Bar en Boos Cup.....

Geschreven door Johan Staal op . Geplaatst in Columns

Bij mijn zoektochten naar iets wat ik nodig was voor een artikel kwam ik vandaag iets tegen waar ik van dacht, dat is iets uit de ‘voor Facebook-periode’. Althans die mening ben ik toegedaan. Het zal namelijk rond 2012 zijn geweest dat Puurvoetbalonline aan Twitter en Facebook werd gekoppeld. Dat zorgde voor een stijging van het aantal bezoekers waar ik van weet dat ze mij tot tevredenheid stemmen. Maar toch was er iets waar ik van dacht, ook nu zou dit artikel nog prima de revue kunnen passeren op Twitter en Facebook. Geen herhaling van zetten omdat je even niets meer weet wat je moet schrijven maar gewoon omdat een artikel, en de personen waar het om gaat, niet die aandacht hebben gekregen wat ze wel  verdienen.

 je profielfoto
Eenrum was  club waar ik men eerste schreden voor  op het voetbalveld zette en mijn debuut voor maakte tegen de pupillen van Zuidhorn. Dat gebeurde in een duel die we ( hoogtepunten onthoudt je altijd goed) met 14-0 verloren. Maar de mooie herinneringen aan mijn eerste voetbalvereniging overheersen gelukkig en wat zeker geldt voor de betere trainers die voor mij in Eenrum de revue hebben gepasseerd 
Uitstekende oefenmeesters hebben in Eenrum aan het roer gestaan zoals de bij alle verenigingen waar hij als trainer actief is geweest, de zeer gewaardeerde vakman Jan Jeltema. Gedreven tot op het bot was, Jeli' zoals hij ook wel genoemd werd. Er werd in de periode Jeltema in de voorbereiding bijna op professionele wijze getraind door de Eenrumers. Naast zijn gedrevenheid was Jan Jeltema verder een warme persoonlijkheid waar menig speler graag een extra stapje voor deed en die in Eenrum dan ook zeer geliefd was.
Een ander gedreven trainer waar ik nog met veel plezier aan terug denk is  Daan Gonlag. De in Groningen woonachtige oefenmeester dwong alleen al door zijn verschijning veel respect af. Zo hield de oud-international bij de amateurs absoluut niet van pracht en praal.
Ik herinner me uit de periode bij Eenrum nog dat hij in die tijd een oud bestelbusje had wat bijna uit elkaar viel van ellende. En verder was ook een modern trainingspak aan Daan niet echt besteed. Fanatiek was ook Daan tot op het bod en als hij, ondanks zijn twee rotte knieën, meedeed aan de partijtjes gebeurde het geregeld dat de lampen op sportpark Eenrum ’s avonds om 22.30 uur nog branden omdat er nog geen winnaar was.  Daan Gonlag vond namelijk altijd wel een reden om de winnende treffer van de tegenpartij af te keuren zodat het partijspel nog even vervolgd kon worden.
Toen ik een tijdje geleden op de Eenrumsite ‘De Bar en Boos Cup’ zag staan moest ik opeens denken aan trainer Anton de Best. De jonge trainer die veel te vroeg is overleden. Ik heb zelden een trainer meegemaakt met zoveel fantastische oefenstof dan Anton. Ongekend wat we van de toen nog piepjonge( nog geen dertig jaar ) trainer aan oefenstof voorgeschoteld kregen. Of je nu in het eerste of tweede speelde, het was een feest om zijn trainingen te bezoeken. Prachtige oefenvormen waren het en hij beheerste alle facetten van het trainersvak voor de volle 100%.
Zo kan ik me nog een voorval herinneren toen ik bij toeval langs het trainingsveld midden in het centrum van Eenrum reed. Een veld waarop Anton samen met de helaas ook al overleden Louwke Spanninga aan het trainen was. Louwke was in potentie in die tijd de beste doelman die er in Eenrum rondliep. Maar de doelman speelde zijn wedstrijdjes heerlijk in het derde. Maar Anton, en enkele bestuursleden, hadden hem zover weten te krijgen dat hij zich beschikbaar wilde stellen voor het 1e elftal. Dat was een hele stap voor Louwke die er echter vol voor ging. Ik heb daarna nooit meer een keeperstraining gezien die zoveel indruk op mij heeft gemaakt als die training. Allebei, want dat was Louwke als het moest zeker, zeer gedreven bezig en totaal van de buitenwereld afgesloten en dus prachtig om te zien.
Toen ik de, Bar en Boos Cup” op de Eenrumsite zag staan vond ik dat mooi want Anton is de grondlegger geweest van de, Bar en Boos Cup”. Alles werd bijgehouden door de gedreven oefenmeester en het trainingsbezoek liep in de wintermaanden niet terug. Want tijdens de partijen, die op een half ondergelopen, bevroren of op een onder een dikke sneeuwlaag liggende veld werd gespeeld, vlogen de vonken eraf.
Wanneer de gemeentes hun zin krijgen dan wordt er straks maar weinig meer, gebarenboost’. Als we het nieuws namelijk een beetje volgen mag er bijna nergens meer getraind laat staan gespeeld worden. Vroeger, toen volgens de heren die er voor gestudeerd hebben de winters veel strenger waren dan tegenwoordig, werden de velden niet gesloten. Er viel op een door een sneeuwlaag bedekt veld  prima een partijspel te spelen waarbij een sneeuwballengevecht uiteraard tot een van de ingrediënten van deze trainingen behoorden. Maar nu lees je niet anders dat de velden gesloten worden en de voetballers thuis zitten en er weken niet getraind kan worden. Dus gemeenten in Groningen blijft  de trainingsvelden opengooien  en laat de, Bar en Boos Cup herleven bij de diverse verenigingen herleven  al was het alleen maar ter herinnering aan het  veel te vroeg overleden voetbaldier Anton de Best die het in zich had om een absolute toptrainer te worden.