en dat voelt super. De prof heeft namelijk heerlijk warme handschoenen aan en dat voelt lekker. De mascottes, want daar gaat het hier om, staan bij de uitgang te wachten op de vedettes in T-shirts die prachtig zijn op de Canarische Eilanden, Griekenland of, als het in ons land een beetje meezit, op de stranden langs onze prachtige Noordzeekust. Maar ze zijn echter niet geschikt om te dragen door kinderen die door de zenuwen, omdat ze in een vol stadion met hun favorieten mee het veld opkomen, toch al wat rillerig en koud zijn. Toen ik de beelden zag van de mascottes en tegelijkertijd in beeld kreeg hoe sommige profvoetballers er bij liepen schoot ik spontaan in de lach. Sommige hadden, heel stoer, een shirt aan met korte mouwen maar daar een shirt met lange mouwen onder. Dat schijnt een nieuwe trend te zijn shirt, korte mouwen + een thermoshirt met lange mouwen. De nieuwe aanwinst van VVV, de bij FC Groningen volledig mislukte Garcia Garcia, bakte het helemaal bruin. De Spanjaard had van zijn bij Sinterklaas in dienst zijnde landgenoot Zwarte Piet handschoenen te leen gekregen en had deze uiteraard aan. Op zich is daar niks mis mee maar dan moet je er geen shirt met korte mouwen bij aantrekken zoals Garcia deed. Maar om even op de mascottes terug te komen wat hun, kleding' betreft. De sportkledingfabrikanten verdienen een godsvermogen aan de kinderen die allemaal dezelfde kleding en schoeisel willen dragen als hun favorieten. De grote merken verstrekken goed betaalde profs als een Christian Ronaldo, Messi grote bonussen als ze schoenen en kleding van hun merk dragen. Dan kan het toch geen groot probleem zijn om voor de thuiswedstrijden ook tweeëntwintig trainingspakken voor de mascottes klaar te leggen maar waar zeven jaar later nog steeds geen verandering in is gekomen