Terugblik 2016? Er is toch niets gebeurd …….

Geschreven door Johan Staal op . Geplaatst in Columns

In de laatste week van het ondertussen achter ons liggend jaar kwam een paar keer de vraag waar mijn terugblik op het jaar 2016 bleef. Een vraag die ik had kunnen beantwoorden met, ik heb geen tijd, het boek over Johnny Rep is te leuk maar wat natuurlijk onzin was. Want wanneer je daadwerkelijk iets wil dan is er altijd tijd voor te maken.
je profielfoto
De echte reden voordat er geen terugblik kwam was dat ik er eigenlijk geen zin in had. Ik had helemaal geen zin in een terugblik op een jaar die voor mij begon met het schrijven van een in memoriam voor Jesse van Wieren, mijn oud-pupil bij FC LEO. Jesse werd vermoord en waar enkele dagen geleden nog een bijdehandje van een advocaat op een voor alle betrokkenen klotemoment even wat over moest zeggen. Ik had ook geen zin in het schrijven van een terugblik omdat ik dan weer het onderwerp moest noemen waar bij de een het geld met schepen vol binnenkomt en een andere maar touwtjes moet blijft knopen om zijn G-team te kunnen laten voetballen. Daar had ik geen zin in. Misschien had ik wel geschreven dat ik het nog steeds jammer vind dat Jan Venema als scheidsrechter is afgedaald naar het jeugdvoetbal. Jan is een man die in de aard van de wedstrijd fluit en niet met kaarten loopt te zwaaien op een wijze zoals de liefhebbers van Willem en Max op Koningsdag doen. Dat was misschien in mijn terugblik een onderwerp geweest waarbij ik direct had gezegd dat ik het jammer vind dat Jan niet op het toernooi om de Hogeland Cup fluit. Een arbiter, geliefd in de regio, fluit niet op een toernooi in de regio. En dat is jammer. Ik had ook geen lijstje van vijf bijzondere wedstrijden die ik in 2016 heb gezien gemaakt. Want een paar keer kwam ik thuis dat Martine vroeg, gaat het nog wel een keer wel normaal in het amateurvoetbal. Vraag in Eext naar het nacompetitieduel tegen Pesse en men wordt nog steeds gillend wakker. Dat was een duel met een neutraal trio die van elkaar niet wist dat Pietje eigenlijk Jantje heette en Koos waarschijnlijk Klaas. Want ze lieten elkaar vallen als een emmer bakstenen in een wedstrijd die ruim veertien minuten aan blessuretijd kende. Maar ook in Kloosterburen en Eenrum denkt men nog vaak terug aan een laatste derby waar nog lang over wordt gepraat. Maar ook daar had ik geen zin omdat ik dan zou moeten zeggen dat sommige arbiters eens moeten leren om zich op een wedstrijd voor te bereiden. Daar had ik allemaal geen zin in want dan had ik weer Don quichot kunnen uithangen. De Spaanse edelman die zich ‘kapot’ vocht tegen windmolens maar waar ik even geen zin in had. Ook niet toen ik tot twee keer toe een farce meemaakte op het sportcomplex van Warffum waar ik van dacht, daar zou ik natuurlijk aandacht aan besteden in mijn terugblik maar ook dat zou te gek voor woorden zijn. Want natuurlijk gaat men op dezelfde voet verder in een wereld van een te kort aan scheidsrechters.

Ook had ik geen zin om over een heikel punt te schrijven en wat vorig jaar veelvuldig op Puurvoetbal ter sprake kwam. Ik had geen zin om in mijn terugblik weer over het niet douchen op de club te beginnen. Waarom zou ik dat doen zolang er nog mensen zijn die daar het vrouwelijk lichaamsdeel niet van begrijpen en denken dat dit onzin is. Niet doen, bedacht ik mij ruim een week geleden tussen het kijken naar steeds meer hun nagellakkende mensen door. Een actie waar je een paar dagen later niets meer over hoorde zodat het lintje waar om geroepen werd ook wel ergens anders opgespeld zal gaan worden.

Ook zou ik in mijn terugblik moeten terugkomen op de plannen van de KNVB om het pupillenvoetbal te hervormen. Kleinere veldjes, kleine partijtjes moeten ons terug naar de top brengen zo werd er bedacht. Maar tussen het eten van een heerlijk door Martine bereidde Vlaams Stofpotje, en opgediend in de nieuwe trend een eigengemaakte kom, bedacht ik mij, niet doen. Niet druk maken om Hans van B. zoals Hans Nijland enkele maanden geleden Van Breukelen in Loppersum noemde. Hans van  B, dat gaf mij niet het beeld van dat de oud-keeper serieus genomen wordt in voetballand verwonderland. Iets wat voor mij ook geldt voor onze op een  tuba blazende KNVB-voorzitter Michael van Praag. Ik wilde daarom in mijn terugblik ook geen aandacht besteden aan de bond waar de voorzitter nog steeds niet anders doet dan Michel Platini de hand boven zijn kop met krullen houden. De rubberkorrels zouden in een terugblik ook voorbij komen. Geen korrels ter grootte van een tennisbal maar korrels die kinderen in hun mond kunnen doen. In een terugblik zou ik dan moeten schrijven dat de korrels goed gekeurd waren om op te voetballen. Iets wat ik niet wilde omdat ik het nog steeds niet geloof en daar dus in mijn terugblik geen aandacht aan wilde besteden. Dat wilde ik ook niet van de waanzin die ook binnen het amateurvoetbal steeds meer zijn intrede doet. Het midden in het seizoen afscheid nemen van een trainer. Een onzingebeuren wat men ook wel schokeffect noemt. Maar niets van dat alles had ik zin in en daarom beginnen we 2017 gewoon alsof er in 2016 niets gebeurd is.